art. 3

DYREKTYWA RADY z dnia 26 czerwca 1990 r. dotycząca kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami mająca na względzie budowę rynku wewnętrznego

31990L0425

Treść przepisu

Artykuł 3 1. Państwa Członkowskie zagwarantują, że jedynie zwierzęta i produkty określone w art. 1, spełniające poniższe warunki, mogą być przedmiotem handlu: a) zwierzęta i produkty określone w załączniku A muszą spełniać wymagania odpowiednich dyrektyw wymienionych w tym Załączniku, a zwierzęta i produkty określone w załączniku B muszą spełniać wymagania w zakresie zdrowia zwierząt Państwa Członkowskiego przeznaczenia; b) muszą pochodzić z gospodarstw, centrów lub organizacji, które podlegają regularnym urzędowym kontrolom weterynaryjnym zgodnie z ust. 3; c) muszą, z jednej strony, być identyfikowane zgodnie z wymaganiami zasad Wspólnoty, a z drugiej strony być zarejestrowane w taki sposób, by można było odnaleźć gospodarstwo początkowe lub tranzytowe, centrum względnie organizację; należy powiadomić Komisję o krajowym systemie identyfikacji lub rejestracji w ciągu trzech miesięcy od daty notyfikacji niniejszej dyrektywy. Przed dniem 1 stycznia 1993 r. Państwa Członkowskie muszą podjąć stosowne działania w celu zapewnienia, że systemy identyfikacji i rejestracji stosowane w handlu wewnątrzwspólnotowym zostały rozszerzone na przepływ zwierząt na ich terytorium; d) muszą mieć, w czasie transportu, świadectwa zdrowia i/lub inne dokumenty przewidziane w dyrektywach określonych w załączniku A, natomiast dla pozostałych zwierząt i produktów zwierzęcych, zgodnie z zasadami Państwa Członkowskiego przeznaczenia. Świadectwa te lub dokumenty, wystawiane przez urzędowego lekarza weterynarii odpowiedzialnego za gospodarstwo, centrum lub organizację pochodzenia oraz, w wypadku dokumentów wymaganych przez przepisy zootechniczne określone w sekcji II załącznika A, przez właściwe władze muszą towarzyszyć zwierzęciu, zwierzętom i produktom do jego/ich miejsca/miejsc przeznaczenia; e) zwierzęta wrażliwe lub produkty ze zwierząt wrażliwych nie mogą pochodzić: i) z gospodarstw, centrów lub organizacji, obszarów lub regionów, które podlegają oficjalnym ograniczeniom określonym zgodnie z zasadami wspólnotowymi, gdzie to stosowne, w odniesieniu do określonych zwierząt lub produktów z określonych zwierząt z uwagi na podejrzenie wybuchu lub występowania choroby określonej w załączniku C lub z uwagi na zastosowanie środków ochronnych; ii) z gospodarstwa, centrum, organizacji, obszaru lub regionu, który podlega urzędowym ograniczeniom z uwagi na podejrzenie wybuchu lub występowania choroby innej niż określone w załączniku C lub z uwagi na stosowanie środków ochronnych; iii) w przypadkach, gdy są przeznaczone do gospodarstw lub centrów znajdujących się w Państwach Członkowskich, które uzyskały gwarancje zgodnie z art. 9 dyrektywy 64/432/EWG lub innymi równorzędnymi zasadami wspólnotowymi, które zostały lub będą przyjęte, lub w państwie, które zostało uznane przez prawodawstwo wspólnotowe za niedotknięte chorobami na całym lub części jego terytorium, z gospodarstwa, które nie daje gwarancji wymaganych przez to Państwo Członkowskie w odniesieniu do chorób innych niż wymienione w załączniku C; iv) gdy są przeznaczone do Państwa Członkowskiego lub części terytorium Państwa Członkowskiego, które korzystało z dodatkowych gwarancji zgodnie z art. 9 dyrektywy 64/432/EWG lub innymi równorzędnymi zasadami wspólnotowymi, które zostały lub będą przyjęte, z gospodarstwa, centrum lub organizacji, w odpowiednim przypadku, z części terytorium, które nie zapewnia dodatkowych gwarancji w tym zakresie. Właściwe władze kraju pochodzenia gwarantują przed wystawieniem świadectwa lub dokumentu towarzyszącego, że gospodarstwa, centra lub organizacje spełniają wymagania przewidziane w tym punkcie; f) gdy czynności przewozowe są związane z kilkoma miejscami przeznaczenia, zwierzęta i produkty muszą być pogrupowane w tyle wysyłek, ile jest miejsc przeznaczenia. Każdej wysyłce muszą towarzyszyć świadectwa i/lub dokumenty określone w lit. d); g) gdy zwierzęta i produkty objęte dyrektywami określonymi w załączniku A, które odpowiadają zasadom wspólnotowym, są przeznaczone na wywóz do państwa trzeciego przez terytorium innego Państwa Członkowskiego, czynności przewozowe, z wyjątkiem przypadków nagłych należycie zatwierdzonych przez właściwe władze w celu zapewnienia warunków utrzymania zwierząt, muszą pozostać pod nadzorem celnym do miejsca opuszczenia terytorium Wspólnoty zgodnie ze szczegółowymi ustaleniami, które zostaną sporządzone przez Komisję stanowiącą zgodnie z procedurą ustaloną w art. 18, względnie, gdy stosowne, w art. 19. Ponadto, w wypadku zwierząt i produktów nieodpowiadających zasadom Wspólnoty lub zwierząt i produktów określonych w załączniku B, tranzyt może mieć miejsce, jedynie jeżeli właściwe władze Państwa Członkowskiego wyrażą na niego wyraźną zgodę. 2. Państwa Członkowskie zagwarantują również, że: - zwierzęta, które mogły być ubite w ramach krajowego systemu zwalczania chorób niewymienionych w załączniku C i produkty określone w art. 1 nie będą wysyłane na terytorium innego Państwa Członkowskiego, - zwierzęta i produkty określone w załączniku A lub zwierzęta i produkty pochodzenia zwierzęcego określone w załączniku B nie są wysyłane na terytorium innego Państwa Członkowskiego, jeżeli nie mogą być wprowadzone do obrotu na swoim terytorium z przyczyn związanych ze zdrowiem publicznym oraz zdrowiem zwierząt uzasadnionymi art. 36 Traktatu. 3. Bez uszczerbku dla obowiązków monitorowania nałożonych na urzędowego lekarza weterynarii w ramach ustawodawstwa wspólnotowego właściwe władze dokonują kontroli gospodarstw, zatwierdzonych rynków i centrów spędu, centów lub organizacji w celu zapewnienia, że zwierzęta i produkty przeznaczone do handlu odpowiadają wymaganiom wspólnotowym, w szczególności że spełniają warunki ustanowione w ust. 1 lit. a) i d) w odniesieniu do ich identyfikacji. Jeżeli występują podstawy do podejrzeń, że wymagania wspólnotowe nie są spełniane, właściwe władze dokonują niezbędnych kontroli, a jeżeli podejrzenia potwierdzą się, podejmują właściwe środki, które mogą obejmować izolację gospodarstwa, centrum lub organizacji. 4. Na podstawie procedury ustanowionej w art. 18 lub, gdzie stosowne, w art. 19 Komisja może przyjąć szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu, w szczególności w celu uwzględnienia danych gatunków.

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · PDF źródłowy