art. 3

Artykuł 3 1. W okresie jednego roku od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia Państwa Członkowskie notyfikują Komisji wykaz substancji aromatycznych, które zgodnie z dyrektywą 88/388/EWG mogą być używane w lub na środkach spożywczych sprzedawanych na ich terytorium. Notyfikacja ta musi zawierać wszelkie użyteczne informacje dotyczące: a) rodzaju takich substancji aromatycznych, ich formuły chemicznej, numeru CAS, numeru EINECS, nomenklatury IUPAC, ich pochodzenia i, w razie potrzeby, warunków użycia; b) środków spożywczych, w lub na których substancje te są głównie używane; c) zgodności na szczeblu każdego Państwa Członkowskiego z kryteriami ustanowionymi w art. 4 dyrektywy 88/388/EWG oraz uzasadnienia tych kryteriów. 2. Na podstawie notyfikacji przewidzianej w ust. 1 i po zbadaniu notyfikacji przez Komisję w świetle lit. c) substancje aromatyczne, których prawne użycie w jednym Państwie Członkowskim musi być uznane przez inne Państwa Członkowskie, są wpisywane do rejestru, który przyjmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 7 w ciągu roku od końca okresu notyfikacji przewidzianego w ust. 1. W razie konieczności rejestr ten może obejmować warunki użycia. Substancje te są oznaczane w taki sposób, aby chroniły prawa własności intelektualnej ich producenta. 3. Jeżeli na podstawie szczegółowej notyfikacji i w świetle nowych danych lub ponownej oceny danych istniejących dokonanej po utworzeniu rejestru określonego w ust. 2 Państwo Członkowskie stwierdza, że dana substancja aromatyczna może stanowić zagrożenie dla zdrowia publicznego, może ono zawiesić lub ograniczyć użycie tych środków na swoim terytorium. W odpowiednim przypadku takie Państwo Członkowskie niezwłocznie informuje o tym Komisję i inne Państwa Członkowskie, podając powody swojej decyzji. Komisja możliwie jak najszybciej bada powody wskazane przez zainteresowane Państwo Członkowskie w uzgodnieniu ze Stałym Komitetem ds. Środków spożywczych ustanowionym na mocy decyzji 69/414/WE [5]. Następnie Komisja wydaje swoją opinię. Jeżeli Komisja uznaje, że wprowadzenie zmian do rejestru substancji aromatycznych jest niezbędne dla zapewnienia ochrony zdrowia ludzkiego, wszczyna procedurę przewidzianą w art. 7 w celu przyjęcia tych poprawek. Państwo, które wprowadziło środki ochronne, może utrzymać je do czasu wejścia w życie tych zmian.