art. 4

Artykuł 4 1. Bez uszczerbku dla przepisów przyjętych zgodnie z ust. 2–5, w przypadku dodania do napoju spirytusowego jakiejkolwiek substancji, innej niż substancje dopuszczone na mocy przepisów wspólnotowych, lub w razie jego braku, na mocy przepisów krajowych, dany napój spirytusowy traci prawo do zastrzeżonej nazwy. 2. Wykaz dopuszczonych dodatków do środków spożywczych, wskazania dotyczące ich używania i dane napoje spirytusowe są określone według procedury przewidzianej w dyrektywie Rady 89/107/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych Państw Członkowskich dotyczących dodatków żywności dopuszczonych do użycia w środkach spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi [9]. 3. Wykaz dopuszczonej pomocy przetwórczej, wskazań dotyczących jej stosowania i napojów spirytusowych, których to dotyczy może zostać określony według procedury przewidzianej w art. 15. 4. Bez uszczerbku dla bardziej restrykcyjnych przepisów art. 1 ust. 4, barwienie napojów spirytusowych może zostać dopuszczone zgodnie z przepisami krajowymi, ustanowionymi na mocy dyrektywy Rady z dnia 23 października 1962 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych Państw Członkowskich dotyczących barwników dopuszczonych do użycia w środkach spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi [10], ostatnio zmienionej Aktem Przystąpienia Hiszpanii i Portugalii. 5. Do przygotowania napojów spirytusowych określonych w art. 1 ust. 4, z wyjątkiem napojów określonych w art. 1 ust. 4 lit. m), n) i p) można używać tylko naturalnych substancji i preparatów aromatycznych, określonych w art. 1 ust. 2 lit. b) i) oraz art. 1 ust. 2 lit. c) dyrektywy 38/388/EWG. Niemniej jednak, zezwala się na stosowanie w likierach substancji i preparatów aromatycznych, identycznych z tymi naturalnymi, określonych w art. 1 ust. 2 lit. b) ii) dyrektywy 88/388/EWG, z wyjątkiem likierów niżej wymienionych: a) Likiery owocowe (lub kremy): - ananasowy, - jeżynowy, - wiśniowy, - malinowy, - morwowy, - z czarnych jagód, - z owoców cytrusowych; b) likiery roślinne: - miętowy, - goryczkowy, - anyżowy, - génépi /fr./, - berberysowy. 6. Do przyrządzania napojów spirytusowych można używać dodatku wody, w miarę możliwości destylowanej lub demineralizowanej, pod warunkiem, że jakość wody odpowiada przepisom krajowym, przyjętym w celu wykonania dyrektyw 80/777/EWG i 80/778/EWG, oraz z zastrzeżeniem, że dodana woda nie zmienia charakteru produktu. 7. a) Alkohol etylowy stosowany do przygotowania napojów spirytusowych nie może być pochodzenia innego niż pochodzenie rolnicze. b) Alkohol etylowy używany do rozpuszczania bądź rozcieńczania barwników, aromatów i innych dopuszczalnych dodatków, używanych do przyrządzania napojów spirytusowych, musi być alkoholem etylowym pochodzenia rolniczego. c) Bez uszczerbku dla bardziej restrykcyjnych przepisów, ustanowionych w art. 1 ust. 4 lit. m) pkt 1, jakość alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego musi odpowiadać specyfikacji określonej w załączniku I. 8. Szczegółowe zasady wraz z metodami, jakie mają być stosowane do analizy napojów spirytusowych, powinny zostać przyjęte zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 14. Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, może uzupełnić wykaz likierów podanych w ust. 5 akapit drugi.