art. 4

Rozporządzenie Rady (EWG, Euratom) nr 1553/89 z dnia 29 maja 1989 r. w sprawie ostatecznych jednolitych warunków poboru środków własnych pochodzących z podatku od wartości dodanej

31989R1553

Treść przepisu

Artykuł 4 1. Aby obliczyć ważenie różnych stóp określonych w art. 3, Państwo Członkowskie powinno podzielić według zastosowanej stawki VAT wszystkie transakcje, które podlegają opodatkowaniu zgodnie z jego ustawodawstwem krajowym i które nie upoważniają klienta do odliczenia podatku VAT, z uwzględnieniem art. 17 dyrektywy 77/388/EWG oraz spożycia w gospodarstwie rolnym przez rolników ryczałtowych i realizowanej przez nich sprzedaży bezpośredniej dla ostatecznych konsumentów. Stawkami VAT stosowanymi do celów takiego wyliczenia są stawki, które zgodnie z ust. 7 mają wpływ na przychód z VAT netto uzyskany w danym roku. Transakcje, które zgodnie z art. 28 ust. 2 dyrektywy 77/388/EWG podlegają zwolnieniu ze zwrotem podatku zapłaconego w poprzedniej fazie obrotu, uważa się za transakcje objęte stawką zerową. 2. Rozbicie na poszczególne stawki VAT stosuje się do następujących kategorii transakcji, jeżeli objęte są one podatkiem VAT niepodlegającym odliczeniu: - ostatecznego spożycia w prywatnych gospodarstwach domowych, łącznie ze spożyciem w gospodarstwach rolnych przez rolników ryczałtowych i realizowaną przez nich sprzedażą bezpośrednią dla ostatecznych konsumentów, - spożycia pośredniego przez prywatne instytucje non-profit i administrację centralną, - spożycia pośredniego w innych sektorach, - środków trwałych brutto prywatnych instytucji non-profit i administracji centralnej, - środków trwałych brutto innych sektorów, - działek budowlanych uzbrojonych i nieuzbrojonych, zgodnie z definicją zawartą w art. 4 ust. 3 lit. b) dyrektywy 77/388/EWG, - obrotu złotem, z wyjątkiem złota przeznaczonego do celów przemysłowych zrealizowanych na terytorium określonym w art. 3 dyrektywy 77/388/EWG w odniesieniu do danych Państw Członkowskich. 3. Do celów podziału ostatecznego spożycia spożycie w gospodarstwach rolnych przez rolników ryczałtowych i realizowana przez nich sprzedaż bezpośrednia ostatecznym konsumentom podlega stawce równoważnej opodatkowaniu na środkach nabytych. 4. Podziału transakcji według kategorii statystycznych dokonuje się na podstawie danych uzyskanych z rachunków narodowych opracowanych zgodnie z Europejskim Systemem Zintegrowanych Rachunkowości Gospodarczych (ESA). Aby obliczyć podstawę środków własnych uzyskanych z tytułu podatku VAT dla dowolnego roku budżetowego należy odnieść się do rachunków narodowych dotyczących roku przedostatniego przed danym rokiem budżetowym. Państwo Członkowskie może być upoważnione, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 13, do stosowania danych odnoszących się do innego roku, pochodzących z ostatnich pięciu lat przed danym rokiem budżetowym. 5. Do celów ustalania transakcji objętych podatkiem VAT niepodlegającym odliczeniu i dokonania podziału według stawek podatku VAT, Państwa Członkowskie mogą odwoływać się do danych uzyskanych ze źródeł uzupełniających w stosunku do ESA i możliwych do dostosowania do ESA, to jest przede wszystkim z wewnętrznych rachunków narodowych, jeżeli uwzględniają one odpowiedni podział, lub też z innego właściwego źródła. 6. Aby ustalić ważenie każdej stopy, Państwa Członkowskie obliczają stosunek między wartością transakcji, do których dana stawka ma zastosowanie a łączną wartością wszystkich transakcji. 7. W przypadku zmiany przez Państwo Członkowskie stawki VAT stosowanej do wszystkich lub niektórych transakcji albo traktowania pod względem podatkowym niektórych transakcji w sposób powodujący zmianę uzyskanych przychodów z VAT, oblicza ono nową średnią ważoną stopę. Nową średnią ważoną stopę stosuje się do przychodu uzyskanego z zastosowania zmienionej stawki lub innego traktowania pod względem podatkowym. W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego Państwo Członkowskie może obliczyć pojedynczą średnią ważoną stopę. W tym celu transakcje, w odniesieniu do których została zmieniona stawka lub traktowanie, należy podzielić według starych i nowych stawek lub poprzedniego i nowego traktowania pod względem podatkowym na zasadzie pro rata temporis, z uwzględnieniem średniego okresu czasu, jaki upłynął pomiędzy wejściem w życie nowej stawki lub traktowania transakcji a uzyskaniem przychodów wynikających z tego tytułu, obliczanych za cały dany rok. Taki średni okres może być zaokrąglony do pełnego miesiąca.

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · PDF źródłowy