art. 2

Artykuł 2 Wysokość kwot podlegających zwrotowi na mocy art. 93 rozporządzenia nr 574/72/EWG jest ustalana w następujący sposób: 1. kwoty, jakich instytucje Państw Członkowskich domagają się od INAM na dzień 30 września 1981 r. z tytułu świadczeń w naturze zrealizowanych do dnia 31 grudnia 1980 r. są ustalane na podstawie dokumentów poświadczających poniesione koszty, poprzez ich proste zsumowanie, z uwzględnieniem przyjętych wniosków o odrzucenie; 2. kwoty, o których zwrot mogą dodatkowo wystąpić instytucje na mocy art. 100 rozporządzenia nr 574/72/EWG, ale w stosunku do których brak jest dokumentów poświadczających, zwłaszcza z tytułu świadczeń zrealizowanych w 1980 r., podlegają oszacowaniu; sumy te są dodawane do sumy określonej w pkt 1; 3. oszacowanie stanowi górny pułap roszczeń dla poszczególnych Państw Członkowskich; jeśli odnoszące się do INAM dokumenty poświadczające, jakie zostaną przedstawione włoskiemu Ministerstwu Zdrowia do dnia 30 kwietnia 1982 r. (przy czym za datę wysłania będzie się uważać datę stempla pocztowego), będą opiewać na kwotę nieprzekraczającą wyżej wymienionego pułapu, dana kwota zostanie zwrócona; w przypadku przekroczenia tego pułapu kwota zwrotu będzie równa wysokości pułapu; 4. kwoty, których zwrotu domaga się INAM z tytułu roszczeń za rok budżetowy 1976 i lata wcześniejsze, są ustalane poprzez ich proste zsumowanie, z uwzględnieniem przyjętych wniosków o odrzucenie; 5. wysokość roszczeń na rzecz INAM za lata budżetowe 1977—1980 zostanie określona poprzez projekcję kwot zwróconych instytutowi INAM za lata budżetowe 1973–1976; w odniesieniu do Niemiec kwota ustalona za rok budżetowy 1977 odpowiada sumie opartej na dokumentach poświadczających, które włoskie ministerstwo przekazało niemieckiemu organowi łącznikowemu.