art. 11

Artykuł 11 1. Bez uszczerbku dla przepisów art. 5 produkty wymienione w art. 1 przywożone z państw trzecich mogą być wprowadzone do obrotu, jeżeli: a) pochodzą z państwa trzeciego znajdującego się w wykazie sporządzanym na podstawie decyzji Komisji zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 14 i były produkowane w regionie lub w jednostce produkcyjnej pod kontrolą podmiotu kontrolującego określonego, w miarę potrzeb, w decyzji dotyczącej danego państwa trzeciego; b) właściwe organy lub podmiot w państwie trzecim wystawiły świadectwo kontroli poświadczające, że partia towarów wyznaczona w świadectwie: - została uzyskana w systemie produkcji, stosującym zasady równoważne do ustanowionych w art. 6 i 7, oraz - została poddana systemowi kontroli, uznanemu za równoważny zgodnie z ust. 2 lit. b). 2. Do celu podjęcia decyzji, czy można umieścić państwo trzecie na jego wniosek w wykazie określonym w ust. 1 lit. a) odnośnie do niektórych produktów wymienionych w art. 1, uwzględnia się w szczególności: a) oferowane przez państwo trzecie gwarancje, przynajmniej dotyczące produkcji przeznaczonej do przywozu do Wspólnoty, w zakresie stosowania zasad równoważnych z tymi ustanowionymi w art. 6 i 7; b) skuteczność stosowanych środków kontroli, przynajmniej dotyczących produkcji przeznaczonych do przywozu do Wspólnoty, musi być równoważna do środków kontroli określonych w art. 8 i 9, aby zapewnić zgodność z zasadami określonymi w lit. a). Na podstawie tych informacji Komisja w swojej decyzji może określić regiony lub jednostki produkcyjne lub podmioty, których kontrole uważa się za równoważne. 3. Świadectwo określone w ust. 1 lit. b musi: a) towarzyszyć towarowi, w oryginalnej kopii, do pomieszczeń pierwszego odbiorcy; następnie importer musi zachować świadectwo do dyspozycji organów kontroli przez co najmniej dwa lata; b) być sporządzone zgodnie z procedurami i wzorem, które mają być przyjęte zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 14. 4. Szczegółowe przepisy wykonawcze niniejszego artykułu mogą być ustalone zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 14. 5. Przy ocenie wniosku państwa trzeciego Komisja wymaga, aby państwo to przekazywało jej wszelkie niezbędne informacje; może również powierzyć ekspertom przeprowadzenie na miejscu, pod jej nadzorem, oceny dotyczącej rzeczywiście stosowanych w państwie trzecim zasad produkcji i środków kontroli. Swobodny przepływ we Wspólnocie