art. 11

Artykuł 11 1. Państwa Członkowskie zapewniają, by w obszarze ochronnym były stosowane następujące środki: a) identyfikacja wszystkich gospodarstw w strefie ze zwierzętami należącymi do gatunków podatnych na chorobę; b) przeprowadzenie okresowych wizyt w gospodarstwach ze zwierzętami należącymi do gatunków podatnych na chorobę; badania klinicznego tych zwierząt, w tym, w razie potrzeby, pobranie próbek do badania laboratoryjnego; prowadzenia rejestru wizyt i poczynionych ustaleń, przy czym częstotliwość wizyt pozostanie proporcjonalna do stopnia zagrożenia epizootią w gospodarstwach największego ryzyka; c) zakaz przemieszczania i przewozu zwierząt należących do gatunków podatnych na chorobę na drogach publicznych i prywatnych, z wyłączeniem dróg zaopatrzeniowych gospodarstw; właściwy organ może jednakże odstąpić od zakazu przewozu zwierząt drogą lub koleją bez ich wyładowywania i zatrzymywania się; d) pozostawienie zwierząt należących do gatunków podatnych na chorobę w gospodarstwie w którym są trzymane, z wyjątkiem przewozu pod urzędowym nadzorem bezpośrednio do rzeźni położonej w tej strefie w celu ich natychmiastowego uboju lub, jeżeli w strefie nie znajduje się rzeźnia pod nadzorem weterynaryjnym, do rzeźni w strefie nadzorowanej wyznaczonej przez właściwy organ. Przewóz ten może być zatwierdzony przez właściwy organ tylko po przeprowadzeniu przez urzędowego lekarza weterynarii badania wszystkich zwierząt należących do gatunków podatnych na chorobę w gospodarstwie i potwierdzeniu przez niego, że w stosunku do żadnego ze zwierząt nie zachodzi podejrzenie zarażenia. Właściwy organ odpowiedzialny za rzeźnię zostaje poinformowany o zamiarze wysłania do niej zwierząt. 2. Środki zastosowane w strefie ochronnej zostają utrzymane w mocy przynajmniej przez maksymalny okres inkubacji typowy dla danej choroby, po rozdysponowaniu zwierzętami z zarażonego gospodarstwa zgodnie z art. 5, i po przeprowadzeniu czyszczenia i dezynfekcji zgodnie z art. 16. Jednakże, jeżeli choroba jest przenoszona przez wektor owada, właściwy organ może wyznaczyć okres obowiązywania środków lub ustanowić przepisy dla ewentualnego wprowadzenia zwierząt wskaźnikowych. Państwa Członkowskie niezwłocznie informują Komisję i inne Państwa Członkowskie, w ramach Stałego Komitetu Weterynaryjnego o zastosowanych przez nie środkach. Po upływie okresu wskazanego w akapicie pierwszym, przepisy stosowane do strefy nadzorowanej stosuje się również do strefy ochronnej.