art. 25

Artykuł 25 1. Państwa Członkowskie zapewniają, aby wszystkie osoby, które pracują lub wcześniej pracowały dla właściwych władz, w tym także biegłych rewidentów i rzeczoznawców wyznaczonych przez te władze, były zobowiązane do zachowania tajemnicy zawodowej. Zatem, bez uszczerbku dla spraw objętych prawem karnym, żadne poufne informacje, w których posiadanie osoby te mogą wejść w trakcie pełnienia swoich obowiązków, nie mogą być ujawnione jakiejkolwiek osobie ani organowi, chyba że w formie skrótowej lub zbiorczej, która uniemożliwia zidentyfikowanie poszczególnych przedsiębiorstw inwestycyjnych. Niemniej jednak w przypadku ogłoszenia upadłości lub przeprowadzenia przymusowej likwidacji przedsiębiorstwa inwestycyjnego informacje poufne, które nie dotyczą osób trzecich uczestniczących w próbach ratowania tego przedsiębiorstwa, mogą być ujawnione w postępowaniach cywilnych lub handlowych. 2. Ustęp 1 niniejszego artykułu nie stanowi przeszkody dla wymiany informacji pomiędzy właściwymi władzami różnych Państw Członkowskich, zgodnie z niniejszą dyrektywą lub innymi dyrektywami mającymi zastosowanie do przedsiębiorstw inwestycyjnych. Informacje te podlegają warunkom tajemnicy zawodowej nałożonym w ust. 1. 3. Państwa Członkowskie mogą zawierać umowy o współpracy, przewidujące wymianę informacji z właściwymi władzami państw trzecich, jedynie gdy ujawniane informacje objęte są gwarancjami tajemnicy zawodowej, co najmniej równoważnymi tym, które są przewidziane w niniejszym artykule. 4. Właściwe władze otrzymujące poufne informacje zgodnie z ust. 1 i 2 mogą te informacje wykorzystać jedynie w trakcie pełnienia swoich obowiązków: - do sprawdzenia, czy spełnione zostały warunki, którym podlega podejmowanie działalności przez przedsiębiorstwa inwestycyjne, oraz dla ułatwienia monitorowania takiej działalności, na zasadzie skonsolidowanej lub nieskonsolidowanej, zwłaszcza w odniesieniu do wymagań adekwatności kapitału nałożonych w dyrektywie 93/6/EWG, procedur administracyjnych i rachunkowości oraz mechanizmów kontroli wewnętrznej, - aby nałożyć sankcje, - w odwołaniach w postępowaniu administracyjnym od decyzji właściwych władz, lub - w postępowaniu sądowym wszczętym na mocy art. 26. 5. Ustępy 1 i 4 niniejszego artykułu nie wykluczają wymiany informacji: a) w ramach Państwa Członkowskiego, w którym są właściwe dwa lub więcej odrębne organy; lub b) w ramach Państwa Członkowskiego lub między Państwami Członkowskimi, między właściwymi władzami a: - władzami odpowiedzialnymi za nadzorowanie instytucji kredytowych, innych organizacji finansowych oraz zakładów ubezpieczeń oraz władzami odpowiedzialnymi za nadzorowanie rynków finansowych, - organami odpowiedzialnymi za prowadzenie postępowania w sprawie likwidacji i upadłości przedsiębiorstw inwestycyjnych oraz postępowania w innych podobnych sprawach, - osobami odpowiedzialnymi za przeprowadzanie ustawowych badań sprawozdań finansowych przedsiębiorstw inwestycyjnych i innych instytucji finansowych, w trakcie wykonywania przez nie funkcji nadzorczych, jak również nie wykluczają ujawniania wobec organów, które administrują systemami kompensacyjnymi, informacji niezbędnych do wykonywania ich obowiązków. Otrzymane informacje podlegają warunkom tajemnicy zawodowej, nałożonym w ust. 1. 6. Niniejszy artykuł nie stanowi przeszkody dla ujawniania przez właściwe władze tym bankom centralnym, które nie sprawują nadzoru indywidualnego nad instytucjami kredytowymi lub przedsiębiorstwami inwestycyjnymi, informacji potrzebnych tym bankom do pełnienia funkcji organów polityki pieniężnej. Informacje otrzymane w tym kontekście podlegają warunkom tajemnicy zawodowej nałożonym w ust. 1. 7. Niniejszy artykuł nie stanowi przeszkody dla przekazywania przez właściwe władze informacji, określonych w ust. 1-4, izbie rozrachunkowej lub innemu podobnemu organowi uprawnionemu według ustawodawstwa krajowego do świadczenia usług w zakresie rozliczeń i rozrachunków dla jednego z rynków Państwa Członkowskiego, jeżeli władze te uznają, iż przekazanie tych informacji jest niezbędne celem zapewnienia prawidłowego funkcjonowania tych organów w przypadkach zwłoki w wywiązywaniu się z zobowiązań finansowych bądź też potencjalnej zwłoki w wywiązywaniu ze swoich zobowiązań finansowych przez uczestników rynku. Otrzymane informacje podlegają warunkom tajemnicy zawodowej nałożonym w ust. 1. Państwa Członkowskie zapewnią jednakże, aby informacje uzyskane zgodnie z ust. 2 nie zostały ujawnione w okolicznościach, określonych w niniejszym ustępie, bez wyraźnej zgody właściwych władz, które ujawniły te informacje. 8. Ponadto, niezależnie od przepisów określonych w ust. 1 i 4, Państwa Członkowskie mogą, na mocy przepisów prawa, zezwolić na ujawnienie niektórych informacji innym departamentom centralnej administracji rządowej odpowiedzialnym za legislację dotyczącą nadzorowania instytucji kredytowych, instytucji finansowych, przedsiębiorstw inwestycyjnych i zakładów ubezpieczeniowych oraz inspektorom wyznaczonym przez te departamenty. Ujawnienie tych informacji może jednakże być dokonane jedynie w przypadku, gdy jest to niezbędne ze względów kontroli ostrożnościowej. Państwa Członkowskie zapewniają jednakże, aby informacje uzyskane zgodnie z ust. 2 i 5 oraz informacje uzyskane za pomocą weryfikacji na miejscu, określonej w art. 24, nie zostaną ujawnione w przypadkach określonych w niniejszym ustępie bez wyraźnej zgody właściwych władz, które ujawniły te informacje, lub właściwych władz Państwa Członkowskiego, w którym została przeprowadzona weryfikacja na miejscu. 9. Jeżeli w chwili przyjęcia niniejszej dyrektywy Państwo Członkowskie przewidują wymianę informacji między władzami w celu sprawdzenia przestrzegania ustawodawstwa dotyczącego nadzoru ostrożnościowego, organizacji, działalności i metod postępowania spółek handlowych oraz regulacji rynków finansowych, to Państwo Członkowskie może nadal zezwalać na przekazanie takich informacji do czasu koordynacji wszystkich przepisów regulujących wymianę informacji między władzami w całym sektorze finansowym, w żadnym wypadku jednak nie później niż po dniu 1 lipca 1996 r. Państwa Członkowskie zapewnią jednakże, aby w przypadku gdy informacje pochodzą od innego Państwa Członkowskiego, nie mogły one być ujawniane w okolicznościach określonych w akapicie pierwszym bez wyraźnej zgody właściwych władz, które informacje te ujawniły, przy czym informacje te mogą być wykorzystane wyłącznie do celów, na które władze te wyraziły zgodę. Rada dokona koordynacji, określonej w akapicie pierwszym, na podstawie wniosku Komisji. Rada przyjmuje do wiadomości oświadczenie Komisji, że przedstawi ona wnioski najpóźniej do dnia 31 lipca 1993 r. Na podstawie tych wniosków Rada podejmie działania w najkrótszym możliwym czasie, z zamiarem wprowadzenia w życie proponowanych zasad tego dnia, gdy wejdzie w życie niniejsza dyrektywa.