art. 1

ROZPORZĄDZENIE RADY (EWG) NR 2377/90 z dnia 26 czerwca 1990 r. ustanawiające wspólnotową procedurę określania maksymalnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego

31990R2377

Treść przepisu

Artykuł 1 1. Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje: a) "pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych" oznaczają wszystkie substancje czynne farmakologiczne działające bezpośrednio lub rozczynniki leku albo produkty ich rozpadu i ich metabolity, które pozostają w środkach spożywczych otrzymanych ze zwierząt, u których dany weterynaryjny produkt leczniczy został zastosowany; b) "maksymalny limit pozostałości" oznacza maksymalną zawartość pozostałości, wynikającą z zastosowania weterynaryjnego produktu leczniczego (wyrażoną w mg/kg lub mg/kg wagi w stanie surowym), która może być przyjęta przez Wspólnotę jako prawnie dozwolona lub uznana za akceptowaną w żywności. Jest to oparte na rodzaju i ilości pozostałości, które są uważane za niepowodujące ryzyka toksykologicznego dla zdrowia ludzi, wyrażonych w dozwolonej pobranej dziennej dawce (ADI) albo na podstawie tymczasowej ADI, która zawiera dodatkowy wskaźnik bezpieczeństwa. Wartość powyższa uwzględnia również inne właściwe niebezpieczeństwa dotyczące zdrowia publicznego jak też nowe aspekty technologii żywności. Przy ustalaniu maksymalnego limitu pozostałości (MRL) należy też wziąć pod uwagę pozostałości, które występują w żywności pochodzenia roślinnego oraz/lub pochodzą ze środowiska naturalnego. Ponadto, maksymalny limit pozostałości może być zmniejszony, aby odpowiadał prawidłowemu stosowaniu leków weterynaryjnych oraz dostosowany do poziomu, przy którym mogą zostać zastosowane dostępne metody analityczne. 2. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do substancji czynnych pochodzenia biologicznego, przeznaczonych do nabycia odporności czynnej lub biernej albo do diagnozy stanu odporności, stosowanych w weterynaryjnych produktach leczniczych.

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · PDF źródłowy