art. 2

ROZPORZĄDZENIE RADY (EWG) Nr 684/92 z dnia 16 marca 1992 r. dotyczące współnych zasad międzynarodowego przewozu osób autokarem i autobusem po zmianach wprowadzonych Rozporządzeniem Rady nr 11/98 z 11.12.1997 r.

31992R0684

Treść przepisu

Artykuł 2 Definicje Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje: 1. Regularne usługi 1.1. Regularne usługi są to usługi polegające na przewozie osób w określonych odstępach czasu i określonymi trasami, przy założeniu, że pasażerowie są zabierani na z góry określonych przystankach i dowożeni na z góry określone przystanki. Regularne usługi są powszechnie dostępne, z zastrzeżeniem, gdzie właściwe, obowiązku rezerwacji. 1.2. Usługi, bez względu na to, przez kogo są organizowane, które polegają na przewozie określonych kategorii pasażerów z wyłączeniem innych pasażerów, w takim stopniu, w jakim takie usługi są wykonywane zgodnie z warunkami określonych w pkt. 1.1., uważa się za usługi regularne. Usługi takie są zwane dalej "specjalnymi usługami regularnymi". Specjalne usługi regularne obejmują: a) przewóz pracowników na trasie między domem i miejscem pracy; b) przewóz uczniów i studentów do instytucji edukacyjnej i powrót z tej instytucji; c) przewóz żołnierzy i ich rodzin między państwem pochodzenia a miejscem zakoszarowania; d) przewozy miejskie na terenach pogranicznych. Fakt, że usługi specjalne mogą być zróżnicowane w zależności od potrzeb użytkowników, nie ma wpływu na zaliczenie ich do regularnych usług. 1.3. Przy organizacji usług równoległych lub tymczasowych, obsługujących tych samych klientów co istniejące usługi regularne, przy stosowaniu dodatkowych pojazdów i krótszych odstępów czasu, a także przy nieobsługiwaniu niektórych przystanków i przy obsłudze dodatkowych przystanków w istniejących usługach regularnych obowiązują takie same zasady, jak w istniejących usługach regularnych. 2. Usługi wahadłowe 2.1. Usługi wahadłowe to takie usługi, dzięki którym przy pomocy powtarzających się przejazdów tam i z powrotem wcześniej zebrane grupy pasażerów są przewożone z jednego miejsca odjazdu na jedno miejsce przeznaczenia. Grupy te, składające się z pasażerów, którzy odbyli podróż docelową, są przewożone z powrotem na miejsce odjazdu w wyniku kolejnej podróży. "Miejsce odjazdu" i "miejsce przeznaczenia" oznaczają odpowiednio miejsce, gdzie podróż się zaczyna i miejsce, gdzie podróż się kończy, w każdym przypadku wraz z obszarem o promieniu 50 kilometrów. Poza miejscem odjazdu i przeznaczenia grupy mogą być zabierane i wysadzane odpowiednio w najwyżej trzech miejscach. Miejsce odjazdu i przeznaczenia oraz dodatkowe punkty zabierania i wysadzania mogą się znajdować na terytorium jednego lub kilku Państw Członkowskich. 2.2. Usługi wahadłowe z noclegiem obejmują, poza transportem, nocleg dla co najmniej 80 % pasażerów z wyżywieniem lub bez, w miejscu przeznaczenia i, w miarę potrzeb, w czasie podróży. Pasażerowie pozostają w miejscu przeznaczenia przynajmniej na dwie noce. Usługi wahadłowe z noclegiem mogą być świadczone przez grupę przewoźników działających w imieniu tego samego przedsiębiorcy, a pasażerowie mogą: - odbyć podróż powrotną z innym niż w przypadku podróży w pierwszą stronę przewoźnikiem z tej samej grupy, - albo skorzystać z połączenia na trasie u innego przewoźnika z tej samej grupy, na terytorium jednego z Państw Członkowskich. Nazwy takich przewoźników i punkty połączeń na trasie są przekazywane właściwym władzom zainteresowanych Państw Członkowskich, w trybie, który zostanie ustalony przez Komisję po konsultacji z Państwami Członkowskimi. 2.3. Do celów pkt. 2, grupa zebrana wcześniej to grupa, w przypadku której organ lub osoba odpowiedzialna, zgodnie z zasadami państwa prowadzenia działalności, zajął (zajęła) się zawarciem umowy lub zbiorową zapłatą za usługi lub otrzymał (otrzymała) wszystkie rezerwacje i opłaty przed odjazdem. 3. Usługi okolicznościowe 3.1. Usługi okolicznościowe to usługi nieobjęte zakresem definicji usług regularnych ani usług wahadłowych. Obejmują one: a) wycieczki, to znaczy usługi, przy których ten sam pojazd jest używany do przewozu przynajmniej jednej grupy pasażerów wcześniej zebranych, gdy każda grupa jest dostarczana z powrotem do jej miejsca odjazdu; b) usługi: - które są świadczone dla wcześniej zebranych grup pasażerów, gdy pasażerowie nie są dostarczani z powrotem do ich miejsca odjazdu w czasie tej samej podróży, i - które obejmują również, w przypadku gdy przewidziany jest pobyt w miejscu przeznaczenia, nocleg lub inne usługi turystyczne niezwiązane z przewozem lub noclegiem; c) usługi organizowane z okazji specjalnych imprez, takich jak seminaria, konferencje oraz imprezy kulturalne lub sportowe, które nie odpowiadają definicjom określonym w lit. a) i b); d) usługi wymienione w Załączniku do niniejszego rozporządzenia; e) usługi, które nie spełniają kryteriów lit. a), b), c) i d), to znaczy usługi pozostałe. 3.2. Do celów pkt. 3, wcześniej zebrana grupa to grupa: a) w której przypadku organ lub osoba odpowiedzialna zgodnie z zasadami państwa, gdzie prowadzona jest działalność, zajął (zajęła) się zawarciem umowy lub zbiorową zapłatą za usługi lub otrzymał (otrzymała) wszystkie rezerwacje i opłaty przed odjazdem; oraz b) która składa się: - przynajmniej z 12 osób, - lub z liczby osób stanowiącej przynajmniej 40 % pojemności pojazdu, z wyłączeniem kierowcy. 3.3. Usługi, określone w pkt. 3, nie przestaną być usługami okolicznościowymi wyłącznie z powodu ich świadczenia w określonych odstępach czasu. 3.4. Usługi okolicznościowe mogą być świadczone przez grupę przewoźników działających w imieniu tego samego przedsiębiorcy, a podróżni mogą skorzystać z połączenia na trasie u innego przewoźnika z tej samej grupy, na terytorium jednego z Państw Członkowskich. Nazwy takich przewoźników i punkty połączeń na trasie są przekazywane właściwym władzom zainteresowanych Państw Członkowskich, w trybie, który zostanie ustalony przez Komisję po konsultacji z Państwami Członkowskimi. 4. Działalność transportowa na własny rachunek Działalność transportowa na własny rachunek jest to działalność prowadzona przez przedsiębiorstwo dla własnych pracowników lub przez organizację nienastawioną na zysk dla transportu swoich członków w związku ze społecznym celem swojej działalności, pod warunkiem, że: - działalność transportowa jest tylko działalnością podrzędną przedsiębiorstwa lub organizacji, - używane pojazdy są własnością tego przedsiębiorstwa lub organizacji, albo przedsiębiorstwo lub organizacja otrzymały te pojazdy na warunkach odroczonej płatności albo pojazdy te były przedmiotem długoterminowej umowy leasingowej i są prowadzone przez członka personelu przedsiębiorstwa lub organizacji.

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · PDF źródłowy