art. 15

Artykuł 15 ust. 2 dyrektywy 71/316/EWG stosuje się mutatis mutandis. -------------------------------------------------- ZAŁĄCZNIK II Niniejszy Załącznik ustanawia procedury metody referencyjnej dla kontroli statystycznej przeprowadzanej na partiach opakowań w celu spełnienia wymogów art. 3 niniejszej dyrektywy i pkt 5 załącznika I. Taka kontrola oparta jest na normie ISO nr 2859 dotyczącej metod przeprowadzania badań cech, przyjmując dopuszczalny poziom jakości 2,5 %. Poziom pobierania próbek odpowiada poziomowi II tej normy w odniesieniu do badań nieniszczących i poziomowi S 3 w odniesieniu do badań niszczących. 1. WYMOGI DLA POMIARÓW RZECZYWISTEJ ZAWARTOŚCI OPAKOWAŃ Rzeczywista zawartość opakowań może być mierzona bezpośrednio za pomocą wag lub przyrządów do pomiaru objętości lub w przypadku płynów pośrednio przez ważenie produktu w opakowaniu jednostkowym i pomiar jego gęstości. Niezależnie od zastosowanej metody wartość dopuszczalnego błędu pomiaru rzeczywistej zawartości opakowania nie przekracza jednej piątej wartości dopuszczalnego błędu ujemnego określonego dla ilości nominalnej w opakowaniu. Procedura pomiaru rzeczywistej zawartości opakowania może stanowić przedmiot przepisów krajowych w każdym Państwie Członkowskim. 2. WYMOGI DLA KONTROLI PARTII OPAKOWAŃ Kontrola opakowań jest przeprowadzana przez pobieranie próbek i składa się z dwóch części: - kontroli rzeczywistej zawartości każdego opakowania w próbce, - dodatkowej kontroli obejmującej sprawdzenie średniej rzeczywistej zawartości opakowań w próbce. Dana partia opakowań jest uznawana za nadającą się do przyjęcia, jeżeli wyniki obydwu powyższych kontroli spełniają kryteria przyjęcia. Dla każdej z tych kontroli istnieją dwa plany pobierania próbek: - jeden dla badań nieniszczących, tzn. badań niewymagających otwierania opakowania, - drugi dla badań niszczących, tzn. badań wymagających otwarcia lub zniszczenia opakowania. Z przyczyn ekonomicznych i praktycznych stosowanie ostatniego z wyżej wymienionych badań należy ograniczać do niezbędnego minimum; jest ono mniej efektywne niż badanie nieniszczące. Badanie niszczące stosowane jest jedynie w przypadkach, w których przeprowadzenie badania nieniszczącego jest niewykonalne. Zasadą ogólną jest, że nie stosuje się go w przypadkach partii mniejszych niż 100 sztuk. 2.1. Partie opakowań 2.1.1. Partia składa się z wszystkich opakowań tego samego rodzaju i tej samej serii produkcyjnej, które podlegają kontroli. 2.1.2. Jeżeli produkty w opakowaniach jednostkowych są badane na końcu linii paczkującej, to wielkość każdej partii odpowiada maksymalnej wydajności linii paczkującej w ciągu jednej godziny, bez żadnego ograniczenia wielkości partii. W pozostałych przypadkach wielkość partii jest ograniczona do 10000. 2.1.3. Dla partii składających się z mniej niż 100 sztuk produktów w opakowaniach jednostkowych wynik badania nieniszczącego, gdy jest ono przeprowadzane, musi wynosić 100 %. 2.1.4. Przed przeprowadzeniem badań określonych w 2.2 i 2.3 należy z danej partii pobrać losowo wystarczającą liczbę sztuk produktów w opakowaniach jednostkowych, aby umożliwić przeprowadzenie kontroli wymagającej większej liczby próbek. W przypadku dodatkowej kontroli, niezbędna próbka jest pobierana losowo z pierwszej próbki i odpowiednio znakowana. Czynność znakowania zostaje zakończona przed rozpoczęciem czynności pomiarowych. 2.2. Badanie minimalnej nadającej się do przyjęcia zawartości opakowania 2.2.1. Minimalna nadająca się do przyjęcia zawartość jest obliczana przez odjęcie wartości dopuszczalnego błędu ujemnego dla zawartości od nominalnej ilości produktu w opakowaniu jednostkowym. 2.2.2. Produkty w opakowaniach jednostkowych stanowiące część danej partii, których rzeczywista zawartość jest mniejsza od zawartości minimalnej nadającej się do przyjęcia, są uznawane za wadliwe. 2.2.3. W odniesieniu do kontroli wyrywkowych stosowany jest jeden z następujących planów pobierania próbek (jednostopniowych lub dwustopniowych), według wyboru każdego z Państw Członkowskich: 2.2.3.1. Plan badania wyrywkowego jednostopniowego Liczba produktów w opakowaniach jednostkowych poddanych kontroli jest równa liczbie w próbie, jak wskazano w planie: - jeżeli liczba wadliwych jednostek znalezionych w próbie jest mniejsza lub równa kryterium przyjęcia, partia produktów w opakowaniach jednostkowych jest uznawana do celów tej kontroli za nadającą się do przyjęcia; - jeżeli liczba wadliwych jednostek znalezionych w próbie jest równa lub większa niż kryterium odrzucenia, partia produktów w opakowaniach jednostkowych zostaje odrzucona. 2.2.3.1.1. Plan badań nieniszczących Wielkość partii | Wielkość próby | Liczba wadliwych jednostek | kryterium przyjęcia | kryterium odrzucenia | 100–150 | 20 | 1 | 2 | 151–280 | 32 | 2 | 3 | 281–500 | 50 | 3 | 4 | 501–1200 | 80 | 5 | 6 | 1201–3200 | 125 | 7 | 8 | 3200 lub więcej | 200 | 10 | 11 | 2.2.3.1.2. Plan badań niszczących Wielkość partii | Wielkość próby | Liczba wadliwych jednostek | kryterium przyjęcia | kryterium odrzucenia | Dowolna liczba (≥ 100) | 20 | 1 | 2 | 2.2.3.2. Plan badania wyrywkowego dwustopniowego Liczba produktów w opakowaniach jednostkowych poddanych kontroli jest równa liczbie w pierwszej próbie, jak wskazano w planie: - jeżeli liczba wadliwych jednostek znalezionych w pierwszej próbie jest mniejsza lub równa pierwszemu kryterium przyjęcia, partia produktów w opakowaniach jednostkowych jest uznawana do celów tej kontroli za nadającą się do przyjęcia; - jeżeli liczba wadliwych jednostek znalezionych w pierwszej próbie jest równa lub większa niż pierwsze kryterium odrzucenia, partia produktów w opakowaniach jednostkowych zostaje odrzucona; - jeżeli liczba wadliwych jednostek znalezionych w pierwszej próbie mieści się w przedziale między pierwszym kryterium przyjęcia i pierwszym kryterium odrzucenia, kontroli poddawana jest druga próba, w wielkości wskazanej w planie. Liczba wadliwych jednostek znalezionych w pierwszej i drugiej próbie jest sumowana oraz: - jeżeli łączna liczba wadliwych jednostek jest mniejsza lub równa wartości drugiego kryterium przyjęcia, partia jest uznawana do celów tej kontroli za nadającą się do przyjęcia; - jeżeli łączna liczba wadliwych jednostek jest równa lub większa niż wartość drugiego kryterium odrzucenia, partia zostaje odrzucona. 2.2.3.2.1. Plan badań nieniszczących Wielkość partii | Próbki | Liczba wadliwych jednostek | kolejność | liczba | łączna liczba | kryterium przyjęcia | kryterium odrzucenia | 100–150 | pierwsza | 13 | 13 | 0 | 2 | druga | 13 | 26 | 1 | 2 | 151–280 | pierwsza | 20 | 20 | 0 | 3 | druga | 20 | 40 | 3 | 4 | 281–500 | pierwsza | 32 | 32 | 1 | 4 | druga | 32 | 64 | 4 | 5 | 501–1200 | pierwsza | 50 | 50 | 2 | 5 | druga | 50 | 100 | 6 | 7 | 1201–3200 | pierwsza | 80 | 80 | 3 | 7 | druga | 80 | 160 | 8 | 9 | 3201 lub więcej | pierwsza | 125 | 125 | 5 | 9 | druga | 125 | 250 | 12 | 13 | 2.2.3.2.2. Plan badań niszczących Wielkość partii | Próbki | Liczba wadliwych jednostek | kolejność | liczba | łączna liczba | kryterium przyjęcia | kryterium odrzucenia | Dowolna liczba (≥ 100) | pierwsza | 13 | 13 | 0 | 2 | druga | 13 | 26 | 1 | 2 | 2.3. Kontrola średniej rzeczywistej zawartości poszczególnych opakowań składających się na daną partię 2.3.1. Partia produktów we opakowaniach jednostkowych jest uznawana do celów takiej kontroli za nadającą się do przyjęcia, kiedy średnia wartość x = ∑ x in rzeczywistej zawartości xi n sztuk opakowań w próbce jest większa niż wartość: Q − · t W tym wzorze: Qn = nominalna ilość produktu w opakowaniu jednostkowym, n = liczba produktów w opakowaniach jednostkowych w kontrolowanej próbce, s = oszacowane odchylenie standardowe rzeczywistej zawartości partii, t (1-a) = 0,995 poziom ufności rozkładu Studenta przy stopniu swobody równym ν = n – 1. 2.3.2. Jeżeli xi jest zmierzoną wartością rzeczywistej zawartości i sztuki w próbce zawierającej n sztuk, to: 2.3.2.1. średnią zmierzonych wartości dla próbki uzyskuje się w drodze przeprowadzenia następującego obliczenia: x = ∑ x in 2.3.2.2. a szacowaną wartość odchylenia standardowego s w drodze przeprowadzenia następującego obliczenia: - ∑ i = 1i = nxi2 - ∑ x i2 1 n ∑ x i2 - suma skorygowana: SC = ∑ − - v = SCn − 1 s = v 2.3.3. Kryteria przyjęcia lub odrzucenia partii produktów w opakowaniach jednostkowych dla celu obliczenia średniej: 2.3.3.1. Kryteria dla badania nieniszczącego Wielkość partii | Wielkość próby | Kryteria | przyjęcia | odrzucenia | 100–500 (włącznie) | 30 | x- ≥ Qn − 0,503s | x- < Qn − 0,503s | > 500 | 50 | x- ≥ Qn − 0,379s | x- < Qn − 0,379s | 2.3.3.2. Kryteria dla badania niszczącego Wielkość partii | Wielkość próby | Kryteria | Przyjęcia | Odrzucenia | Dowolna liczba (≥100) | 20 | x- ≥ Qn − 0,640s | x- < Qn − 0,640s | --------------------------------------------------