art. 9

Artykuł 9 1. W przypadkach przewidzianych w art. 8 właściwe władze Państwa Członkowskiego przeznaczenia nawiążą niezwłocznie kontakt z właściwymi władzami Państwa Członkowskiego wysyłki. Te ostatnie podejmą niezbędne środki i powiadomią właściwe władze pierwszego Państwa Członkowskiego o charakterze przeprowadzonych kontroli, podjętych decyzjach i powodach tych decyzji. Jeżeli właściwe władze Państwa Członkowskiego przeznaczenia obawiają się, że takie środki są nieodpowiednie, właściwe władze dwóch Państw Członkowskich podejmą działania w celu znalezienia dróg i środków naprawy sytuacji; jeżeli stosowne, może to być związane z dokonaniem kontroli na miejscu. Jeżeli kontrola przewidziana w art. 8 wykazuje powtarzające się nieprawidłowości, właściwe władze Państwa Członkowskiego przeznaczenia powiadamiają Komisję oraz właściwe władze Państwa Członkowskiego. Komisja, na wniosek właściwych władz Państwa Członkowskiego przeznaczenia lub z własnej inicjatywy, a także mając na uwadze rodzaj stwierdzonych naruszeń, może: - delegować inspektorów we współpracy z właściwymi władzami krajowymi do określonego miejsca, - zwrócić się do urzędowego lekarza weterynarii, którego nazwisko znajduje się w wykazie przygotowywanym przez Komisję w wyniku propozycji Państwa Członkowskiego i który jest do przyjęcia dla różnych zainteresowanych stron, o przeprowadzenie kontroli na miejscu, - zwrócić się z wnioskiem do właściwych władz o intensyfikację kontroli gospodarstwa, centrum, organizacji, zatwierdzonego rynku lub centrum spędu lub regionu pochodzenia. Komisja poinformuje Państwa Członkowskie o wnioskach. Do czasu uzyskania wniosków Komisji Państwo Członkowskie wysyłki musi, na wniosek Państwa Członkowskiego przeznaczenia, zintensyfikować kontrole zwierząt i produktów pochodzących z gospodarstwa, centrum, organizacji, zatwierdzonego rynku lub centrum spędu lub regionu, a jeśli istnieją poważne powody społeczne i zdrowotne, zawiesić wydawanie wszystkich świadectw lub dokumentów związanych z przepływem. Państwo Członkowskie przeznaczenia może ze swej strony zintensyfikować kontrole zwierząt pochodzących z tego samego gospodarstwa, centrum, organizacji, zatwierdzonego rynku lub centrum spędu, lub regionu. Na wniosek jednego z dwóch zainteresowanych Państw Członkowskich — jeżeli nieprawidłowości zostaną potwierdzone opinią urzędowego rzeczoznawcy — Komisja musi, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 17, podjąć stosowne kroki, które mogą doprowadzić nawet do upoważnienia Państw Członkowskich do tymczasowego zakazu wprowadzania na swoje terytorium zwierząt i produktów pochodzących z danego gospodarstwa, centrum, organizacji, zatwierdzonego rynku lub centrum spędu, lub regionu. Środki te muszą być zatwierdzone lub poddane rewizji możliwe jak najszybciej, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 17. 2. Poza przypadkami przewidzianymi w akapicie czwartym prawo do odwołania się od decyzji właściwych władz istniejące w obowiązujących przepisach prawa Państw Członkowskich nie jest naruszone niniejszą dyrektywą. Decyzje podjęte przez właściwe władze Państwa Członkowskiego przeznaczenia oraz powody takich decyzji zostaną przekazane odbiorcy lub jego przedstawicielowi oraz właściwym władzom Państwa Członkowskiego wysyłki. Jeżeli dostawca lub jego przedstawiciel przedstawią taki wniosek, wówczas wymienione decyzje i ich powody zostaną mu przekazane na piśmie wraz ze szczegółami dotyczącymi prawa do odwołania, które przysługuje mu zgodnie z obowiązującym prawem Państwa Członkowskiego przeznaczenia, a także procedury odwoławcze i ich terminy. Jednakże w wypadku sporu dwie zainteresowane strony mogą, o ile wyrażą na to zgodę, w ciągu maksymalnego okresu jednego miesiąca, przedstawić spór do oceny przez biegłego, którego nazwisko znajduje się w wykazie biegłych wspólnotowych, sporządzanego przez Komisję; koszt konsultacji dokonanej przez biegłego pokrywa Wspólnota. Biegli wydają opinię w czasie nie dłuższym niż 72 godziny lub po otrzymaniu wyników wszystkich analiz. Strony podporządkują się opinii biegłego z należnym poszanowaniem wspólnotowego prawodawstwa w dziedzinie weterynarii. 3. Koszty zwrotu wysyłki, trzymania lub izolowania zwierząt lub, jeżeli stosowne, uboju lub zniszczenia, pokrywa nadawca, jego przedstawiciel lub osoba odpowiedzialna za zwierzęta lub produkty. 4. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu zostaną przyjęte zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 18 lub, jeżeli stosowne, w art. 19. ROZDZIAŁ III Przepisy wspólne