art. 1

Rozporządzenie Rady (WE) nr 3604/93 z dnia 13 grudnia 1993 r. określające definicje do celów stosowania zakazu uprzywilejowanego dostępu wymienionego w art. 104a Traktatu

31993R3604

Treść przepisu

Artykuł 1 1. Do celów art. 104a Traktatu, "każdy środek ustanawiający uprzywilejowany dostęp" określa się jako każdą ustawę, rozporządzenie lub inny wiążący akt prawny przyjęty w wykonywaniu władzy publicznej, który: - zobowiązuje instytucje finansowe do nabywania lub przechowywania pasywów instytucji lub organów Wspólnoty, rządów centralnych, władz regionalnych, lokalnych lub innych władz publicznych, innych instytucji lub przedsiębiorstw publicznych przedsiębiorstw Państw Członkowskich (zwanych dalej "sektorem publicznym"), lub - przyznaje ulgi podatkowe, które mogą przynosić korzyść jedynie instytucjom finansowym, lub udogodnienia finansowe, które nie są zgodne z zasadami gospodarki rynkowej, aby zachęcić te instytucje do nabywania lub przechowywania takich pasywów. 2. Uprzywilejowany dostęp nie jest uznawany za ustanowiony przez te środki, które powodują powstanie: - obowiązków finansowania budownictwa socjalnego zgodnie ze szczególnymi warunkami jak, między innymi, obowiązek centralizowania środków pieniężnych w publicznych instytucjach finansowych, gdy warunki finansowania przeważające dla sektora publicznego są takie same jak warunki finansowania tej samej natury udzielone prywatnym pożyczkobiorcom do tych samych celów, - obowiązku centralizowania środków pieniężnych w publicznej instytucji kredytowej, o ile takie ograniczenie jest od dnia 1 stycznia 1994 r. integralną częścią organizacji konkretnej sieci instytucji kredytowych lub szczególnych systemów oszczędzania, przeznaczonych dla gospodarstw domowych z zamiarem zapewnienia bezpieczeństwa finansowego całej sieci, lub tych szczególnych systemów. Korzystanie z takich scentralizowanych środków pieniężnych musi być określone przez zarządzające organy odnośnej instytucji kredytowej oraz zgodne z zasadami gospodarki rynkowej, w której istnieje wolna konkurencja, - obowiązki finansowania naprawy szkód spowodowanych przez klęski żywiołowe, o ile warunki finansowania napraw nie są korzystniejsze, gdy szkodę ponosi sektor publiczny, niż gdy ponosi ja sektor prywatny.

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · PDF źródłowy