art. 1

Artykuł 1 1. Niniejsza dyrektywa stosuje się do rekreacyjnych jednostek pływających, również częściowo wyposażonych, oraz ich części składowych wymienionych w załączniku II, zamontowanych lub nie. 2. "Rekreacyjna jednostka pływająca" oznacza jednostkę pływającą każdego typu, niezależnie od rodzaju napędu, o długości kadłuba od 2,5–24 m, mierzonej według właściwych norm zharmonizowanych, przeznaczonej do celów sportowych i rekreacyjnych. Fakt, że ta sama jednostka pływająca mogłaby być wynajmowana lub wykorzystywana do celów szkoleniowych, nie stanowi przeszkody dla objęcia jej zakresem niniejszej dyrektywy, pod warunkiem że jest wprowadzona do obrotu z przeznaczeniem do celów wypoczynkowych. 3. Z zakresu zastosowania niniejszej dyrektywy wyłącza się: a) jednostki pływające przeznaczone wyłącznie do wyścigów, włączając w to łodzie regatowe wiosłowe oraz treningowe łodzie wiosłowe, oznaczone taką nazwą przez producenta; b) kajaki i kanadyjki, gondole i rowery wodne; c) deski surfingowe z żaglem (windsurfingi); d) deski surfingowe z napędem mechanicznym, skutery wodne i inne jednostki o podobnym napędzie; e) oryginalne i pojedyncze repliki jednostek historycznych, zaprojektowane przed 1950 r., zbudowane głównie z oryginalnych materiałów i oznaczone jako takie przez producenta; f) jednostki doświadczalne pod warunkiem, że nie są one później wprowadzane do obrotu we Wspólnocie; g) jednostki zbudowane dla własnego użytku, pod warunkiem że nie są one później wprowadzane do obrotu we Wspólnocie w okresie pięciu lat; h) jednostki specjalnie przeznaczone do obsadzenia załogą i wykorzystywane do przewożenia pasażerów w celach zarobkowych, bez uszczerbku dla ust. 2, w szczególności zdefiniowane w dyrektywie Rady 82/716/EWG z dnia 4 października 1982 r. ustanawiającej wymagania techniczne dla statków żeglugi śródlądowej [7], niezależnie od liczby pasażerów; i) jednostki zanurzalne; j) pojazdy na poduszce powietrznej; k) wodoloty.