art. 211

ROZPORZĄDZENIE RADY (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny z późniejszymi zmianami wprowadzonymi przez: 1) rozporządzenie Parlamentu i Rady (WE) Nr 82/97, z dnia 19 grudnia 1996 2) rozporządzenie Parlamentu i Rady (WE) Nr 955/99z dnia 13 kwietnia 1999 r. rozporządzenie Parlamentu i Rady (WE) Nr 2700/2000 z dnia26 listopada 2000r.

31992R2913

Treść przepisu

Artykuł 211 1. Dług celny w wywozie powstaje w wyniku: - nieprzestrzegania warunków, które umożliwiły dokonanie wyprowadzenia towaru poza obszar celny Wspólnoty z całkowitym lub częściowym zwolnieniem z należności celnych wywozowych. 2. Dług celny powstaje w chwili, kiedy towar osiągnie przeznaczenie inne niż to, które zostało dopuszczone przy jego wywozie poza obszar celny Wspólnoty z zastosowaniem całkowitego lub częściowego zwolnienia z należności celnych wywozowych, lub jeżeli organy celne nie mogą określić tej chwili, dług celny powstaje w chwili, w której upływa wyznaczony termin przedłożenia dowodu potwierdzającego spełnienie ustalonych warunków uprawniających do tego zwolnienia. 3. Dłużnikiem jest zgłaszający. W przypadku przedstawicielstwa pośredniego dłużnikiem jest również osoba, na rzecz której składane jest zgłoszenie.