art. 3

Artykuł 3 1. Zezwolenie określone w art. 9 i 10 dyrektywy 75/442/EWG, w art. 11 wspomnianej dyrektywy, uzupełnionej art. 3 dyrektywy 91/689/EWG oraz art. 3 dyrektywy 84/360/EWG, może być wydane jedynie wtedy, gdy wniosek wykaże, że zakład jest zaprojektowany, wyposażony i będzie zarządzany w sposób, który uwzględni podjęcie właściwych środków zapobiegawczych przed zanieczyszczeniem środowiska i spełnienie wymogów przewidzianych art. 5-12 niniejszej dyrektywy. 2. Zezwolenie wydane przez właściwe władze musi wyraźnie określać rodzaje i ilości odpadów niebezpiecznych, które mogą być spalane w zakładzie oraz ogólną wydajność spalarni. 3. Jeśli w zakładzie nie przeznaczonym pierwotnie do spalania odpadów niebezpiecznych wykorzystuje się odpady niebezpieczne (wspólne spalanie), a ciepło powstałe z ich spalania nie stanowi więcej niż 40 % łącznego ciepła wyzwalanego w zakładzie w każdej chwili działania, stosuje się co najmniej niżej wymienione artykuły: - artykuły 1—5, - artykuł 6 ust. 1 i 5, - artykuł 7, włączając przepisy dotyczące pomiarów określonych w art. 10 i 11, - artykuł 9, - artykuł 12, 13 i 14. 4. Zezwolenie na wspólne spalanie, wspomniane w ust. 3, wydawane jest jedynie w przypadku wykazania we wniosku, że: - piece do spalania odpadów niebezpiecznych są zainstalowane i odpady doprowadzane w taki sposób, aby osiągnąć możliwie najpełniejsze spalanie, i - przepisy art. 7 będą spełnione, z załączonymi obliczeniami, jak ustanowiono w załączniku II. Zezwolenie wyraźnie określa rodzaj i ilość odpadów niebezpiecznych, które mogą być wspólne spalane w zakładzie. Ponadto wyszczególnia maksymalne i minimalne masowe natężenie przepływu odpadów niebezpiecznych, ich najwyższą i najniższą wartość opałową oraz maksymalną zawartość substancji zanieczyszczających, np.: PCB, PCP, chloru, fluoru, siarki, metali ciężkich. Wyniki pomiarów prowadzonych w ciągu sześciu miesięcy od rozpoczęcia działalności, w przewidywanych najbardziej niekorzystnych warunkach, potwierdzają, że spełnione są przepisy art. 7. Na ten okres właściwe władze mogą zezwolić na odstępstwa od wymagań wyrażonych w procentach, wymienionych w ust. 3.