art. 19

DYREKTYWA RADY 92/66/EWG z dnia 14 lipca 1992 r. wprowadzająca wspólnotowe środki zwalczania rzekomego pomoru drobiu

31992L0066

Treść przepisu

Artykuł 19 1. Gdy gołębie pocztowe lub inne ptaki trzymane w niewoli są podejrzane o zarażenie rzekomym pomorem drobiu, Państwa Członkowskie zapewniają, aby urzędowy lekarz weterynarii niezwłocznie rozpoczął urzędowe dochodzenie, dla potwierdzenia lub zawiadomienia o obecności choroby; w szczególności zobowiązany jest on do pobrania odpowiednich próbek przeznaczonych do badań laboratoryjnych lub upewnienia się, że takie próbki zostały pobrane. 2. Natychmiast po otrzymaniu informacji o podejrzeniu właściwe władze otaczają podejrzane gospodarstwo lub gołębnik urzędowym nadzorem oraz wydają zakaz opuszczania terenu gospodarstwa przez gołębie oraz inne ptaki trzymane w niewoli, a także przez wszystko to, co może przenieść rzekomy pomór drobiu. 3. Środki przewidziane w ust. 1 i 2 nie są wycofane, dopóki podejrzenie o rzekomym pomorze drobiu nie zostanie wykluczone przez urzędowego lekarza weterynarii. 4. Natychmiast po urzędowym potwierdzeniu obecności rzekomego pomoru drobiu właściwe władze zarządzą między innymi: a) zastosowanie środków kontroli i zwalczania, przewidzianych w art. 5 ust. 1 lit. a), b), e) i f) w stosunku do gołębi pocztowych lub ptaków trzymanych w niewoli oraz gołębników zakażonych rzekomym pomorem drobiu; lub b) co najmniej i) zarządzą zastosowanie zakazu przemieszczania gołębi lub ptaków trzymanych w niewoli poza teren gołębnika lub gospodarstwa, co najmniej przez 60 dni, licząc od dnia, kiedy ustały kliniczne objawy rzekomego pomoru drobiu; ii) zarządzą zniszczenie lub poddanie odpowiednim procesom wszystkich substancji i odpadów, które mogły ulec skażeniu. Procesy te muszą gwarantować zniszczenie każdego wirusa rzekomego pomoru drobiu oraz wszystkich odpadów zebranych podczas 60-dniowego okresu, określonego w i); c) przeprowadzenie dochodzenia epidemiologicznego, zgodnie z art. 7. 5. Aby doprowadzić do określonego poziomu, potrzebnego do odpowiedniego zastosowania przepisów przewidzianych w niniejszym artykule, Państwa Członkowskie przygotowują dla Komisji, poprzez Stały Komitet Weterynaryjny, informację o sytuacji związanej z ogniskiem choroby oraz przedsięwziętymi środkami zwalczania, zgodnie z modelem przedstawionym w załączniku VI.

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · PDF źródłowy