art. 16

Artykuł 16 1. W zakresie niezbędnym do umożliwienia wywozu: a) istotnych gospodarczo ilości produktów niezawierających dodatku cukru określonych w art. 1 ust. 2; b) - cukru białego i cukru surowego objętych kodem CN 1701: - glukozy i syropu glukozowego objętych kodami CN 17023051, 17023059, 17023091, 17023099 i 17024090, - izoglukozy objętej kodami CN 17023010, 17024010, 17026010 i 17029030, i - syropów buraczanego i trzcinowego objętych kodem CN ex17029099, stosowanych w produktach wymienionych w art. 1 ust. 2 lit. b), na podstawie cen tych produktów w handlu międzynarodowym oraz w ramach limitów wynikających z porozumień zawartych zgodnie z art. 228 Traktatu, różnica między tymi cenami a cenami stosowanymi we Wspólnocie może być pokryta refundacjami wywozowymi. 2. Metoda, jaką należy przyjąć odnośnie do przydziału ilości, jakie mogą być wywiezione z refundacją, jest metodą, która: a) jest najlepiej dostosowana do charakteru produktu i sytuacji na danym rynku, pozwala na najbardziej wydajne wykorzystanie dostępnych zasobów i uwzględnia należycie efektywność i strukturę wywozu ze Wspólnoty, nie tworząc jednakże dyskryminacji między dużymi i małymi podmiotami; b) jest najmniej uciążliwa dla podmiotów z administracyjnego punktu widzenia przy jednoczesnym uwzględnieniu wymogów administracyjnych; c) pozwala uniknąć wszelkiej dyskryminacji między danymi podmiotami. 3. Refundacje są jednakowe dla całej Wspólnoty. W przypadku gdy w wyniku sytuacji w handlu międzynarodowym lub na skutek szczególnych wymagań niektórych rynków jest to niezbędne, refundacja do danego produktu może ulegać zmianie w zależności od jego miejsca przeznaczenia. Refundacje są ustalane zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 29. Refundacje są ustalane w regularnych odstępach czasu. Refundacje ustalane w regularnych odstępach czasu mogą, jeśli to konieczne, być zmieniane w danym okresie przez Komisję na wniosek Państwa Członkowskiego lub z jej własnej inicjatywy. 4. Refundacje są przyznawane tylko w wyniku złożenia wniosku i przedstawienia właściwego pozwolenia na wywóz. 5. Stosowana jest refundacja mająca zastosowanie w dniu złożenia wniosku o pozwolenie i, w przypadku zróżnicowanej refundacji, mająca zastosowanie w tym samym dniu: a) dla miejsca przeznaczenia wskazanego w pozwoleniu; lub b) dla faktycznego miejsca przeznaczenia, jeśli różni się ono od miejsca przeznaczenia wskazanego w pozwoleniu. W takim przypadku stosowana kwota nie może przekroczyć kwoty stosowanej dla miejsca przeznaczenia wskazanego w pozwoleniu. Właściwe środki mogą zostać podjęte w celu przeciwdziałania nadużyciu elastyczności przewidzianej w niniejszym ustępie. 6. Ustępy 4 i 5 mogą zostać uchylone w przypadku produktów, do których wypłacane są refundacje w ramach operacji pomocy żywnościowej, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 29. 7. Przestrzeganie limitów wolumenów wynikających z porozumień zawartych zgodnie z art. 228 Traktatu jest zapewnione na podstawie certyfikatów eksportowych wydanych na okresy referencyjne w nich przewidziane i stosowanych do produktów, których to dotyczy. W odniesieniu do przestrzegania zobowiązań wynikających z porozumień zawartych w ramach Rundy Urugwajskiej wielostronnych negocjacji handlowych zakończenie okresu referencyjnego nie ma wpływu na ważność pozwoleń na wywóz. 8. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu, włącznie z przepisami dotyczącymi redystrybucji nieprzydzielonych lub niewykorzystanych ilości przeznaczonych na wywóz przyjmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 29.