art. 16

Artykuł 16 1. Każde Państwo Członkowskie wymaga od każdego zakładu mającego swoją główną siedzibę na jego terytorium ustanowienia odpowiedniego marginesu wypłacalności w odniesieniu do całej jego działalności. Margines wypłacalności winien odpowiadać aktywom zakładu, wolnym od wszelkich przewidywalnych zobowiązań, pomniejszonym o pozycje niematerialne i prawne. W szczególności należy wziąć pod uwagę: - opłacony kapitał akcyjny lub, w przypadku towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych, pokryty kapitał zakładowy, - połowę kapitału akcyjnego lub kapitału zakładowego, który nie został jeszcze opłacony, jeżeli opłacona część wynosi 25 % tego kapitału, - rezerwy (obowiązkowe i wolne), które nie odnoszą się do zobowiązań ubezpieczeniowych, - wszystkie zyski z lat ubiegłych, - w przypadku towarzystw ubezpieczeń wzajemnych lub innego towarzystwa opartego na zasadzie wzajemności ze zmienną wysokością wkładów — wszelkie roszczenia towarzystwa wobec jego członków w formie wezwania do wniesienia dodatkowych wkładów w trakcie roku budżetowego do połowy różnicy między maksymalną wysokością wkładów a wkładami rzeczywiście wniesionymi, z uwzględnieniem nadrzędnego 50 % limitu marginesu, - na wniosek zakładu i na podstawie przedstawionych przez zakład dowodów oraz za zgodą organów nadzoru każdego z pozostałych Państw Członkowskich, na terytorium których prowadzi on swoją działalność — wszelkie ukryte rezerwy, wynikające z niedoszacowania aktywów lub przeszacowania pasywów w bilansie, o ile takie ukryte rezerwy nie mają wyjątkowego charakteru. Przeszacowanie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych należy ustalać w relacji do ich wysokości obliczonej przez zakład zgodnie z przepisami krajowymi; jednakże do czasu dalszej koordynacji rezerw techniczno-ubezpieczeniowych kwota równa 75 % różnicy między kwotą rezerw na pokrycie niewygasłego ryzyka, obliczaną przez zakład według zryczałtowanej stawki przy zastosowaniu minimalnej stopy procentowej w stosunku do składek — i kwotą, jaką otrzymano by, obliczając rezerwę dla poszczególnych umów ubezpieczenia, w przypadku gdy prawo krajowe daje wybór między obiema metodami, może być uwzględniana w marginesie wypłacalności do wysokości 20 %. 2. Margines wypłacalności będzie ustalany na podstawie rocznego zbioru składek lub wkładów bądź na podstawie średniej wielkości wypłaconych odszkodowań z ostatnich trzech lat budżetowych. Jednakże w przypadku zakładów ubezpieczeniowych, które przyjmują do ubezpieczenia tylko jedno lub więcej takich ryzyk, jak ryzyko burzy, gradu, mrozu, należy przyjmować średnią szkodowość za okres ostatnich siedmiu lat. 3. Z zastrzeżeniem przepisów art. 17, margines wypłacalności jest równy wyższemu z dwóch poniższych wyników: pierwszy wynik (obliczany na podstawie składek): - należy obliczyć sumę składek lub wkładów (łącznie z opłatami dodatkowymi w stosunku do składek lub wkładów) należnych z tytułu wszystkich ubezpieczeń bezpośrednich w ostatnim roku budżetowym za wszystkie lata budżetowe, - do tej sumy należy dodać kwotę składek przyjętych z tytułu wszystkich umów reasekuracyjnych w ostatnim roku budżetowym, - następnie od uzyskanej kwoty odjąć łączną kwotę składek lub wkładów anulowanych w ciągu ostatniego roku budżetowego, jak również łączną kwotę podatków i innych obciążeń fiskalnych dotyczących składek lub wkładów składających się na powyższą sumę. Tak otrzymaną kwotę należy podzielić na dwie części — pierwszą, obejmującą do 10 milionów jednostek rozliczeniowych, i drugą, stanowiącą nadwyżkę ponad tę kwotę; należy obliczyć i dodać do siebie odpowiednio 18 % i 16 % każdej z tych części. Pierwszy wynik otrzymuje się przez pomnożenie kwoty obliczonej zgodnie z powyższymi zasadami przez odnoszący się do ostatniego roku budżetowego współczynnik ustalany jako iloraz wysokości odszkodowań pozostałych do wypłacenia przez zakład, pomniejszonej o udział z tytułu reasekuracji i kwoty odszkodowań brutto; współczynnik ten nie może być w żadnym wypadku niższy niż 50 %. drugi wynik (obliczany na bazie odszkodowań): - należy obliczyć łączną sumę odszkodowań wypłaconych z tytułu ubezpieczeń bezpośrednich (nie pomniejszając jej o odszkodowania pokrywane przez reasekuratorów lub retrocesjonariuszy) w okresach określonych w ust. 2, - do tej sumy należy dodać kwotę odszkodowań wypłaconych z tytułu przyjętej w tych samych okresach odpowiedzialności w ramach reasekuracji lub retrocesji, - następnie do uzyskanej kwoty dodać kwotę rezerw na niewypłacone odszkodowania z tytułu ubezpieczeń bezpośrednich i reasekuracji ustaloną na koniec roku budżetowego, - od otrzymanej sumy odjąć kwotę odszkodowań wypłaconych w okresach określonych w ust. 2, - od pozostałej kwoty należy odjąć kwotę rezerw na niewypłacone odszkodowania z tytułu ubezpieczeń bezpośrednich i reasekuracji ustaloną na początek drugiego roku budżetowego poprzedzającego ostatni rok budżetowy, za który sporządzono sprawozdanie finansowe. Jedną trzecią lub jedną siódmą otrzymanej w ten sposób kwoty, za okres odniesienia określony w ust. 2, należy podzielić na dwie części — pierwszą, obejmującą do siedmiu milionów jednostek rozliczeniowych, i drugą, stanowiącą nadwyżkę ponad tę kwotę; należy obliczyć i dodać do siebie odpowiednio 26 % i 23 % każdej z tych części. Drugi wynik otrzymuje się przez pomnożenie kwoty obliczonej zgodnie z powyższymi zasadami przez odnoszący się do ostatniego roku budżetowego współczynnik ustalany jako iloraz wysokości odszkodowań pozostałych do wypłacenia przez zakład, z uwzględnieniem wypłat z tytułu reasekuracji i kwoty odszkodowań brutto; współczynnik ten nie może być w żadnym wypadku niższy niż 50 %. 4. Wskaźniki procentowe dotyczące części określonych w ust. 3, w przypadku ubezpieczeń zdrowotnych zawieranych na podobnej podstawie technicznej, jak ubezpieczenia na życie, zostaną obniżone do jednej trzeciej, jeżeli: - zbiór składki jest ustalany na podstawie tabel zachorowalności zgodnie z zasadami matematyki ubezpieczeniowej, - tworzona jest rezerwa uwzględniająca wzrost wieku; - zbierana jest dodatkowa składka celem utworzenia marginesu bezpieczeństwa w odpowiedniej wysokości; - ubezpieczyciel może wypowiedzieć umowę ubezpieczenia najpóźniej do końca trzeciego roku ubezpieczenia; - umowa ubezpieczenia przewiduje możliwość podwyższenia składek lub zmniejszenia wypłat nawet w przypadku umów będących w toku. 5. W przypadku towarzystwa Lloyd's obliczanie pierwszego wyniku na bazie składek, zgodnie z ust. 3, dokonywane jest na podstawie zbioru składki netto pomnożonego przez jednolity wskaźnik procentowy ustalany co roku przez wewnętrznego rewidenta. Taki jednolity wskaźnik procentowy musi być obliczany na podstawie najnowszych danych statystycznych dotyczących zapłaconych prowizji. Szczegóły wraz z odpowiednimi obliczeniami zostaną przesłane władzom krajów, w których towarzystwo Lloyd's ma swoje siedziby.