art. 2

Artykuł 2 1. Niniejszą dyrektywę stosuje się do wszystkich przedsiębiorstw inwestycyjnych. Jednak jedynie ust. 4 niniejszego artykułu oraz art. 8 ust. 2, art. 10, 11, art. 12 akapit pierwszy, art. 14 ust. 3 i 4, art. 15, 19 i art. 20 stosują się do instytucji kredytowych, których zezwolenie zgodnie z dyrektywami 77/780/EWG i 89/646/EWG obejmuje jedną lub więcej spośród usług inwestycyjnych wymienionych w Załączniku sekcja A do niniejszej dyrektywy. 2. Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do: a) zakładów ubezpieczeniowych w rozumieniu art. 1 dyrektywy 73/239/EWG [10] lub w art. 1 dyrektywy 79/267/EWG [11] lub przedsiębiorstw prowadzących działalność reasekuracyjną i retrocesyjną, określonych w dyrektywie 64/225/EWG [12]; b) przedsiębiorstw świadczących usługi inwestycyjne wyłącznie na rzecz swoich przedsiębiorstw dominujących, dla swoich przedsiębiorstw zależnych lub dla innych przedsiębiorstw zależnych ich przedsiębiorstw dominujących; c) osób świadczących usługi inwestycyjne, w przypadku gdy takie usługi są świadczone okazjonalnie w trakcie wykonywania swojej działalności zawodowej, a działalność ta jest regulowana przez przepisy ustawowe i wykonawcze bądź kodeks etyki zawodowej, które nie wykluczają świadczenia tych usług; d) przedsiębiorstw świadczących usługi inwestycyjne polegające wyłącznie na administrowaniu programami pracowniczych udziałów kapitałowych; e) przedsiębiorstw świadczących usługi inwestycyjne, które obejmują zarówno usługi określone w lit. b), jak i te określone w lit. d); f) banków centralnych Państw Członkowskich i innych organów krajowych pełniących podobne funkcje oraz innych urzędów publicznych, którym powierzono zarządzanie długiem publicznym lub które uczestniczą w takim zarządzaniu; g) przedsiębiorstw - którym nie wolno przechowywać środków finansowych lub papierów wartościowych klientów i z tego powodu nie mogą w żadnym momencie być zadłużone wobec swoich klientów, i - którym nie wolno świadczyć jakichkolwiek usług inwestycyjnych poza przyjmowaniem i przekazywaniem zleceń dotyczących obrotu zbywalnymi papierami wartościowymi oraz jednostkami uczestnictwa w przedsiębiorstwach wspólnego inwestowania, i - które w trakcie świadczenia tej usługi mogą przekazywać zlecenia wyłącznie: i) przedsiębiorstwom inwestycyjnym posiadającym zezwolenie udzielone zgodnie z niniejszą dyrektywą; ii) instytucjom kredytowym posiadającym zezwolenie udzielone zgodnie z dyrektywami 77/780/EWG oraz 89/646/EWG; iii) oddziałom przedsiębiorstw inwestycyjnych lub instytucji kredytowych posiadających zezwolenie udzielone w państwie trzecim, które podlegają i przestrzegają zasad ostrożnościowych uznawanych przez właściwe władze za przynajmniej równie wymagające, jak zasady określone w niniejszej dyrektywie, w dyrektywie 89/646/EWG lub w dyrektywie 93/6/EWG; iv) przedsiębiorstwom wspólnego inwestowania posiadającym zezwolenie na sprzedaż ludności jednostek uczestnictwa udzielone zgodnie z prawem Państwa Członkowskiego oraz osobom zarządzającym takimi przedsiębiorstwami; v) spółkom inwestycyjnym o stałym kapitale w rozumieniu art. 15 ust. 4 dyrektywy 77/91/EWG [13], których papiery wartościowe są notowane na regulowanym rynku Państwa Członkowskiego lub są przedmiotem obrotu na takim rynku; - których działalność jest regulowana na poziomie krajowym przez regulamin lub kodeks etyki; h) przedsiębiorstw wspólnego inwestowania, bez względu na to, czy ich działalność jest koordynowana na poziomie wspólnotowym, oraz depozytariuszy lub osób zarządzających takimi przedsiębiorstwami; i) osób, których głównym przedmiotem działalności jest prowadzenie obrotu towarami bądź między sobą, bądź z udziałem producentów lub profesjonalnych użytkowników takich towarów, które to osoby świadczą usługi inwestycyjne jedynie dla takich producentów i profesjonalnych użytkowników w stopniu niezbędnym do prowadzenia swojej głównej działalności gospodarczej; j) przedsiębiorstw, które świadczą usługi inwestycyjne polegające wyłącznie na prowadzeniu obrotu na własny rachunek na rynkach kontraktów typu futures lub opcji lub które prowadzą obrót na rachunek innych uczestników tych rynków, bądź też ustalają dla nich ceny, a posiadają gwarancje członków izb rozrachunkowych tychże rynków. Odpowiedzialność za zapewnienie wykonania kontraktów zawartych przez takie przedsiębiorstwa musi spoczywać na członkach izb rozrachunkowych tych rynków; k) stowarzyszeń ustanowionych przez duńskie fundusze emerytalne w wyłącznym celu zarządzania aktywami funduszy emerytalnych będących członkami tych stowarzyszeń; l) "agenti di cambio", których działalność i funkcje reguluje Włoski Dekret Królewski nr 222 z dnia 7 marca 1925 r. oraz późniejsze przepisy o zmianie tego Dekretu, a które posiadają zezwolenie na prowadzenie działalności wydane na mocy art. 19 Ustawy Włoskiej nr 1 z dnia 2 stycznia 1991 r. 3. Najpóźniej do dnia 31 grudnia 1998 r., a następnie w regularnych odstępach czasu, Komisja przedstawi sprawozdanie dotyczące stosowania ust. 2 w związku z Załącznikiem sekcja A, a także, gdzie właściwe, zaproponuje zmiany definicji wyłączeń i usług ujętych w tym ustępie w świetle funkcjonowania niniejszej dyrektywy. 4. Prawa przyznane przez niniejszą dyrektywę nie obejmują świadczenia usług jako kontrahent Państwa, banku centralnego lub innych organów krajowych Państwa Członkowskiego pełniących podobne funkcje w zakresie realizacji polityki pieniężnej, kursowej, zarządzania długiem publicznym lub zarządzania rezerwami danego Państwa Członkowskiego. TYTUŁ II Warunki podejmowania działalności