art. 112

ROZPORZĄDZENIE RADY (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny z późniejszymi zmianami wprowadzonymi przez: 1) rozporządzenie Parlamentu i Rady (WE) Nr 82/97, z dnia 19 grudnia 1996 2) rozporządzenie Parlamentu i Rady (WE) Nr 955/99z dnia 13 kwietnia 1999 r. rozporządzenie Parlamentu i Rady (WE) Nr 2700/2000 z dnia26 listopada 2000r.

31992R2913

Treść przepisu

Artykuł 112 1. Jeżeli w odniesieniu do przywożonych towarów powstanie dług celny, a wartość celna tych towarów ustalona została w oparciu o cenę faktycznie zapłaconą lub należną wraz z zawartymi w niej kosztami składowania i utrzymania towarów w czasie ich pozostawania w składzie, to koszty te nie muszą być zawarte w wartości celnej, o ile są wyodrębnione z ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za towar. 2. Jeżeli wymienione towary zostały poddane zwyczajowym zabiegom w rozumieniu art. 109, to rodzaj towarów, wartość celna oraz ilość, którą należy uwzględnić przy określaniu kwoty należności celnych przywozowych, mają być, na wniosek zgłaszającego, takie, jakie uwzględniono by w chwili określonej w art. 214, gdyby towary te nie zostały poddane takim zabiegom. Jednakże wyjątki od tego przepisu mogą zostać przyjęte zgodnie z procedurą Komitetu. 3. Jeżeli zgodnie z art. 76 przywożony towar jest dopuszczany do swobodnego obrotu bez przedstawiania go organom celnym i przed złożeniem odpowiedniego zgłoszenia, a elementy kalkulacyjne dotyczące tego towaru zostały zaakceptowane lub dopuszczone w chwili objęcia go procedurą składu celnego, elementy te uważa się za te, które należy uwzględnić zgodnie z art. 214, bez uszczerbku dla zasad kontroli po zwolnieniu towarów w rozumieniu art. 78.

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · PDF źródłowy