art. 5

DYREKTYWA RADY z dnia 26 czerwca 1990 r. dotycząca kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami mająca na względzie budowę rynku wewnętrznego

31990L0425

Treść przepisu

Artykuł 5 1. Państwa Członkowskie przeznaczenia wprowadzą poniższe środki kontrolne: a) właściwe władze mogą, w miejscach przeznaczenia zwierząt i produktów, wykazać za pomocą miejscowych niedyskryminujących kontroli weterynaryjnych, że zostały spełnione wymagania art. 3; mogą one pobrać próbki w tym samym czasie. Ponadto kontrole mogą być również przeprowadzane w trakcie przewozu zwierząt i produktów na ich terytorium, gdy właściwe władze Państwa Członkowskiego tranzytu lub Państwo Członkowskie przeznaczenia posiadają informacje dające podstawę do podejrzenia naruszenia; b) ponadto, gdy zwierzęta określone w art. 1, pochodzące z innego państwa, przeznaczone są: i) na zatwierdzony rynek lub do centrum spędu określonych przez zasady wspólnotowe, podmiot prowadzący jest odpowiedzialny za przyjęcie zwierząt niespełniających wymagań art. 3 ust. 1. Właściwe władze muszą sprawdzić, za pomocą niedyskryminujących kontroli świadectw lub dokumentów towarzyszących zwierzętom, czy zwierzęta spełniają te wymagania; ii) do ubojni podlegającej nadzorowi urzędowego lekarza weterynarii; musi on zapewnić, w szczególności na podstawie świadectwa lub dokumentu towarzyszącego, że ubite zostały jedynie te zwierzęta, które spełniają wymagania art. 3 ust. 1. Podmiot prowadzący ubojnię jest odpowiedzialny za dokonanie uboju zwierząt, które nie spełniają wymagań art. 3 ust. 1 lit. c) i d); iii) do zarejestrowanego pośrednika, który dokonuje podziału wysyłki lub dla przedsiębiorstwa niepodlegającego stałemu nadzorowi, taki pośrednik lub takie przedsiębiorstwo będą traktowane przez właściwe władze jako odbiorca zwierząt i stosowane będą warunki ustanowione w akapicie drugim; iv) do gospodarstw, centrów i organizacji, gdy wysyłka jest częściowo rozładowywana w trakcie transportu, każdemu zwierzęciu lub grupie zwierząt musi towarzyszyć, zgodnie z art. 3, oryginał świadectwa zdrowia lub dokument towarzyszący aż do momentu, gdy wysyłka dotrze do wymienionego odbiorcy. Odbiorcy określeni w ust. 1 pkt iii) i iv) muszą przed podziałem wysyłki lub późniejszym wprowadzeniem do obrotu sprawdzić obecność znaku identyfikacyjnego, świadectw lub dokumentów określonych w art. 3 ust. 1 lit. c) i d), powiadomić właściwe władze o wszelkich nieprawidłowościach lub niedokładnościach i w tym ostatnim wypadku odizolować zwierzęta do czasu, gdy właściwe władze nie podejmą dotyczących ich decyzji. Gwarancje, które muszą być dostarczone przez odbiorców określonych w akapicie pierwszym pkt iii) i iv), zostaną określone w porozumieniu podpisanym z właściwymi władzami w czasie wcześniejszej rejestracji przewidzianej w art. 12. Właściwe władze przeprowadzą wyrywkowe kontrole w celu sprawdzenia zgodności z tymi gwarancjami. Punkt ten stosuje się, z potrzebnymi zmianami, do odbiorców produktów określonych w art. 1. 2. Wszyscy odbiorcy wymienieni w świadectwie lub dokumencie przewidzianym w art. 3 ust. 1 lit. d): a) muszą, na wniosek właściwych władz Państwa Członkowskiego przeznaczenia i w zakresie niezbędnym do dokonania kontroli określonych w ust. 1, powiadomić z wyprzedzeniem o przywozie zwierząt i produktów z innego Państwa Członkowskiego, w szczególności o rodzaju wysyłki i przewidywanym czasie przywozu. Jednakże termin powiadomienia w zasadzie nie może być dłuższy niż jeden dzień; niemniej w wyjątkowych okolicznościach Państwo Członkowskie może wymagać powiadamiania z dwudniowym wyprzedzeniem. Takie powiadomienie nie jest wymagane w odniesieniu do zarejestrowanych koni posiadających dokument identyfikacyjny przewidziany w dyrektywie 90/427/EWG; b) muszą przechowywać przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy, który zostanie określony przez właściwe władze, świadectwa zdrowia lub dokumenty określone w art. 3 w celu przedłożenia właściwym władzom na ich wniosek. 3. Szczegółowe zasady wykonania niniejszego artykułu zostaną przyjęte zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 18 lub, gdzie stosowne, w art. 19.

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · PDF źródłowy