art. 6

Artykuł 6 1. Każde Państwo Członkowskie może zezwolić na transport drogowy na jego terytorium sklasyfikowanych towarów niebezpiecznych, opakowanych i opatrzonych etykietą zgodnie z wymaganiami międzynarodowymi dotyczącymi transportu morskiego lub powietrznego, ilekroć działania transportowe obejmują podróże morskie lub powietrzne. 2. Wszelkie przepisy załączników A i B, dotyczące stosowania języków we właściwym znakowaniu lub dokumentacji, nie stosują się w odniesieniu do działań transportowych ograniczonych do terytorium pojedynczego Państwa Członkowskiego. Państwa Członkowskie mogą zezwolić na stosowanie innych języków niż przewidziany w załącznikach dotyczących działań transportowych przeprowadzanych na ich terytoriach. 3. Każde Państwo Członkowskie może zezwolić na wykorzystywanie na własnym terytorium pojazdów skonstruowanych przed dniem 1 stycznia 1997 r., które nie są zgodne z niniejszą dyrektywą, ale zostały skonstruowane zgodnie z wewnętrznymi wymaganiami obowiązującymi w dniu 31 grudnia 1996 r., pod warunkiem że pojazdy te utrzymują wymagany poziom bezpieczeństwa. 4. Każde Państwo Członkowskie może utrzymać swoje przepisy krajowe, obowiązujące w dniu 31 grudnia 1996 r., odnoszące się do konstrukcji, zastosowania i warunków przewozu nowych zbiorników, oznaczonych w treści uzupełnienia 2212 do załącznika A oraz nowych cystern, które nie są zgodne z załącznikami A i B, do czasu dołączenia do załączników A i B odwołań do norm dotyczących konstrukcji i zastosowania cystern i zbiorników o takiejsamej mocy wiążącej jak przepisy niniejszej dyrektywy i w żadnym razie nie później niż w dniu 31 grudnia 1998 r. Zbiorniki i cysterny skonstruowane przed dniem 1 stycznia 1999 r. i utrzymujące wymagane poziomy bezpieczeństwa mogą być dalej stosowane zgodnie z warunkami pierwotnymi. 5. Każde Państwo Członkowskie może utrzymać przepisy krajowe inne niż wymienione w załącznikach A i B, uwzględniające temperaturę odniesienia dla transportu gazów płynnych lub mieszanin gazów płynnych na ich terytorium, do czasu wprowadzenia do norm europejskich przepisów dotyczących właściwych temperatur odniesienia określonych obszarów klimatycznych i dołączenia odniesień do tych norm do załączników A i B. 6. Każde Państwo Członkowskie może zezwolić na stosowanie w transporcie na ich terytorium opakowań skonstruowanych, lecz nie certyfikowanych zgodnie z ADR przed dniem 1 stycznia 1997 r., zapewniając, że na takim opakowaniu naniesiono datę produkcji oraz że nadaje się ono do przejścia przez badania ustanowione w ustawodawstwie krajowym obowiązującym w dniu 31 grudnia 1996 r., a także zapewniając, że takie opakowania zachowują wymagane poziomy bezpieczeństwa (włącznie z badaniami i kontrolą, tam gdzie jest to wymagane), według następującego schematu: metalowe opakowania zbiorcze pośrednie i bębny metalowe o pojemności powyżej 50 litrów — do 15 lat od daty ich produkcji; inne opakowania metalowe i wszystkie opakowania z tworzyw sztucznych — do 5 lat od daty ich produkcji, ale nie po dniu 31 grudnia 1998 r. 7. Każde Państwo Członkowskie może zezwolić na transport na ich terytorium niektórych towarów niebezpiecznych pakowanych przed 1 stycznia 1997 r. do 31 grudnia 1998 r., zapewniając, że towary są sklasyfikowane, opakowane i oznakowane zgodnie z wymaganiami ustawodawstwa krajowego obowiązującymi przed dniem 1 stycznia 1997 r. 8. Każde Państwo Członkowskie może utrzymać przepisy ustawodawstwa krajowego, obowiązującego 31 grudnia 1996 r., dotyczące prezentacji kodu działania w stanie zagrożenia w miejscu numeru identyfikacyjnego zagrożenia, ustalonego w załączniku B dotyczącym operacji transportowych, które przeprowadzane są na jego terytorium z użyciem pojazdów zarejestrowanych na tym terytorium. 9. Każde Państwo Członkowskie może, po konsultacji z Komisją, utrzymać przepisy, mniej surowe niż te wymienione w załącznikach A i B do niniejszej dyrektywy, które dotyczą transportu na ich terytorium małych ilości niektórych towarów niebezpiecznych, z wyłączeniem substancji o średnim lub wysokim stopniu promieniotwórczości. 10. Pod warunkiem, że bezpieczeństwo nie jest zagrożone, Państwa Członkowskie mogą tymczasowo przyznać odstępstwa od załączników A i B w celu przeprowadzenia na ich terytoriach prób koniecznych przed wprowadzeniem zmian do tych załączników, w ramach dostosowania ich do nowych rozwiązań technicznych i przemysłowych. Komisja jest o tym informowana i informuje odpowiednio pozostałe Państwa Członkowskie. Uzgodnienie przez właściwe organy Państw Członkowskich, na podstawie uzupełnień 2010 i 10602 załączników A i B, tymczasowego odstępstwa przyjmuje formę porozumienia wielostronnego, przedstawianego wszystkim właściwym organom Państw Członkowskich przez organ, który podejmuje inicjatywę w odniesieniu do porozumienia. Komisja jest odpowiednio o tym informowana. Wszelkie odstępstwa określone w akapicie pierwszym i drugim obowiązują bez dyskryminacji ze względu na przynależność państwową lub lokalizację siedziby przedsiębiorstwa nadawcy, przewoźnika lub nabywcy. Mogą one obowiązywać do pięciu lat i nie podlegają przedłużeniu. 11. Każde Państwo Członkowskie może zezwolić na pojedynczy transport towarów niebezpiecznych, zakazany w załącznikach A i B lub przeprowadzany na innych warunkach niż te ustanowione w załącznikach A i B. 12. Bez uszczerbku dla ust. 2 każde Państwo Członkowskie może, najpóźniej do 31 grudnia 1998 r., stosować istniejące porozumienia, według ADR, z innymi Państwami Członkowskimi, bez dyskryminacji ze względu na przynależność państwową lub lokalizację siedziby przedsiębiorstwa nadawcy, przewoźnika lub nabywcy. Wszystkie inne derogacje, na które zezwalają uzupełnienia 2 010 i 10 602 do załączników A i B, odpowiadają ust. 10.