art. 14

DYREKTYWA RADY 93/22/EWG z dnia 10 maja 1993 r. w sprawie usług inwestycyjnych w zakresie papierów wartościowych

31993L0022

Treść przepisu

Artykuł 14 1. Państwa Członkowskie zapewnią, aby każde przedsiębiorstwo inwestycyjne posiadające zezwolenie udzielone przez właściwe władze innego Państwa Członkowskiego i nadzorowane przez te władze, zgodnie z niniejszą dyrektywą, mogło świadczyć na ich terytoriach usługi inwestycyjne oraz inne usługi wymienione w Załączniku sekcja C zgodnie z art. 17, 18 i 19 bądź przez tworzenie oddziału, bądź korzystając ze swobody świadczenia usług, pod warunkiem że takie usługi objęte są zezwoleniem. Niniejsza dyrektywa nie narusza praw przyjmujących Państw Członkowskich w odniesieniu do jednostek uczestnictwa w przedsiębiorstwach zbiorowego inwestowania, do których nie stosuje się dyrektywy 85/611/EWG [14]. 2. Państwa Członkowskie nie mogą uwarunkowywać utworzenia oddziału lub świadczenia usług określonych w ust. 1 od uzyskania zezwolenia, spełnienia wymagań kapitałowych lub innych środków mających równoważny skutek. 3. Państwo Członkowskie może wymagać, aby transakcje odnoszące się do usług określonych w ust. 1 musiały być przeprowadzane na rynku regulowanym, w przypadku gdy spełniają wszystkie następujące kryteria: - inwestor zwykle zamieszkuje lub ma siedzibę w tym Państwie Członkowskim, - przedsiębiorstwo inwestycyjne realizuje transakcje tego typu poprzez swoje główne przedsiębiorstwo, poprzez oddział znajdujący się w tym Państwie Członkowskim lub korzystając z swobody świadczenia usług w tym Państwie Członkowskim, - transakcja wiąże się z instrumentem będącym przedmiotem obrotu na rynku regulowanym w tym Państwie Członkowskim. 4. W przypadku gdy Państwo Członkowskie zastosuje ust. 3, przyzna prawo niepodlegania obowiązkowi nałożonemu w ust. 3 inwestorom, zwykle zamieszkałym lub mającym siedzibę w tym Państwie Członkowskim, zezwalając im na przeprowadzanie transakcji, określonych w ust. 3, poza rynkiem regulowanym. Państwa Członkowskie mogą uzależnić korzystanie z tego prawa od uzyskania przez inwestorów wyraźnego zezwolenia, wydanego przy uwzględnieniu zróżnicowanych potrzeb inwestorów w zakresie ochrony, w szczególności przy uwzględnieniu zdolności inwestorów zawodowych i instytucjonalnych do działania w swoim własnym, najlepszym interesie. W każdym przypadku musi istnieć możliwość udzielenia takiego zezwolenia na warunkach, które nie zagrażają szybkiemu wykonaniu zleceń inwestorów. 5. Komisja przedstawi sprawozdanie dotyczące stosowania ust. 3 i 4 nie później niż do dnia 31 grudnia 1988 r., a jeśli będzie to właściwe — wniesie o zmianę.

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · PDF źródłowy