art. 15

Artykuł 15 1. Każde Państwo Członkowskie, na terytorium którego prowadzona jest działalność, wymaga od zakładu utworzenia wystarczających rezerw techniczno-ubezpieczeniowych. Wysokość tych rezerw jest ustalana zgodnie z zasadami ustalonymi przez to Państwo lub, w razie braku takich zasad, zgodnie z praktyką przyjętą w tym Państwie. 2. Wymagać się będzie, aby rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe miały pokrycie w ekwiwalentnych i dopasowanych aktywach, umiejscowionych w kraju, w którym prowadzona jest działalność. Państwa Członkowskie mogą jednak zezwolić na złagodzenie zasad dotyczących aktywów dopasowanych oraz ich umiejscowienia. Uwzględniając jego szczególną pozycje, Wielkie Księstwo Luksemburga może do czasu skoordynowania ustawodawstwa dotyczącego likwidacji zakładów zachować system gwarancji rezerw techniczno-ubezpieczeniowych istniejący w momencie wejścia w życie niniejszej dyrektywy. Przepisy kraju, w którym prowadzona jest działalność, będą określać rodzaj aktywów oraz, we właściwych przypadkach, zakres, w jakim mogą być wykorzystywane do pokrycia rezerw techniczno-ubezpieczeniowych, a także określać będą zasady wyceny takich aktywów. 3. Jeśli Państwo Członkowskie dopuszcza pokrywanie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych wierzytelnościami reasekuracyjnymi, powinno określić procentowo dopuszczalną wysokość takiego pokrycia. W takim przypadku Państwo to nie może wymagać, aby aktywa stanowiące pokrycie tych wierzytelności były umiejscowione na jego terytorium, bez względu na przepisy ust. 2. 4. Organ nadzoru Państwa Członkowskiego, na którego terytorium mieści się główna siedziba zakładu zbada, czy bilans zakładu w części dotyczącej rezerw techniczno-ubezpieczeniowych, wykazuje aktywa w wysokości równoważnej zobowiązaniom ubezpieczeniowym we wszystkich krajach, w których prowadzi działalność.