art. 1

ROZPORZĄDZENIE RADY (EWG) Nr 3118/93 z dnia 25 października 1993 r. określające warunki, na jakich przewoźnicy nie-rezydenci mogą prowadzić krajowe drogowe przewozy towarów na terytorium Państwa Członkowskiego

31993R3118

Treść przepisu

Artykuł 1 1. Każdy przewoźnik zajmujący się zarobkowym drogowym przewozem rzeczy, posiadający licencję wspólnotową, zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 881/92, jest uprawniony, na warunkach określonych w niniejszym rozporządzeniu, do wykonywania czasowego zarobkowego drogowego transportu rzeczy w innym Państwie Członkowskim, zwanego dalej odpowiednio "kabotaż" oraz "przyjmujące Państwo Członkowskie", bez konieczności posiadania siedziby przedsiębiorstwa lub innej instytucji na jego terytorium. 2. Dodatkowo, każdy przewoźnik uprawniony jest w Państwie Członkowskim, w którym ma swoją siedzibę, zgodnie z wewnętrznymi przepisami prawa tego Państwa Członkowskiego, do prowadzenia zarobkowego transportu drogowego rzeczy określonych w pkt 1, 2 i 3 Załącznika do pierwszej dyrektywy [5], może, zgodnie z warunkami określonymi w niniejszym rozporządzeniu, prowadzić, zależnie od okoliczności, przewozy kabotażowe tego samego rodzaju lub przewozy kabotażowe pojazdami tej samej kategorii. 3. Pozwolenie na prowadzenie przewozów kabotażowych, w ramach usług transportowych określonych w pkt 5 Załącznika do wymienionej pierwszej dyrektywy, nie jest w żadnym przypadku poddane ograniczeniom. 4. Każde przedsiębiorstwo, które w Państwie Członkowskim, w którym ma swoją siedzibę, uprawnione jest, zgodnie z jego prawem, do wykonywania drogowego transportu rzeczy pojazdami mechanicznymi w transporcie zakładowym, jest uprawnione do wykonywania przewozów kabotażowych w transporcie zakładowym, zgodnie z definicją zawartą w pkt 4 Załącznika do wymienionej pierwszej dyrektywy. Komisja ustali szczegółowe zasady wykonania przepisów niniejszego ustępu.

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · PDF źródłowy