art. 3

ROZPORZĄDZENIE RADY (EWG) NR 3921/91 z dnia 16 grudnia 1991 r. ustanawiające warunki, zgodnie z którymi przewoźnicy nie mający stałej siedziby w Państwie Członkowskim mogą dokonywać transportu towarów lub osób żeglugą śródlądową w Państwie Członkowskim

31991R3921

Treść przepisu

Artykuł 3 1. Wykonywanie żeglugi kabotażowej jest przedmiotem przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych, będących w mocy w przyjmującym Państwie Członkowskim w następujących dziedzinach, będących przedmiotem stosowania reguł wspólnotowych: a) stawki i zasady regulujące umowy transportowe oraz procedury czarterowania i eksploatacji; b) specyfikacje techniczne statków. Specyfikacjami technicznymi, które muszą być spełnione przez statki używane do prowadzenia żeglugi kabotażowej, są wymogi nałożonena statki uprawnione do prowadzenia międzynarodowej działalności transportowej; c) przepisy nawigacyjne i policyjne; d) czas nawigacji i okresy odpoczynku; e) VAT (podatek od wartości dodanej) na usługi transportowe. 2. Przepisy określone w ust. l muszą być stosowane do przewoźników niemających stałej siedziby w Państwie Członkowskim na takich samych zasadach jakie to Państwo Członkowskie nakłada na własnych obywateli, w celu skutecznego zapobiegania jakiejkolwiek dyskryminacji ze względu na przynależność państwową lub miejsce siedziby. 3. Jeżeli zostało tak ustanowione, że biorąc pod uwagę praktykę, niezbędnym jest dostosowanie wykazu dziedzin objętych przepisami przyjmującego Państwa Członkowskiego określonych w ust. l, Rada dokonuje zmiany takiego wykazu, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji.

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · PDF źródłowy