art. 4

Artykuł 4 1. Państwa Członkowskie zapewniają, aby w gospodarstwie, posiadającym jedno lub więcej zwierząt podejrzanych o chorobę lub o zarażenie pryszczycą, niezwłocznie podejmowano z urzędu badania mające na celu potwierdzenie występowania choroby lub jej wykluczenie, oraz w szczególności, aby urzędowy lekarz weterynarii pobrał niezbędne próbki lub otrzymał je pobrane do badania laboratoryjnego. Jak tylko podejrzenie choroby zostaje zgłoszone, właściwe władze ustanawiają urzędowy dozór nad danym gospodarstwem i nakazują w szczególności, aby: - wykonano spis wszystkich kategorii zwierząt należących do gatunków podatnych, a w odniesieniu do każdej z tych kategorii, odnotowanie liczby zwierząt już padłych, zarażonych lub które mogły ulec zarażeniu lub które mogą być nosicielami; spis musi być prowadzony na bieżąco, aby uwzględniać zwierzęta rodzące się lub padające w okresie istnienia podejrzenia; informacja zawarta w dokumentach spisowych musi być okazywana na żądanie i może podlegać kontroli w czasie każdej wizytacji; - wszystkie zwierzęta należące do gatunków podatnych na terenie gospodarstwa były przetrzymywane w ich pomieszczeniach bytowych lub w innych, w których mogą być odizolowane; - żadne zwierzęta należące do gatunków podatnych nie wchodziły na teren gospodarstwa ani go nie opuszczały; - żadne zwierzęta innych gatunków nie miały wstępu do danego gospodarstwa lub nie mogły go opuścić bez zgody właściwych władz; - z gospodarstwa nie wywożono mięsa lub tusz zwierząt pochodzących od zwierząt należących do gatunków podatnych lub pasz, narzędzi, przedmiotów lub innych materiałów takich jak wełna lub śmieci albo odpadki, mogące przenosić pryszczycę, o ile przepływ ten nie jest dokonywany za zgodą właściwych władz; - z gospodarstwa nie wywożono mleka; w przypadku trudności w przechowywaniu mleka na terenie gospodarstwa, właściwe władze mogą wydać zgodę na usunięcie mleka z gospodarstwa pod nadzorem weterynaryjnym do zakładu przetwórstwa w celu poddania tego mleka obróbce cieplnej zapewniającej zniszczenie wirusa pryszczycy; - ruch osób do gospodarstwa lub z gospodarstwa odbywał się za zgodą właściwych władz; - wjazd pojazdów do gospodarstwa lub wyjazd stamtąd odbywał się za zgodą właściwych władz, które ustalają wymagania konieczne w celu uniknięcia szerzenia się wirusa pryszczycy; - zostały zastosowane właściwe środki dezynfekujące przy wejściach i wyjściach z budynków, w których przebywają zwierzęta należące do gatunków podatnych oraz przy wejściach do samego gospodarstwa i wyjściach z niego; - zostało przeprowadzone dochodzenie epidemiologiczne zgodnie z art. 7 i 9. 2. Właściwe władze mogą rozszerzyć środki przewidziane w ust. 1 na przylegające gospodarstwa, w razie gdy ich położenie, ukształtowanie lub kontakty ze zwierzętami z gospodarstwa, w którym podejrzewa się występowanie choroby, stanowią podstawę do podejrzenia o możliwe zarażenie. 3. Środki określone w ust. 1 i 2 nie zostają wycofane aż do momentu, w którym podejrzenie o pryszczycy nie zostanie urzędowo wykluczone.