art. 10

Artykuł 10 1. Systemy gwarancji depozytów podejmą działania, aby mogły zapłacić prawidłowo sprawdzone roszczenia deponentów dotyczące depozytów, które nie są rozporządzalne, w ciągu trzech miesięcy, licząc od daty, do której właściwe organy dokonały ustalenia, zgodnie z art. 1 ust. 3 ppkt i), lub organy sądowe podjęły decyzję, zgodnie z art. 1 ust. 3 ppkt ii). 2. W okolicznościach pod każdym względem wyjątkowych i w szczególnych przypadkach system gwarancji może wnioskować o przedłużenie terminu ważności u właściwych organów. To przedłużenie nie może przekraczać trzech miesięcy. Właściwe organy mogą na wniosek zainteresowanego systemu gwarancji określić maksymalnie dwa dalsze terminy przedłużenia, które każdorazowo ograniczają się do trzech miesięcy. 3. System gwarancji nie może się powoływać na termin wymieniony w ust. 1 i 2, aby odmówić prawa do ochrony deponentowi, który nie był w stanie we właściwym czasie dochodzić swego roszczenia odnośnie, do odszkodowania z tytułu gwarancji depozytów. 4. Dokumenty dotyczące dotrzymania warunków i spełnienia formalności niezbędnych do otrzymania odszkodowania z tytułu gwarancji depozytów określonych w ust. 1, powinny być dokładnie sformułowane, zgodnie z przepisami prawa krajowego, w języku lub w jednym z języków urzędowych Państwa Członkowskiego, w którym znajduje się gwarantowany depozyt. 5. Jeżeli deponentowi lub jakiejkolwiek innej osobie, która ma prawo bądź jakiś udział w sumie środków gwarantowanych, zostanie zarzucone, jako obciążenie, przestępstwo kryminalne, które ma związek z praniem brudnych pieniędzy, w rozumieniu art. 1 dyrektywy 91/308/EWG, to spłaty odszkodowań w systemie gwarancji depozytów, nie naruszając terminu według ust. 1 i 2, mogą zostać zawieszone dopóki nie zapadnie odpowiednie orzeczenie.