art. 18

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 2201/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków przetworów owocowych i warzywnych

31996R2201

Treść przepisu

Artykuł 18 1. Niniejszy artykuł stosuje się do refundacji określonych w art. 16 ust. 1 lit. b). 2. Kwota refundacji jest równa: - dla cukru surowego, cukru białego oraz syropu buraczanego i trzcinowego, kwocie refundacji wywozowej do takich produktów w stanie nieprzetworzonym, ustalonej zgodnie z art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1785/81 z dnia 30 czerwca 1981 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [8] oraz z jego przepisami wykonawczymi, - dla izoglukozy, kwocie refundacji wywozowej do tego produktu w stanie nieprzetworzonym, ustalonej zgodnie z art. 17 rozporządzenia (EWG) nr 1785/81 oraz z jego przepisami wykonawczymi, - dla glukozy i syropu glukozowego kwocie refundacji wywozowej do tych produktów w stanie nieprzetworzonym, ustalonej dla każdego z tych produktów zgodnie z art. 13 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 z dnia 30 czerwca 1992 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [9] oraz z jego przepisami wykonawczymi. 3. Aby móc skorzystać z refundacji przetworom musi towarzyszyć, przy wywozie, deklaracja od składającego wniosek, zawierająca wskazanie ilości cukru surowego i cukru białego oraz syropów buraczanego i trzcinowego, izoglukozy, glukozy i syropu glukozowego wykorzystywanych w produkcji. Dokładność takiej deklaracji wskazanej w akapicie pierwszym podlega kontroli właściwych władz danych Państw Członkowskich. 4. Jeśli refundacja jest niewystarczająca do umożliwienia wywozu produktów wymienionych w art. 1 ust. 2 lit. b), przepisy ustanowione w odniesieniu do refundacji określone w art. 16 ust. 1 lit. a) stosuje się do tych produktów, zamiast przepisów art. 16 ust. 1 lit. b). 5. Refundacja przyznawana jest do wywozu produktów: a) które są pochodzenia wspólnotowego; b) które zostały przywiezione z państw trzecich i za które zapłacono należności przywozowe określone w art. 12, pod warunkiem, że eksporter udowodni, że: - produkt przeznaczony do wywozu i produkt uprzednio przywożony są jednym i tym samym produktem, oraz - należności przywozowe zostały pobrane przy przywozie. W przypadku określonym w lit. b) refundacja do każdego produktu jest równa należnościom celnym pobranym przy przywozie, jeśli te ostatnie są niższe niż mająca zastosowanie refundacja; jeśli należności celne pobrane przy przywozie są wyższe niż ta refundacja, stosuje się tę ostatnią. 6. Refundacja wypłacana jest po przedstawieniu dowodu, że: - produkty spełniają jeden z dwóch warunków wymienionych w ust. 5, - produkty zostały wywiezione ze Wspólnoty, oraz - w przypadku refundacji zróżnicowanej, produkty dotarły do miejsca przeznaczenia wskazanego w pozwoleniu lub innego miejsca przeznaczenia, dla którego ustalono refundację, bez uszczerbku dla art. 16 ust. 5 lit. b). Jednakże od tej zasady można poczynić wyjątki zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 29, pod warunkiem ustanowienia warunków oferujących równoważne gwarancje. 7. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu przyjmowane są zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 29.

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · PDF źródłowy