art. 216

ROZPORZĄDZENIE RADY (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny z późniejszymi zmianami wprowadzonymi przez: 1) rozporządzenie Parlamentu i Rady (WE) Nr 82/97, z dnia 19 grudnia 1996 2) rozporządzenie Parlamentu i Rady (WE) Nr 955/99z dnia 13 kwietnia 1999 r. rozporządzenie Parlamentu i Rady (WE) Nr 2700/2000 z dnia26 listopada 2000r.

31992R2913

Treść przepisu

Artykuł 216 1. O ile umowy zawarte między Wspólnotą a niektórymi państwami trzecimi przewidują możliwość zastosowania w przywozie do tych państw preferencji taryfowych dla towarów pochodzących – w rozumieniu tych umów – ze Wspólnoty, wystawienie dokumentów niezbędnych do zastosowania w państwie trzecim takich preferencji powoduje powstanie długu celnego w przywozie. Dług ten powstaje w sytuacji, gdy wyżej wymienione towary zostały uzyskane pod procedurą uszlachetniania czynnego, a towary niewspólnotowe wchodzące w skład towarów pochodzących podlegają właściwym im należnościom przywozowym. 2. Za chwilę powstania długu celnego uważa się chwilę przyjęcia przez organy celne zgłoszenia tych towarów do wywozu. 3. Dłużnikiem jest zgłaszający. W przypadku przedstawicielstwa pośredniego dłużnikiem jest również osoba, na rzecz której składane jest zgłoszenie. 4. Kwota należności celnych przywozowych będąca kwotą tego długu celnego określana jest na tych samych warunkach jak w przypadku długu celnego, który powstałby w wyniku przyjęcia w tym samym dniu zgłoszenia o dopuszczenie tych towarów do obrotu celem zakończenia procedury uszlachetniania czynnego. ROZDZIAŁ 3 POKRYCIE KWOTY DŁUGU CELNEGO Sekcja 1 Zaksięgowanie i podanie do wiadomości dłużnika kwoty należności

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · PDF źródłowy