art. 1

Artykuł 1 1. Niniejsze rozporządzenie ustanawia ogólne zasady definicji, opisu i prezentacji napojów spirytusowych. 2. Dla celów niniejszego rozporządzenia, napój spirytusowy oznacza płyn alkoholowy: - przeznaczony do spożycia przez ludzi, - o szczególnych właściwościach organoleptycznych oraz, z wyjątkiem wyrobów wymienionych w pkt I załącznika III, o minimalnej zawartości alkoholu, wynoszącej 15 % obj., oraz - wytwarzany - bezpośrednio w drodze destylacji, nawet z dodatkiem aromatów, z naturalnie fermentowanych wyrobów, i/lub w drodze maceracji substancji roślinnych i/lub dodania aromatów, cukrów albo innych substancji słodzących wymienionych w ust. 3 lit. a), i/lub innych produktów rolnych, do alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego i/lub destylatu pochodzenia rolniczego i/lub spirytusu określonego w niniejszym rozporządzeniu, albo - poprzez zmieszanie napoju spirytusowego z: - jednym lub kilkoma innymi napojami spirytusowymi, - alkoholem etylowym pochodzenia rolniczego, destylatem pochodzenia rolniczego lub spirytusem, - jednym lub kilkoma napojami alkoholowymi, - jednym lub kilkoma napojami. Niemniej jednak za napoje spirytusowe nie uważa się napojów oznaczonych kodami CN 220300, 2204, 2205, 220600 i 2207. 3. Definicje wstępne Dla celów niniejszego rozporządzenia, następujące terminy mają podane znaczenie: a) słodzenie: używanie do przyrządzania napojów spirytusowych jednej lub kilku z następujących substancji: cukier półbiały, cukier biały, cukier biały rafinowany, dekstroza, fruktoza, syrop glukozowy, cukier płynny, cukier płynny inwertowany, sfermentowany moszcz winogronowy, koncentrat moszczu winogronowego, świeży moszcz winogronowy, cukier palony, miód, syrop z chleba świętojańskiego, lub używanie innych naturalnych substancji węglowodanowych o skutku równoważnym do wymienionych wyżej wyrobów. "Cukier palony" oznacza produkt otrzymywany wyłącznie w wyniku kontrolowanego podgrzewania sacharozy bez związków zasadowych, kwasów mineralnych lub innych dodatków chemicznych; b) mieszanie: łączenie dwóch lub kilku różnych napojów w celu wytworzenia nowego napoju; c) dodawanie alkoholu: dodawanie do napoju spirytusowego alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego; d) sporządzanie mieszanek: łączenie dwóch lub kilku napojów spirytusowych należących do tej samej kategorii, w składzie których występują niewielkie różnice, spowodowane jednym bądź kilkoma z następujących czynników: - metoda ich przyrządzania, - użyta aparatura destylacyjna, - okres dojrzewania lub leżakowania, - geograficzny obszar produkcji. Napój spirytusowy wytworzony w ten sposób należy do tej samej kategorii, co oryginalne napoje spirytusowe przed sporządzeniem mieszanki. e) dojrzewanie lub leżakowanie: dopuszczenie do naturalnego przebiegu pewnych reakcji w odpowiednich pojemnikach, przez co nadaje się napojowi spirytusowemu właściwości organoleptycznych, które uprzednio nie występowały; f) aromatyzowanie: używanie do przyrządzania napojów spirytusowych jednego lub kilku aromatów określonych w art. 1 ust. 2 lit. a) dyrektywy 88/388/EWG; g) barwienie: używanie do przyrządzania napojów spirytusowych jednego lub kilku barwników; h) alkohol etylowy pochodzenia rolniczego: alkohol etylowy, który posiada właściwości wymienione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia i został uzyskany w drodze fermentacji alkoholowej, a następnie destylacji produktów rolnych wymienionych w załączniku II do Traktatu, z wyjątkiem napojów spirytusowych określonych w ust. 2. W przypadkach, kiedy występuje odniesienie do użytego surowca, alkohol musi być uzyskany wyłącznie z tego surowca; i) destylat pochodzenia rolniczego: płynny alkohol uzyskany w drodze fermentacji alkoholowej, a następnie destylacji produktów rolnych wymienionych w załączniku II do Traktatu, ale który nie posiada właściwości alkoholu etylowego określonego w lit. h) czy napoju spirytusowego, lecz nadal zachowuje aromat i smak użytych surowców. W przypadku, kiedy występuje odniesienie do użytego surowca, destylat musi być uzyskany wyłącznie z tego surowca; j) zawartość alkoholu według objętości: stosunek objętości czystego alkoholu, występującego w danym wyrobie w temperaturze 20 °C do całkowitej objętości tego wyrobu w tej samej temperaturze; k) zawartość substancji lotnych: ilość substancji lotnych, innych niż alkohol etylowy i metylowy, zawartych w napoju spirytusowym uzyskanym wyłącznie w drodze destylacji, tylko w wyniku destylacji lub redestylacji użytych surowców; l) miejsce wytworzenia: miejsce lub region, w którym odbywa się etap procesu wytwarzania produktu końcowego, który nadaje napojowi spirytusowemu jego właściwości i zasadnicze cechy jakościowe; m) kategoria napojów spirytusowych: wszystkie napoje spirytusowe objęte tą samą definicją. 4. Określenie różnych kategorii napojów spirytusowych. Dla celów niniejszego rozporządzenia, następujące wyrażenia mają podane znaczenie: a) Rum: 1) Napój spirytusowy wytwarzany wyłącznie w drodze fermentacji alkoholowej i destylacji, z melasy lub syropu wytwarzanego w produkcji cukru trzcinowego albo z samego soku cukru trzcinowego i destylowany do poniżej 96 % obj. celem nadania destylatowi dostrzegalnych organoleptycznych właściwości rumu. 2) Napój alkoholowy wytwarzany wyłącznie w drodze fermentacji i destylacji soku trzciny cukrowej, posiadający właściwości aromatyczne specyficzne dla rumu oraz zawartość substancji lotnych równą lub wyższą niż 225 gramów na hektolitr alkoholu 100 % obj. Alkohol ten może być wprowadzany do obrotu z wyrazem "rolniczy" i "rum" wraz z nazwami geograficznymi Francuskich Departamentów Zamorskich wymienionych w załączniku II. b) Whisky albo whiskey: Napój spirytusowy wytwarzany w drodze destylacji zacieru zbóż: - scukrzonego w drodze diastazy zawartego w nim słodu, nawet z innymi enzymami naturalnymi, - sfermentowanego w wyniku działania drożdży, - destylowanego do co najmniej 94,8 % obj., w celu nadania destylatowi aromatu i smaku użytych surowców, oraz leżakowany przez co najmniej trzy lata, w drewnianych beczkach o pojemności nie przekraczającej 700 litrów. c) Wódka zbożowa: 1) Napój spirytusowy, wytwarzany w drodze destylacji sfermentowanego zacieru zbóż i posiadający właściwości organoleptyczne użytych surowców: W odniesieniu do napojów wytwarzanych w Niemczech i w regionach Wspólnoty, w których niemiecki jest jednym z języków urzędowych, wyrazy "Wódka zbożowa" można zastąpić wyrazami Korn lub Kornbrand, pod warunkiem, że napój ten jest tradycyjnie wytwarzany w tych regionach oraz jeśli wódka zbożowa nie zawiera jakichkolwiek dodatków i jest uzyskiwana: - wyłącznie w drodze destylacji sfermentowanego zacieru całych ziaren pszenicy, jęczmienia, owsa, żyta lub gryki, ze wszystkimi częściami składowymi ziaren, - albo w drodze redestylacji destylatu uzyskanego zgodnie z akapitem pierwszym. 2) Wódka zbożowa, aby mogła być oznaczona wyrazami "brandy zbożowa" musi być uzyskiwana poprzez destylację do poniżej 95 % obj., ze sfermentowanego zacieru zbóż i musi posiadać właściwości organoleptyczne użytych surowców. d) Winiak (alkoholowy destylat winny): Napój spirytusowy - wytwarzany wyłącznie w drodze destylacji wina lub wina wzmocnionego do destylacji, do poniżej 86 % obj. lub poprzez redestylację destylatu winnego do poniżej 86 % obj., - zawierający substancje lotne w ilości równej lub przekraczającej 125 gramów na hektolitr alkoholu 100 % obj., - o maksymalnej zawartości alkoholu metylowego wynoszącej 200 gramów na hektolitr alkoholu 100 % obj. Po zakończeniu procesu dojrzewania, napój ten można nadal sprzedawać jako "winiak", jeżeli był leżakowany przez okres równy lub dłuższy niż okres przewidziany dla wyrobu określonego w lit. e). e) Brandy lub Weinbrand: Napój spirytusowy - wytwarzany z alkoholowego destylatu winnego, nawet zmieszanego z destylatem winnym przedestylowanym do poniżej 94,8 % obj., pod warunkiem, że wymieniony destylat nie przekracza maksimum 50 % objętości wyrobu końcowego, - leżakowany przez co najmniej jeden rok w dębowych pojemnikach, lub przez co najmniej sześć miesięcy w beczkach dębowych o pojemności poniżej 1000 litrów, - zawierający ilość substancji lotnych równą lub przekraczająca 125 gramów na hektolitr alkoholu 100 % obj. i pochodzących wyłącznie z destylacji lub redestylacji użytych surowców, - o maksymalnej zawartości alkoholu metylowego wynoszącej 200 gramów na hektolitr alkoholu 100 % obj. f) Wódka z wytłoków winogron lub wytłoki z winogron: 1) a) Napój spirytusowy - wytwarzany ze sfermentowanych wytłoków winogron i destylowany bezpośrednio przez odparowanie wody albo po dodaniu wody; do wytłoków można dodać pewien procent osadu drożdżowego, określony zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 15, przy destylacji prowadzonej w obecności samych wytłoków do poniżej 86 % obj. Dozwolona jest redestylacja do tej samej mocy alkoholu, - zawierający ilość substancji lotnych równą lub przekraczającą 140 gramów na hektolitr alkoholu 100 % obj. i posiadający maksymalną zawartość alkoholu metylowego w ilości 1000 gramów na hektolitr alkoholu 100 % obj. b) Jednakże, w okresie przejściowym przewidzianym dla Portugalii w Akcie Przystąpienia z 1985 r., lit. a), nie wyklucza się sprzedawania w Portugalii wódki z wytłoków winogron, wytwarzanej w Portugalii i zawierającej maksymalnie 1500 gramów spirytusu metylowego na hektolitr alkoholu 100 % obj. 2) Nazwę "wódka z wytłoków winogron" lub "wytłoki z winogron" można zastąpić nazwą grappa tylko w odniesieniu do napojów spirytusowych wytwarzanych we Włoszech. g) Wódka z wytłoków owoców: Napój spirytusowy wytwarzany w drodze fermentacji i destylacji wytłoków owoców. Warunki destylacji, właściwości produktu i inne przepisy powinny zostać ustanowione zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 15. h) Wódka rodzynkowa albo brandy rodzynkowa: Napój spirytusowy wytwarzany w drodze destylacji produktu uzyskanego poprzez fermentację alkoholową ekstraktu suszonych winogron odmian "Corinth Black" lub "Malaga muscat", destylowanego do poniżej 94,5 % obj. w celu nadania destylatowi aromatu i smaku użytego surowca. i) Wódki owocowe: 1) a) Napoje spirytusowe - wytwarzane wyłącznie w drodze fermentacji alkoholowej i destylacji mięsistych owoców lub moszczu takich owoców, nawet z pestkami, - destylowane do poniżej 86 % obj., w celu nadania destylatowi aromatu i smaku destylowanych owoców, - o zawartości substancji lotnych równej lub przekraczającej 200 gramów na hektolitr alkoholu 100 % obj., - o maksymalnej zawartości alkoholu metylowego wynoszącej 1000 gramów na hektolitr alkoholu 100 % obj., oraz - w przypadku wódek z owoców pestkowych, o zawartości kwasu cyjanowodorowego nie przekraczającej 10 gramów na hektolitr alkoholu 100 % obj. b) Zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 15, dopuszcza się przyjęcie odstępstw od przepisów lit. a) tiret trzecie, czwarte i piąte, w szczególności, gdy wytwarzanie i sprzedaż tradycyjnych wyrobów stanowi znaczną część dochodu niektórych producentów owoców we Wspólnocie. c) W ten sposób zdefiniowane napoje określa się wyrazem "wódka", poprzedzonym nazwą owocu, na przykład: wódka wiśniowa lub wiśniówka, wódka śliwkowa lub śliwowica, wódka mirabelkowa, gruszkowa, jabłkowa, morelowa, figowa, cytrusowa czy winogronowa lub nazwą innych owoców. Do określenia tych napojów można używać wyrazu wasser (woda), z podaniem nazwy owocu. Nazwa Williams może być używana tylko do opisywania wódki gruszkowej, wytwarzanej wyłącznie z gruszek odmiany "Williams". W przypadku zbiorowej destylacji dwóch lub kilku rodzajów owoców, uzyskany produkt określa się wyrazami "wódka owocowa". Nazwę tę można uzupełnić nazwą owoców, według kolejności odpowiadającej użytym ilościom. d) Przypadki i warunki, w których nazwa owocu może zostać zastąpiona nazwą "wódka", poprzedzoną nazwą danego owocu, określa się zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 15. 2) Nazwę "wódka", poprzedzoną nazwą owocu, można również stosować w odniesieniu do napojów spirytusowych, wytwarzanych przy zastosowaniu minimalnej proporcji w ilości 100 kilogramów owoców na 20 litrów alkoholu 100 % obj., poprzez destylację poprzedzoną maceracją niektórych jagód i innych owoców, takich jak maliny, jeżyny, czarne borówki i inne, nawet częściowo sfermentowanych, w alkoholu etylowym pochodzenia rolniczego lub w spirytusie bądź destylacie określonym w niniejszym rozporządzeniu. Warunki używania nazwy "wódka", poprzedzonej nazwą owocu, w celu uniknięcia pomyłek w odniesieniu do wódek owocowych określonych w pkt 1 i tych owoców, powinny zostać określone z zastosowaniem procedury przewidzianej w art. 15. 3) Napoje spirytusowe uzyskane poprzez destylację, poprzedzoną maceracją niesfermentowanych całych owoców, takich jak owoce wymienione w pkt 2, w alkoholu etylowym pochodzenia rolniczego, można określać wyrazem geist, wraz z podaniem nazwy owocu. j) Wódka z jabłecznika lub moszczu gruszkowego: Napoje spirytusowe - wytwarzane wyłącznie w drodze destylacji jabłecznika i moszczu gruszkowego, oraz - spełniające wymogi lit. i) pkt 1 lit. a) tiret drugie, trzecie i czwarte, odnoszące się do wódek owocowych. k) Wódka z goryczki: Napój spirytusowy wytwarzany z destylatu goryczki, uzyskanego poprzez fermentację korzeni goryczki, nawet z dodatkiem alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego. l) Owocowe napoje alkoholowe: 1) Napoje spirytusowe uzyskane w drodze macerowania owoców w alkoholu etylowym pochodzenia rolniczego i/lub w destylacie pochodzenia rolniczego i/lub w spirytusie zdefiniowanym w niniejszym rozporządzeniu oraz w minimalnej proporcji, określonej za pomocą procedury przewidzianej w art. 15. Aromat tych napojów spirytusowych można uzupełnić substancjami i/lub preparatami aromatycznymi, innymi niż smak i zapach użytych owoców. Substancje i preparaty aromatyczne określone są odpowiednio w art. 1 ust. 2 lit. b) i) i lit. c) dyrektywy 88/388/EWG. Niemniej jednak, charakterystyczny aromat napoju i jego kolor muszą pochodzić wyłącznie od użytych owoców. 2) W ten sposób zdefiniowane napoje określa się mianem "napojów alkoholowych" lub "nalewek", poprzedzonych nazwą owocu. Przypadki i warunki, w których nazwa owoców może zastąpić powyższe nazwy, określa się za pomocą procedury przewidzianej w art. 15. Niemniej jednak, nazwa Pacháran może być używana wyłącznie dla "owocowego napoju alkoholowego" wytwarzanego w Hiszpanii i uzyskiwanego poprzez macerowanie owoców tarniny (prunus espinoza), w minimalnej proporcji w ilości 250 gramów owocu na litr czystego alkoholu. m) Napoje spirytusowe aromatyzowane jałowcem: 1) a) Napoje spirytusowe, wytwarzane poprzez aromatyzowanie alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego i/lub spirytusu zbożowego i/lub destylatu zbożowego jagodami jałowca (juniperus communis). Inne substancje naturalne i/lub identyczne z naturalnymi substancje aromatyczne określone w art. 1 ust. 2 lit. b) i) i ii) dyrektywy 88/388/EWG i/lub preparaty aromatyczne określone w art. 1 ust. 2 lit. c) tej dyrektywy, i/lub rośliny aromatyczne lub części roślin aromatycznych, które można zastosować dodatkowo, lecz organoleptyczne cechy charakterystyczne jałowca muszą być dostrzegalne, nawet, gdy zdarza się, że są osłabione. b) Napoje te można określać nazwą Wacholder, ginebra lub genebra. Zastosowanie tych nazw ma zostać określone zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 15. c) Alkohole używane do napojów spirytusowych określanych nazywami geniévre, jenevar, genevar i peket muszą być pod względem organoleptycznym właściwe dla procesu wytwarzania wyżej wymienionych wyrobów oraz muszą mieć maksymalną zawartość metylu w ilości 5 gramów na hektolitr 100 % alkoholu i maksymalną zawartość aldehydu, wyrażoną jako aldehyd octowy, w ilości 0,2 grama na hektolitr alkoholu 100 % obj. W przypadku takich wyrobów, smak jagód jałowca nie musi być dostrzegalny. 2) a) Napój może być określany nazwą gin, jeśli jest wytwarzany poprzez aromatyzowanie odpowiedniego pod względem organoleptycznym alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego, naturalnymi i/lub identycznymi z naturalnymi substancjami aromatycznymi zdefiniowanymi w art. 1 ust. 2 lit. b), i) i ii) dyrektywy 88/388/EWG i/lub preparatami aromatycznymi zdefiniowanymi w art. 1 ust. 2 lit. c) tej dyrektywy, w sposób zapewniający dominację smaku jałowca. b) Napój może być określany nazwą "gin destylowany", jeśli jest produkowany wyłącznie poprzez redystylowanie odpowiedniego pod względem organoleptycznym alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego, stosownej jakości i o początkowej mocy alkoholu wynoszącej co najmniej 96 % obj., w aparaturze tradycyjnie używanej do ginu, z dodatkiem jagód jałowca i innych naturalnych składników botanicznych, pod warunkiem, że dominuje smak jałowca. Wyrażenie "gin destylowany" można również stosować do mieszaniny produktu takiej destylacji i alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego o tym samym składzie, czystości i mocy alkoholu. Do aromatyzowania ginu destylowanego można używać również substancji aromatycznych naturalnych lub identycznych z naturalnymi i/lub preparatów aromatycznych określonych w lit. a). London gin jest rodzajem ginu destylowanego. Gin uzyskany w prosty sposób, poprzez dodawanie esencji lub aromatów do alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego, nie kwalifikuje się do opisu "gin destylowany". n) Napoje spirytusowe aromatyzowane kminkiem: 1) Napoje spirytusowe wytwarzane poprzez aromatyzowanie alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego kminkiem (Carum carvi L.). Dodatkowo można stosować inne naturalne substancje aromatyczne lub substancje identyczne z naturalnymi, określone w art. 1 ust. 2 lit. b) i) i ii) dyrektywy 88/388/EWG, i/lub preparaty aromatyczne określone w art. 1 ust. 2 lit. c) niniejszej dyrektywy, z zastrzeżeniem, że smak kminku jest dominujący. 2) a) Napoje spirytusowe określone w pkt 1 można także określać nazwą akvavit lub aquavit, jeśli są one aromatyzowane destylatem z roślin lub przyprawami korzennymi. Dodatkowo można stosować inne substancje aromatyczne, określone w akapicie drugi pkt 1, jednak aromat tych napojów jest przypisywany głównie destylatom nasion kminku i/lub kopru (Anethum graveolens L.), przy czym użycie olejków esencjonalnych jest zakazane. b) W smaku nie mogą dominować w oczywisty sposób substancje gorzkie; zawartość suchego ekstraktu nie może przekraczać 1,5 grama na 100 mililitrów. o) Napoje spirytusowe aromatyzowane anyżem: 1) Napoje spirytusowe wytwarzane poprzez aromatyzowanie alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego naturalnymi ekstraktami anyżu gwiaździstego (Illicium verum), anyżu (Pimpinella anisum), kopru (Poeniculum vulgare) lub innych roślin, które zawierają takie same główne składniki aromatyczne, przy użyciu następujących procesów: - maceracji i/lub destylacji, - redestylacji alkoholu w obecności nasion lub innych części roślin, które wyszczególniono powyżej, - dodania naturalnych destylowanych ekstraktów z roślin o aromacie anyżu, - kombinacji tych trzech metod. Można również używać innych naturalnych ekstraktów lub nasion aromatycznych, ale smak anyżu musi być dominujący. 2) Napój spirytusowy aromatyzowany anyżem, określany nazwą pastis musi zawierać naturalne ekstrakty korzenia lukrecji (Glycyrrhiza glabra), które implikują obecność barwników znanych jako "chalkony" oraz kwasu lukrecjowego, których poziom musi wynosić odpowiednio 0,05 i 0,5 grama na litr. Pastis zawiera mniej niż 100 gramów cukru na litr, a jego minimalny i maksymalny poziom anetolu wynosi odpowiednio 1,5 i 2 gramy na litr. 3) Napój spirytusowy o smaku anyżu określany nazwą ouzo musi: - być wytwarzany wyłącznie w Grecji, - być wytwarzany w drodze mieszania alkoholi o zapachu nadanym poprzez destylację lub macerację z użyciem nasion anyżu i ewentualnie nasion kopru, mastyki z mastykowców rodzimych dla wyspy Chios (Pistacja lentiscus Chia lub latifolia) bądź innych aromatycznych nasion, roślin i owoców; alkohol o zapachu nadawanym przez destylację musi stanowić, co najmniej 20 % mocy alkoholowej ouzo. Destylat ten musi: - zostać wytworzony w drodze destylacji w tradycyjnych aparatach miedzianych o pracy nieciągłej, o pojemności 1000 litrów lub mniejszej, - mieć moc alkoholu nie niższą niż 55 % obj. i nie wyższą niż 80 % obj. Ouzo musi być bezbarwny i mieć zawartość cukru w ilości 50 gramów lub mniej na litr. 4) Napój spirytusowy o zapachu anyżu określany nazwą anis musi mieć charakterystyczny zapach, pochodzący wyłącznie z anyżu (pimpinelle anisum), i/lub z anyżu gwiaździstego (illicum verum) i/lub kopru (foeniculum vulgare). Nazwę "anis destylowany" można stosować, jeśli napój zawiera alkohol destylowany w obecności takich nasion, pod warunkiem, że taki alkohol stanowi co najmniej 20 % mocy alkoholowej danego napoju. p) Gorzkie napoje spirytusowe lub bitter: Napoje spirytusowe o dominującym gorzkim smaku, wytwarzane w drodze aromatyzowania alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego substancjami aromatycznymi naturalnymi lub identycznymi z naturalnymi, określonymi w art. 1 ust. 2 lit. b) i) i ii) dyrektywy 88/388/EWG, i/lub preparatami aromatycznymi określonymi w art. 1 ust. 2 lit. c) niniejszej dyrektywy. Napoje te mogą być wprowadzane do obrotu pod nazwą "amer" lub bitter ("gorzki"), nawet z użyciem innego wyrażenia. Niniejszy przepis nie ma wpływy na możliwość użycia terminów "amer" lub bitter ("gorzki") w odniesieniu do wyrobów nie objętych niniejszym artykułem. q) Wódka: Napój spirytusowy wytwarzany w drodze rektyfikacji alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego lub jego filtrowania przez węgiel aktywowany, z możliwością następującej bezpośredniej destylacji lub równoważnego procesu, w sposób zapewniający selektywną redukcję cech organoleptycznych użytego surowca. Wyrobowi można nadawać specjalne właściwości organoleptyczne, takie jak łagodny smak, przez dodanie aromatów. r) Likier: 1) Napój spirytusowy: - o minimalnej zawartości cukru wynoszącej 100 gramów na litr, wyrażonej jako cukier inwertowany, bez uszczerbku dla innych decyzji, podjętych zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 15, - wytwarzany w drodze aromatyzowania alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego lub destylatu pochodzenia rolniczego lub jednego czy kilku napojów spirytusowych określonych w niniejszym rozporządzeniu czy mieszance powyższych napojów, słodzony i z ewentualnym dodatkiem wyrobów pochodzenia rolniczego, takich jak śmietana, mleko i inne przetwory mleczne, owoce, wino lub wino aromatyzowane. 2) Nazwa "krem z", po której umieszczona jest nazwa owocu lub innego użytego surowca, z wykluczeniem przetworów mlecznych, zarezerwowana jest dla likierów o minimalnej zawartości cukru wynoszącej 250 gramów na litr, wyrażonej jako cukier inwertowany. Niemniej jednak, nazwa "creme de cassis" zarezerwowana jest dla likierów z czarnej porzeczki, zawierających co najmniej 400 gramów cukru na litr, wyrażonego jako cukier inwertowany. s) Likier jajeczny (advocaat/avocat/Advokat): Napój spirytusowy, nawet aromatyzowany, uzyskany z alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego, zawierający następujące składniki: żółtko jaj wysokiej jakości, białko jaj oraz cukier lub miód. Minimalna zawartość cukru lub miodu musi wynosić 150 gramów na litr. Minimalna zawartość żółtka jaj musi wynosić 70 gramów na litr końcowego wyrobu. t) Likier z dodatkiem jajka: Napój spirytusowy, nawet aromatyzowany, uzyskany z alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego, zawierający następujące składniki: żółtko jaj wysokiej jakości, białko jaj oraz cukier lub miód. Minimalna zawartość cukru lub miodu musi wynosić 150 gramów na litr. Minimalna zawartość żółtka jaj musi wynosić 70 gramów na litr końcowego wyrobu.