art. 2

ROZPORZĄDZENIE RADY (EWG) NR 3921/91 z dnia 16 grudnia 1991 r. ustanawiające warunki, zgodnie z którymi przewoźnicy nie mający stałej siedziby w Państwie Członkowskim mogą dokonywać transportu towarów lub osób żeglugą śródlądową w Państwie Członkowskim

31991R3921

Treść przepisu

Artykuł 2 1. Jeśli chodzi o przewoźnika upoważnionego do prowadzenia kabotażu, to może on ponadto wykorzystywać w tym celu jedynie statki, których właścicielem lub właścicielami są: a) osoby fizyczne zamieszkałe w Państwie Członkowskim i które są obywatelami Państw Członkowskich; lub b) osoby prawne: i) które posiadają zarejestrowaną siedzibę w Państwie Członkowskim; oraz ii) w których większościowy udział lub których większość należy do obywateli Państwa Członkowskiego. 2. Państwo Członkowskie może wyjątkowo wprowadzić odstępstwa od warunków określonych w ust. l lit. b) ppkt ii). Podlega to zasięgnięciu opinii Komisji, celem określenia kryteriów, które mają być wzięte pod uwagę. 3. Świadectwo wydane przez Państwo Członkowskie, w którym statek jest zarejestrowany, lub, jeżeli nie jest zarejestrowany, przez Państwo Członkowskie, w którym siedzibę ma właściciel, jest przedkładane dla udowodnienia, iż przewoźnik spełnia warunki ustanowione w ust. l. Świadectwo to musi się znajdować na pokładzie statku. Dokument poświadczający, że statek należy do Żeglugi Reńskiej, przewidziany w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2919/85 z dnia 17 października 1985 r., ustanawiającym warunki przystąpienia do ustaleń rewidowanej Konwencji dotyczącej żeglugi na Renie w odniesieniu do statków należących do Żeglugi Reńskiej [4], zastępuje świadectwo, określone w akapicie pierwszym.

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · PDF źródłowy