art. 8

Artykuł 8 1. Jeżeli Państwo Członkowskie narzuca swoim obywatelom pewne wymagania dotyczące nieposzlakowanej opinii lub ochrony przed bankructwem, państwo to zaakceptuje jako wystarczający dowód w odniesieniu do obywateli innych Państw Członkowskich, bez wpływu na zastosowanie ustępów 2 i 3, wypisy z rejestrów sądowych lub w przypadku ich braku, równoważny dokument wydany przez właściwą władzę sądową lub administracyjną w kraju pochodzenia przewoźnika lub we wcześniejszej siedzibie, zaświadczający, że te warunki są spełnione. 2. Jeżeli Państwo Członkowskie narzuca swoim obywatelom pewne wymagania dotyczące nieposzlakowanej opinii, a dowód, że te wymagania są spełnione, nie może być przedstawiony w formie dokumentu, o którym mowa w ust. 1, państwo to zaakceptuje jako wystarczający dowód w odniesieniu do obywateli innych Państw Członkowskich zaświadczenie wydane przez kompetentną władzę sądową lub administracyjną w państwie pochodzenia lub we wcześniejszej siedzibie zaświadczające, że wymagania, o których mowa, są spełnione. Takie zaświadczenia odnoszą się do szczególnych okoliczności uważanych za istotne przez przyjmujące państwo. 3. Jeżeli dokument wymagany zgodnie z ust. 1 i 2 nie jest wydany przez państwo pochodzenia ani we wcześniejszej siedzibie, dokument ten może być zastąpiony poprzez oświadczenie pod przysięgą albo poprzez uroczystą deklarację złożoną przez daną osobę przed właściwą władzą sądową lub administracyjną lub w miarę potrzeby przed notariuszem w państwie pochodzenia tej osoby lub we wcześniejszej siedzibie; władza ta lub notariusz wydadzą certyfikat zaświadczający autentyczność oświadczenia pod przysięgą lub uroczystej deklaracji. W podobny sposób może zostać złożona deklaracja odnośnie do bankructwa przed właściwym organem zawodowym w tym samym państwie. 4. Dokumenty wydane zgodnie z ust. 1 i 2 nie mogą być przedstawione później niż po upływie trzech miesięcy od ich wydania. Niniejszy warunek stosuje się do deklaracji złożonych zgodnie z ust. 3.