art. 12

Artykuł 12 1. Produkty poddane uprzedniemu wspólnotowemu nadzorowi mogą być dopuszczone do swobodnego obrotu jedynie po przedstawieniu dokumentu przywozowego. Dokument taki jest bezpłatnie zatwierdzany przez właściwe organy Państw Członkowskich, na jakąkolwiek wnioskowaną ilość oraz w terminie nieprzekraczającym pięciu dni roboczych od dnia otrzymania przez właściwy organ krajowy oświadczenia wspólnotowego importera, niezależnie od położenia jego przedsiębiorstwa we Wspólnocie. Oświadczenie to uznaje się za dostarczone właściwemu organowi krajowemu nie później niż w terminie trzech dni roboczych od jego przedłożenia, o ile nie przedstawiono dowodu przeciwnego. 2. Dokument przywozowy oraz oświadczenie importera sporządzone są na formularzu odpowiadającemu wzorowi przedstawionemu w załączniku I. Oprócz informacji przewidzianych w wymienionym powyżej formularzu mogą być wymagane informacje dodatkowe. Informacje takie zostaną określone w decyzji o wprowadzeniu nadzoru. 3. Dokument przywozowy ważny jest w całej Wspólnocie, niezależnie od Państwa Członkowskiego wystawienia. 4. Okoliczność, że cena jednostkowa transakcji przekracza cenę wskazaną w dokumencie przywozowym o mniej niż 5 % lub łączna wartość bądź ilość produktów importowanych przekracza łączną wartość bądź ilość produktów określonych w dokumencie przywozowym o mniej niż 5 %, nie wyłącza dopuszczenia danego produktu do swobodnego obrotu. Po wysłuchaniu opinii Komitetu oraz uwzględniając rodzaj produktów, a także inne szczególne cechy danych transakcji, Komisja może ustalić inny udział procentowy, który nie powinien jednak przekraczać normalnie 10 %. 5. Dokumenty przywozowe mogą być stosowane jedynie w okresie, w którym obowiązują uzgodnienia dotyczące liberalizacji przywozu w odniesieniu do danych transakcji. Dokumenty takie nie mogą być w żadnym wypadku stosowane po upływie okresu, którego czas trwania ustanawiany jest jednocześnie oraz z zastosowaniem tej samej procedury co przy ustanawianiu nadzoru, z uwzględnieniem rodzaju produktów oraz innych szczególnych cech transakcji. 6. Jeżeli wymaga tego decyzja podjęta stosownie do art. 11, pochodzenie produktów objętych wspólnotowym nadzorem musi być udowodnione świadectwem pochodzenia. Przepisy niniejszego ustępu nie naruszają innych przepisów dotyczących przedstawiania takiego świadectwa. 7. Jeżeli w stosunku do produktu objętego uprzednim wspólnotowym nadzorem stosowane są w Państwie Członkowskim regionalne środki ochronne, zezwolenie na przywóz przyznane przez to Państwo Członkowskie może zastąpić dokument przywozowy.