art. 6

Artykuł 6 1. Rada, stanowiąc na wniosek Komisji, ustanawia dla różnych substancji niebezpiecznych z rodzin i grup z wykazu I wartości dopuszczalne, których normy emisji nie mogą przekraczać. Wartości te są określane przez a) dopuszczalne maksymalne stężenie substancji w zrzucie; oraz b) tam gdzie to jest celowe, maksymalną ilość substancji wyrażoną w jednostkach masy substancji zanieczyszczającej na jednostkę charakterystyczną dla danego działania powodującego zanieczyszczenie (np. jednostka masy na jednostkę surowca lub na jednostkę produktu). Tam gdzie to jest celowe, wartości dopuszczalne dla ścieków przemysłowych ustala się odpowiednio do sektora i typu produktu. Wartości dopuszczalne dla substancji z wykazu I są ustanowione głównie na podstawie: - toksyczności, - trwałości, - bioakumulacji, biorąc pod uwagę najlepsze dostępne środki techniczne. 2. Rada, stanowiąc na wniosek Komisji, ustanawia wskaźniki jakości dla substancji z wykazu I. Wskaźniki te określa się zasadniczo na podstawie toksyczności, trwałości i akumulacji tych substancji w organizmach żywych oraz w osadach, według wskazań najnowszych danych naukowych, uwzględniając różnice właściwości wody słonej i słodkiej. 3. Określone zgodnie z ust. 1 wartości dopuszczalne stosuje się z wyjątkiem przypadków, kiedy Państwo Członkowskie może udowodnić Komisji, zgodnie z procedurą monitorowania ustaloną przez Radę na wniosek Komisji, że na obszarze, który jest narażony na zrzuty, w wyniku podjętych przez to Państwo Członkowskie działań spełnione zostały i są utrzymywane w sposób ciągły określone zgodnie z ust. 2 lub bardziej rygorystyczne wspólnotowe wskaźniki jakości. Komisja powiadamia Radę o przypadkach, w których zgodziła się na odwołanie do metody wskaźników jakości. Co pięć lat, na podstawie wniosku Komisji i zgodnie z art. 148 Traktatu, Rada dokonuje przeglądu przypadków, w których ta metoda została zastosowana. 4. W odniesieniu do substancji znajdujących się w rodzinach i grupach wymienionych w ust. 1, ograniczenia czasowe wymienione w art. 3 pkt 3 są ustalane zgodnie z art. 12 przez Radę, uwzględniając przy tym cechy danego sektora przemysłu, a tam gdzie to jest celowe, również typy produktów.