art. 1

Dyrektywa 94/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 1994 r. w sprawie systemów gwarancji depozytów

31994L0019

Treść przepisu

Artykuł 1 Do celów niniejszej dyrektywy: 1) "depozyt" oznacza należność wynikającą z wpłat pozostawionych na koncie lub z sytuacji przejściowych w ramach normalnych operacji bankowych, które instytucja kredytowa powinna spłacić zgodnie z obowiązującymi warunkami prawnymi i kontraktowymi, jak też wierzytelności, które instytucja kredytowa gwarantuje przez wystawienie dokumentu urzędowego; Udziały w brytyjskich i irlandzkich kasach budowlano-mieszkaniowych, oprócz tych określonych w art. 2, które zgodnie z ich naturą, są uważane za kapitał, rozumiane są jako depozyty. Zobowiązania, które spełniają wymagania art. 22 ust. 4 dyrektywy Rady 85/611/EWG z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (OGAW) [7], nie są uważane za depozyty. Do obliczenia należności Państwa Członkowskie zastosują obowiązujące przepisy i regulacje dotyczące potrąceń i wzajemnych wierzytelności, zgodnie z obowiązującymi dla depozytów warunkami prawnymi i kontraktowymi; 2) "wspólne konto" oznacza konto, które zostało otwarte w imieniu dwóch lub kilku osób, do którego mają prawa dwie lub kilka osób i które może być dysponowane podpisem złożonym przez jedną lub kilka z tych osób; 3) "depozyt nierozporządzalny" oznacza depozyt, którego termin płatności zgodnie z obowiązującymi i kontraktowymi warunkami upływa i jest do zapłacenia przez instytucję kredytową, jednakże nie został jeszcze zapłacony, przy czym występuje jeden z obydwu następujących przypadków: i) właściwe organy ustaliły, że – ich zdaniem – instytucja kredytowa, z powodów, które są związane bezpośrednio z jej sytuacją finansową, w danej chwili nie jest w stanie spłacić depozytów i w chwili obecnej nie widzi żadnej perspektywy na ich spłatę w późniejszym terminie. właściwe organy dokonują tych ustaleń tak szybko jak to jest możliwe, a najpóźniej 21 dni po tym, gdy po raz pierwszy stwierdziły, że instytucja kredytowa nie spłaciła należnych i podlegających spłaceniu depozytów. ii) właściwy organ sądowy wydał instytucji kredytowej z powodów bezpośrednio związanych z sytuacją finansową, decyzję, której skutkiem jest zawieszenie roszczeń deponentów wobec instytucji, o ile ta decyzja nastąpiła przed ustaleniem zgodnie z lit. i); 4) "instytucja kredytowa" oznacza przedsiębiorstwo, którego działalność polega na przyjmowaniu od klientów depozytów lub innych podlegających spłaceniu środków pieniężnych oraz na przyznawaniu kredytów na własny rachunek; 5) "oddział" oznacza siedzibę przedsiębiorstwa, która stanowi część instytucji kredytowej pozbawionej osobowości prawnej i która dokonuje bezpośrednio, w całości lub w części, operacji nierozłącznie związanych z działalnością instytucji kredytowej; jeżeli instytucja kredytowa z siedzibą w innym Państwie Członkowskim, w jednym i tym samym Państwie Członkowskim utworzyła kilka siedzib przedsiębiorstwa, to każda z nich będzie uważana za jeden oddzielny oddział.

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · PDF źródłowy