art. 4

Artykuł 4 1. Państwa Członkowskie prowadzą nadzorowanie i monitorowanie narażonego środowiska naturalnego oraz strefy przyległej, uważanej za nienarażoną, szczególnie biorąc pod uwagę miejscowe czynniki środowiska naturalnego oraz sposób usuwania – okresowy lub ciągły. 2. Państwa Członkowskie, w poszczególnych przypadkach, określają dokładnie miejsca, z których mogą być pobierane próbki, odległość tych miejsc od najbliższego punktu usuwania zanieczyszczeń oraz głębokość i wysokość, z których powinny być pobrane próbki, o ile nie postanowiono inaczej w załącznikach. Kolejne próbki muszą być pobierane w tych samych miejscach, z tej samej głębokości i w takich samych warunkach jak poprzednie, na przykład w przypadku wód pływowych, w takim samym czasie względem przypływu i współczynnika przypływu. 3. W celu monitorowania i kontroli narażonego środowiska naturalnego Państwa Członkowskie ustalą częstotliwość pobierania próbek i ich analizowania w odniesieniu do każdego z parametrów wymienionych w załącznikach. W przypadku parametrów, których oznaczenie jest obowiązkowe, częstotliwość pobierania próbek i ich analizowania nie może być mniejsza niż minimalna częstotliwość wskazana w załącznikach. Kiedy zostanie ustalone, zależnie od możliwości, zachowanie, przeznaczenie oraz wpływ odpadów, a nie nastąpi istotne pogorszenie jakości środowiska naturalnego, Państwa Członkowskie mogą zmniejszyć częstotliwość pobierania i analizowania próbek poniżej tych częstotliwości. Jednak w przypadku istotnego pogorszenia jakości środowiska naturalnego, spowodowanego przez odpady lub zmianę sposobu ich usuwania, Państwo Członkowskie powróci do częstotliwości pobierania i analizowania próbek nie mniejszej niż określona w załącznikach. Jeśli Państwo Członkowskie uzna za niezbędne lub wskazane wprowadzenie zróżnicowania między poszczególnymi parametrami, może zastosować niniejszy punkt w stosunku do tych parametrów, wobec których nie odnotowano znacznego pogorszenia jakości środowiska naturalnego. 4. Ustanowienie częstotliwości pobierania próbek oraz ich analizowania w celu monitorowania i kontrolowania odpowiedniej strefy przyległej, uważanej za nienarażoną, podlega ocenie Państw Członkowskich. Jeśli Państwo Członkowskie uzna, że określenie strefy przyległej nie jest możliwe, powiadomi o tym Komisję.