art. 7

Artykuł 7 1. Oprócz zgodności z krajowymi przepisami ustawowymi przyjętymi zgodnie z dyrektywą 79/112/EWG, etykietowanie, prezentacja i reklama napojów spirytusowych określonych w art. 1 ust. 4 i przeznaczonych dla finalnego konsumenta, są zgodne z przepisami ust. 2 i 3. 2. a) Nazwa pod którą sprzedawane są wyroby, określone w art. 1 ust. 2 i 4, jest jedną z nazw używanych wyłącznie w odniesieniu do tych wyrobów na mocy art. 5 i art. 6 ust. 2. b) Jeżeli na etykiecie wskazany jest surowiec zastosowany do wytworzenia alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego, każdy alkohol pochodzenia rolniczego musi zostać wymieniony w kolejności, według ilości użytego alkoholu, malejąco. c) Jeżeli wyrób poddawany jest procesowi mieszania, nazwę sprzedawanych napojów spirytusowych określonych w ust. 1, można uzupełnić terminem "mieszanka". d) Poza wyjątkami, okres leżakowania można podawać tylko w przypadku, gdy odnosi się on do najmłodszego składnika alkoholowego i pod warunkiem, że produkt był leżakowany pod nadzorem skarbowym lub nadzorem zapewniającym równoważne gwarancje. 3. Zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 14 można określić następujące kwestie odnoszące się do wyrobów określonych w art. 1 ust. 4: a) warunki wskazywania na etykiecie okresu dojrzewania i użytych surowców; b) warunki stosowania nazw handlowych wskazujących, że wyrób został poddany procesowi dojrzewania, łącznie z wyjątkami i warunkami dotyczącymi równoważnych kontroli; c) szczególne przepisy regulujące kwestie stosowania terminów odnoszących się do określonej właściwości produktu, takich jak jego historia lub sposób przygotowania; d) zasady etykietowania produktów w pojemnikach, nieprzeznaczonych dla finalnego konsumenta wraz ze wszelkimi odstępstwami od zasad etykietowania, które powinny zostać uwzględnione w szczególności w obrocie hurtowym i w transporcie. 4. Dane szczegółowe przewidziane w niniejszym rozporządzeniu podaje się w jednym lub kilku językach urzędowych Wspólnoty, w sposób umożliwiający finalnemu konsumentowi łatwe zrozumienie każdej pozycji, chyba że nabywcy są informowani za pomocą innych środków. 5. Nie tłumaczy się nazw geograficznych wymienionych w załączniku II, wyrazów pisanych kursywą w art. 1 ust. 4 oraz nazwy Rum-Verschnit. Niemniej jednak, na wniosek Państwa Członkowskiego, w którym ma miejsce spożycie, może zostać podjęta decyzja, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 14, że wymienione wyrazy pisane kursywą, w szczególności wyrażenie brandy rodzynkowa, można uzupełnić wyrazami równoważnymi, aby konsumenci danego Państwa Członkowskiego nie byli wprowadzani w błąd. 6. W przypadku wyrobów pochodzących z państw trzecich, zezwala się na stosowanie urzędowego języka państwa trzeciego, w którym dany produkt został wytworzony, jeżeli dane szczegółowe przewidziane w niniejszym rozporządzeniu podaje się również w języku urzędowym Wspólnot, w sposób łatwo zrozumiały dla finalnego konsumenta. 7. Bez uszczerbku dla przepisów art. 12, w przypadku wyrobów pochodzących ze Wspólnoty i przeznaczonych na wywóz, dane szczegółowe przewidziane w niniejszym rozporządzeniu mogą także zostać podane w innym języku; przepisu niniejszego nie stosuje się w odniesieniu do danych szczegółowych określonych w ust. 5. 8. Zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 15, Komisja może określić przypadki i/lub napoje spirytusowe, w odniesieniu do których obowiązkowe jest podanie odniesienia do miejsca wytworzenia i/lub pochodzenia i/lub źródła oraz może określić towarzyszące zasady.