art. 12

Artykuł 12 1. Jeżeli nadmierny deficyt wynika z niespełnienia kryterium odnoszącego się do proporcji deficytu publicznego w art. 104c ust. 2 lit. a), kwota pierwszego depozytu obejmuje stały składnik równy 0,2 % PKB oraz zmienny składnik równy jednej dziesiątej różnicy między deficytem jako procentem PKB w poprzednim roku a wartością bazową w wysokości 3 % PKB. 2. Każdego kolejnego roku do momentu uchylenia decyzji stwierdzającej istnienie nadmiernego deficytu Rada oceni, czy dane uczestniczące Państwo Członkowskie podjęło skuteczne działania w odpowiedzi na wniosek Rady zgodnie z art. 104c ust. 9. W takiej corocznej ocenie Rada decyduje zgodnie z art. 104c ust. 11 oraz z zastrzeżeniem art. 13 niniejszego rozporządzenia o zaostrzeniu sankcji, chyba że uczestniczące Państwo Członkowskie zastosuje się do wniosku Rady. Jeżeli zostaje podjęta decyzja o złożeniu dodatkowego depozytu, jest on równy jednej dziesiątej różnicy między deficytem w postaci odsetka PKB w poprzednim roku a wartością bazową w wysokości 3 % PKB. 3. Żaden z depozytów określonych w ust. 1 i 2 nie przekroczy górnej granicy 0,5 % PKB.