art. 12

Artykuł 12 Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich. Sporządzono w Brukseli, dnia 12 grudnia 1991 r. W imieniu Rady J. G. M. Alders Przewodniczący [1] Dz.U. C 295 z 19.11.1988, str. 8 orazDz.U. C 42 z 22.2.1990, str. 19. [2] Dz.U. C 158 z 26.6.1989, str. 238. [3] Dz.U. C 56 z 6.3.1989, str. 2. [4] Dz.U. L 84 z 31.3.1978, str. 43. [5] Dz.U. C 122 z 18.5.1990, str. 2. [6] Dz.U. C 328 z 7.12.1987, str. 1. [7] Dz.U. L 194 z 25.7 1975, str. 39. [8] Dz.U. L 78 z 26.3 1991, str. 32. [9] Dz.U. L 326 z 13.12.1984, str. 31. [10] Dz.U. L 181 z 4.7.1986, str. 13. -------------------------------------------------- ZAŁĄCZNIK I KATEGORIE I RODZAJE ODPADÓW NIEBEZPIECZNYCH WYMIENIONE WEDŁUG ICH CHARAKTERYSYKI LUB DZIAŁALNOŚCI, W SKUTEK KTÓREJ POWSTAŁY [1] (ODPADY MOGĄ MIEĆ FORMĘ CIECZY, OSADU LUB CIAŁA STAŁEGO) [1] Występujące powtórzenia kategorii z załącznika II są zamierzone. -------------------------------------------------- ZAŁĄCZNIK II SKŁADNIKI ODPADÓW Z ZAŁĄCZNIKA I. B, KLASYFIKUJĄCE JE JAKO ODPADY NIEBEZPIECZNE, JEŚLI POSIADAJĄ WŁAŚCIWOŚCI OPISANE W ZAŁĄCZNIKU III [1] Odpady zawierające jako składniki: C1 beryl, związki berylu; C2 związki wanadu; C3 związki chromu sześciowartościowego; C4 związki kobaltu; C5 związki niklu; C6 związki miedzi; C7 związki cynku; C8 arsen, związki arsenu; C9 selen, związki selenu; C10 związki srebra; C11 kadm, związki kadmu; C12 związki cyny; C13 antymon, związki antymonu; C14 tellur, związki telluru; C15 związki baru z wyjątkiem siarczanu baru; C16 rtęć, związki rtęci; C17 tal, związki talu; C18 ołów, związki ołowiu; C19 siarczki nieorganiczne; C20 nieorganiczne związki fluoru, z wyjątkiem fluorku wapnia; C21 cyjanki nieorganiczne; C22 następujące metale alkaliczne lub metale ziem alkalicznych: lit, sód, potas, wapń, magnez w postaci niezwiązanej; C23 roztwory kwaśne lub kwasy w formie stałej; C24 roztwory zasadowe lub zasady w formie stałej; C25 azbest (pył i włókna); C26 fosfor, związki fosforu, z wyjątkiem fosforanów mineralnych; C27 karbonylki metali; C28 nadtlenki; C29 chlorany; C30 nadchlorany; C31 azydki; C32 PCB i/lub PCT; C33 związki farmaceutyczne lub stosowane w weterynarii; C34 biocydy i substancje fitofarmaceutyczne (np. pestycydy itp.); C35 substancje zakaźne; C36 kreozoty; C37 izocyjaniany, tiocyjaniany; C38 cyjanki organiczne (np. nitryle itp.); C39 fenole, związki fenolowe; C40 rozpuszczalniki chlorowcowane; C41 rozpuszczalniki organiczne, z wyjątkiem rozpuszczalników chlorowcowanych; C42 związki chlorowcoorganiczne z wyjątkiem obojętnych materiałów polimeryzowanych i innych substancji określonych w niniejszym Załączniku; C43 związki aromatyczne; wielocykliczne i heterocykliczne związki organiczne; C44 aminy alifatyczne; C45 aminy aromatyczne; C46 etery; C47 substancje o właściwościach wybuchowych, z wyjątkiem substancji wymienionych w innych miejscach niniejszego Załącznika; C48 organiczne związki siarki; C49 wszystkie pochodne polichlorowanego dwubenzofuranu; C50 wszystkie pochodne polichlorowanej dwubenzo-p-dioksyny; C51 węglowodory i ich związki z tlenem, azotem i/lub siarką nie uwzględnione w inny sposób w niniejszym Załączniku. [1] Niektóre powtórzenia rodzajów odpadów niebezpiecznych wymienionych w niniejszym załączniku I są zamierzone. -------------------------------------------------- ZAŁĄCZNIK III WŁAŚCIWOŚCI ODPADÓW, KLASYFIKUJĄCE JE JAKO NIEBEZPIECZNE H1 "Wybuchowe": substancje i preparaty, które mogą wybuchnąć pod wpływem ognia lub które są bardziej wrażliwe na wstrząs lub tarcie niż dwunitrobenzen. H2 "Utleniające": substancje i preparaty, które w kontakcie z innymi substancjami, w szczególności z substancjami łatwopalnymi, wykazują silne reakcje egzotermiczne. H3-A - substancje i preparaty w stanie ciekłym o temperaturze zapłonu poniżej 21 °C (w tym nadzwyczaj łatwopalne ciecze), lub - substancje i preparaty, które mogą się rozgrzać i następnie zapalić w kontakcie z powietrzem w temperaturze otoczenia, bez dostarczenia energii, lub - substancje i preparaty w stanie stałym, które mogą się łatwo zapalić po krótkim kontakcie ze źródłem zapłonu, które palą się nadal lub tlą po usunięciu źródła zapłonu, lub - substancje i preparaty gazowe, łatwopalne w powietrzu pod normalnym ciśnieniem, lub - substancje i preparaty, które w kontakcie z wodą lub wilgotnym powietrzem tworzą wysoce łatwopalne gazy w niebezpiecznych ilościach. H3-B "Łatwopalne": substancje i preparaty w stanie ciekłym o temperaturze zapłonu równej lub wyższej niż 21 °C i niższej lub równej 55 °C. H-4 "Drażniące": substancje i preparaty nie wykazujące działania żrącego, które w wyniku krótkiego, długotrwałego lub powtarzającego się kontaktu ze skórą lub błoną śluzową mogą wywołać stan zapalny. H-5 "Szkodliwe": substancje i preparaty, które w przypadku ich wdychania, spożycia lub wniknięcia przez skórę, mogą powodować ograniczone zagrożenie dla zdrowia. H-6 "Toksyczne" substancje i preparaty (w tym bardzo toksyczne substancje i preparaty), które w przypadku ich wdychania, spożycia lub wniknięcia przez skórę mogą powodować poważne, ostre lub chroniczne zagrożenie dla zdrowia, a nawet śmierć. H-7 "Rakotwórcze": substancje i preparaty, które w przypadku ich wdychania, spożycia lub wniknięcia przez skórę mogą wywołać raka lub też zwiększyć częstotliwość jego występowania. H-8 "Żrące": substancje i preparaty, które w zetknięciu z żywymi tkankami mogą spowodować ich zniszczenie. H-9 "Zakaźne": substancje zawierające żywe drobnoustroje lub ich toksyny, o których wiadomo lub co do których istnieją wiarygodne podstawy do przyjęcia, że wywołują choroby u ludzi lub innych żywych organizmów. H-10 "Działające szkodliwie na rozrodczość": substancje i preparaty, które w przypadku ich wdychania, spożycia lub wchłonięcia przez skórę mogą wywołać niedziedziczne wrodzone deformacje lub też zwiększyć częstotliwość ich występowania. H-11 "Mutagenne": substancje i preparaty, które w przypadku ich wdychania, spożycia lub wchłonięcia przez skórę mogą wywołać dziedziczne defekty genetyczne lub też zwiększyć częstotliwość ich występowania. H-12 Substancje i preparaty, które w kontakcie z wodą, powietrzem lub kwasem uwalniają toksyczne lub wysoce toksyczne gazy. H-13 Substancje i preparaty, które po zakończeniu procesu unieszkodliwiania mogą w dowolny sposób wydzielić inną substancję, np. odciek, która posiada którąkolwiek spośród cech wymienionych powyżej. H14 "Ekotoksyczne": substancje i preparaty, które stanowią lub mogą stanowić bezpośrednie lub opóźnione zagrożenie dla jednego lub więcej elementów środowiska. Uwagi 1. Przypisanie właściwości niebezpiecznych "toksyczny" (i "wysoce toksyczny"), "szkodliwy", "żrący" i "drażniący" zostało dokonane na podstawie kryteriów przewidzianych w załączniku VI część I. A i II. B dyrektywy Rady 67/548/EWG z dnia 27 czerwca 1967 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych [1], zmienionej dyrektywą Rady 79/831/EWG [2]. 2. W odniesieniu do przypisania właściwości "rakotwórczych", "działające szkodliwie na rozrodczość" i "mutagennych" i przy uwzględnieniu ostatnich wyników badań, dodatkowe kryteria są zawarte w przewodniku do klasyfikacji i etykietowania substancji i preparatów niebezpiecznych zawartych w załączniku VI (część II. D) do dyrektywy 67/548/EWG zmienionej dyrektywą Komisji 83/467/EWG [3]. Metody badania Metody badania służą nadaniu szczegółowego znaczenia definicjom zawartym w załączniku III. Należy stosować metody opisane w załączniku V do dyrektywy 67/548/EWG, zmienionej dyrektywą Komisji 84/449/EWG [4] lub kolejnymi dyrektywami Komisji dostosowującymi dyrektywę 67/548/EWG do postępu technicznego. Metody te są oparte na pracach i zaleceniach właściwych organów międzynarodowych, w szczególności OECD. [1] Dz.U. L 196 z 16.8.1967, str. 1. [2] Dz.U. L 259 z 15.10.1979, str. 10. [3] Dz.U. L 257 z 16.9.1983, str. 1. [4] Dz.U. L 251 z 19.9.1984, str. 1. --------------------------------------------------