art. 2

DYREKTYWA RADY z dnia 13 grudnia 1977 roku ustanawiająca w odniesieniu do planów krajowych wspólnotowe kryteria przyspieszonej eliminacji brucelozy, gruźlicy i enzootycznej białaczki bydła

31978L0052

Treść przepisu

Artykuł 2 Do celów niniejszej dyrektywy stosuje się następujące definicje: 1) w odniesieniu do brucelozy bydła: a) stada bydła typu B1: stada, w których nieznane są wcześniejsza historia kliniczna oraz sytuacja w zakresie szczepień i sytuacja serologiczna; b) stada bydła typu B2: stada, w których znane są wcześniejsza historia kliniczna oraz sytuacja w zakresie szczepień i sytuacja serologiczna oraz w których przeprowadzane są rutynowe badania kontrolne zgodnie z krajowymi zasadami zmiany statusu tych stad na status typu B3 lub B4; c) stada bydła typu B3: stada wolne od brucelozy w rozumieniu dyrektywy Rady 64/432/EWG z dnia 26 czerwca 1964 r. w sprawie problemów zdrowotnych zwierząt wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy bydłem i trzodą chlewną [2], ostatnio zmienionej dyrektywą 77/98/EWG [3]; d) stada bydła typu B4: stada oficjalnie uznane za wolne od brucelozy w rozumieniu dyrektywy 64/432/EWG; 2) w odniesieniu do gruźlicy bydła: a) stada bydła typu T1: stada, w których nieznane są wcześniejsza historia kliniczna oraz sytuacja w zakresie testów tuberkulinowych; b) stada bydła typu T2: stada, w których znane są wcześniejsza historia kliniczna i sytuacja w zakresie testów tuberkulinowych oraz w których przeprowadzane są rutynowe badania kontrolne zgodnie z przepisami krajowymi zmiany statusu tych stad na status typu T3; c) stada bydła typu T3: stada oficjalnie uznane za wolne od gruźlicy w rozumieniu dyrektywy 64/432/EWG; 3) zwierzę podejrzane: każda sztuka bydła wykazująca objawy możliwej obecności gruźlicy, brucelozy lub enzootycznej białaczki bydła, w przypadku której odpowiednia diagnoza nie została urzędowo potwierdzona ani też nie wykluczono urzędowo obecności jednej lub wielu z tych chorób; 4) urzędowy lekarz weterynarii: lekarz weterynarii wyznaczony przez właściwy organ centralny Państwa Członkowskiego; 5) środek transportu: części pojazdów silnikowych, szynowych lub samolotów wydzielone do celów załadunku, ładownie statków i kontenery do transportu lądowego, morskiego lub powietrznego. ROZDZIAŁ I Przepisy ogólne

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · PDF źródłowy