art. 11

Artykuł 11 1. W przypadku gdy Państwo Członkowskie posiada szczegółowe podstawy uzasadniające, że środek spożywczy specjalnego przeznaczenia żywieniowego, który nie należy do jednej z grup wymienionych w załączniku I, nie spełnia wymogów art. 1 ust. 2 lub stanowi zagrożenie dla zdrowia ludzi mimo dopuszczenia tego środka spożywczego do swobodnego obrotu w jednym lub więcej Państwach Członkowskich, to Państwo Członkowskie może przejściowo zawiesić lub ograniczyć handel tym produktem na swoim terytorium. Niezwłocznie powiadamia o tym Komisję i inne Państwa Członkowskie oraz podaje powody podjęcia takiej decyzji. 2. Komisja w możliwie najkrótszym czasie bada podstawy przytoczone przez zainteresowane Państwo Członkowskie, konsultuje się z Państwami Członkowskimi w ramach Stałego Komitetu ds. Środków Spożywczych, a następnie bezzwłocznie przedstawia swoją opinię i podejmuje odpowiednie środki przygotowawcze. 3. Jeśli Komisja uważa, że krajowy środek musi zostać zaniechany lub zmieniony, wszczyna procedurę ustanowioną w art. 13 dla przyjęcia odpowiednich środków przygotowawczych.