art. 3

Artykuł 3 1. Każde Państwo Członkowskie uzależni rozpoczęcie działalności przedsiębiorstw inwestycyjnych od uzyskania zezwolenia przez te przedsiębiorstwa inwestycyjne, dla których państwo to stanowi Państwo Członkowskie pochodzenia. Zezwolenie to zostanie udzielone przez właściwe władze Państwa Członkowskiego wyznaczone zgodnie z art. 22. Zezwolenie określi usługi inwestycyjne określone w Załączniku sekcja A, na świadczenie których przedsiębiorstwo uzyskuje zezwolenie. Zezwolenie może również obejmować jedną lub więcej spośród usług dodatkowych, określonych w Załączniku sekcja C. Zezwolenie w rozumieniu niniejszej dyrektywy nie może w żadnym wypadku być udzielone na usługi objęte jedynie Załącznikiem sekcja C. 2. Każde Państwo Członkowskie wymaga, aby: - każde przedsiębiorstwo inwestycyjne będące osobą prawną i posiadające, na mocy swojego prawa krajowego, statutową siedzibę miało swój główną siedzibę w tym samym Państwie Członkowskim, w którym znajduje się jego statutowa siedziba, - każde inne przedsiębiorstwo inwestycyjne miało swoją główną siedzibę w tym Państwie Członkowskim, które wydało mu zezwolenie i w którym faktycznie prowadzi swoją działalność. 3. Bez uszczerbku dla innych warunków ogólnych, ustanowionych przez prawo krajowe, właściwe władze nie udzielą zezwolenia, chyba że: - przedsiębiorstwo inwestycyjne dysponuje dostatecznym kapitałem założycielskim zgodnie z zasadami ustanowionymi w dyrektywie 93/6/EWG, uwzględniając charakter danej usługi inwestycyjnej, - osoby, które efektywnie kierują działalnością przedsiębiorstwa inwestycyjnego, cieszą się dostatecznie dobrą opinią i posiadają odpowiednie doświadczenie. O kierowaniu działalnością przedsiębiorstwa muszą decydować przynajmniej dwie osoby spełniające powyższe warunki. W przypadku gdy odpowiednie rozwiązanie zapewnia osiągnięcie tego samego rezultatu, jednak szczególnie w przypadkach przewidzianych w art. 1 ust. 2 akapit trzeci tiret ostatnie, właściwe władze mogą udzielić zezwolenia przedsiębiorstwom inwestycyjnym będącym osobami fizycznymi lub, biorąc pod uwagę charakter i skalę ich działalności, przedsiębiorstwom inwestycyjnym będącym osobami prawnymi, w przypadku gdy przedsiębiorstwa takie są zarządzane przez pojedyncze osoby fizyczne zgodnie ze statutami spółek, które je prowadzą i z ustawodawstwem krajowym. 4. Państwa Członkowskie wymagają również, aby do każdego wniosku o zezwolenie załączony był program działalności określający między innymi przewidziane rodzaje działalności i strukturę organizacyjną danego przedsiębiorstwa inwestycyjnego. 5. W ciągu sześciu miesięcy od złożenia kompletnego wniosku wnioskodawca zostanie zawiadomiony o tym, czy zezwolenie zostało udzielone. Jeśli następuje odmowa udzielenia zezwolenia, podaje się jej przyczyny. 6. Przedsiębiorstwo inwestycyjne może rozpocząć swoją działalność, gdy tylko zostanie jej udzielone zezwolenie. 7. Właściwe władze mogą cofnąć zezwolenie wydane przedsiębiorstwu inwestycyjnemu podlegającemu przepisom niniejszej dyrektywy tylko w przypadku, gdy to przedsiębiorstwo: a) nie wykorzystało zezwolenia w ciągu dwunastu miesięcy, w sposób jednoznaczny zrezygnowało z zezwolenia lub zaprzestało świadczenia usług inwestycyjnych przez okres sześciomiesięczny, chyba że dane Państwo Członkowskie przewidziało wygasanie zezwolenia w takich przypadkach; b) otrzymało zezwolenie na podstawie fałszywych oświadczeń lub jakimikolwiek innymi nierzetelnymi sposobami; c) nie spełnia już warunków, na podstawie których zezwolenie zostało udzielone; d) nie spełnia już wymagań dyrektywy 93/6/EWG; e) dopuściła się poważnych i systematycznych naruszeń przepisów przyjętych zgodnie z art. 10 lub 11; lub f) spełnia inne warunki cofnięcia zezwolenia, przewidziane przepisami prawa krajowego.