art. 5

Dyrektywa Rady 89/369/EWG z dnia 8 czerwca 1989 r. w sprawie zapobiegania zanieczyszczeniu powietrza przez nowe spalarnie odpadów komunalnych

31989L0369

Treść przepisu

Artykuł 5 1. Temperatura i zawartość tlenu, ustanowione w art. 4 są wartościami minimalnymi, których należy przestrzegać przez cały czas pracy zakładu. 2. Stężenie tlenku węgla (CO), ustanowione w art. 4 ust. 2 lit. a) jest wartością dopuszczalną dla średniej godzinowej dla wszystkich spalarni. Ponadto, w zakładach o mocy znamionowej wynoszącej 1 tonę/h lub większej, co najmniej 90 % wyników wszystkich pomiarów wykonanych w dowolnym okresie 24-godzinnym musi być mniejsza niż 150 mg/nm3. Te średnie należy obliczyć biorąc pod uwagę jedynie godziny, w których zakład rzeczywiście pracuje, w tym okresy uruchomienia i zatrzymywania. 3. Jeżeli inne substancje będą monitorowane w sposób ciągły, na mocy art. 6, to: a) żadna z kolejnych siedmiodniowych średnich wartości mierzonych stężeń tych substancji nie może przekroczyć odpowiedniej wartości dopuszczalnej; b) żadna ze średnich dobowych wartości mierzonych stężeń tych substancji nie może przekroczyć odpowiedniej wartości dopuszczalnej o więcej niż 30 %. Przy obliczaniu wyżej wymienionych wartości średnich, należy wziąć pod uwagę tylko okresy, w których zakład spalania pracował, w tym okresy rozruchu i zatrzymywania. 4. W przypadkach, w których nie są wymagane pomiary ciągłe, dopuszczalne wartości emisji uznaje się za stosowane, jeżeli wyniki każdej serii pomiarów otrzymane i określone z zachowaniem zasad ustanowionych przez właściwe władze, zgodnie z art. 6 ust. 3-5, nie przekraczają dopuszczalnych wartości emisji.

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · PDF źródłowy