art. 10

Artykuł 10 1. Na wniosek Państwa Członkowskiego poparty wymaganymi informacjami lub działając z własnej inicjatywy, Komisja może, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 29 określić, że kontrole fizyczne mają być rzadsze zgodnie z niektórymi warunkami, w szczególności w świetle wyników poprzednich kontroli produktów, dla których warunki przywozowe zostały zharmonizowane, tzn. produktów, które spełniają następujące trzy warunki: a) pochodzą z państw trzecich lub regionów państw trzecich zapewniających zadawalające gwarancje zdrowotne w odniesieniu do kontroli w miejscu pochodzenia produktów przeznaczonych do przywozu do jednego z terytoriów wspólnotowych wymienionych w załączniku I; b) tak dalece jak to wymagane przez przepisy wspólnotowe, pochodzą z przedsiębiorstw znajdujących się na wykazie sporządzonym zgodnie z zasadami wspólnotowymi lub, w przypadku przedsiębiorstw zatwierdzonych zgodnie z decyzją Rady 95/408/WE z dnia 22 czerwca 1995 r. w sprawie warunków ustalania, na okres przejściowy, tymczasowych wykazów zakładów z państw trzecich, z których Państwom Członkowskim zezwala się na przywóz niektórych produktów pochodzenia zwierzęcego, produktów rybołówstwa lub żywych małży dwuskorupowych [16], z przedsiębiorstwa, w którym przeprowadzono inspekcję wspólnotową lub inspekcję krajową; c) na dane produkty wydane zostały certyfikaty importowe. 2. Przed przedłożeniem wniosku o uznanie takich odstępstw w odniesieniu do produktów z danego państwa trzeciego, Komisja przedłoży sprawozdanie Stałemu Komitetowi Weterynaryjnemu dotyczące tego państwa trzeciego uwzględniając w nim, co następuje: a) gwarancje wydane przez to państwo trzecie w odniesieniu do całości lub części jego terytorium w zakresie zgodności z wymaganiami wspólnotowymi, w tym wymaganiami dotyczącymi kontroli pozostałości; b) sytuację zdrowia zwierząt w tym państwie trzecim; c) informacje o ogólnym stanie zdrowia w tym kraju; d) charakter środków zastosowanych przez to państwo trzeci w zakresie monitorowania i zwalczania chorób; e) struktury, umiejętności, niezależność i kwalifikacje służb weterynaryjnych lub innych właściwych służb; f) zgodność z minimalnymi normami ustanowionymi przez przepisy prawa wspólnotowego w odniesieniu do higieny produkcji; g) rodzaj produktu lub produktów oraz jego/ich potencjalne zagrożenie dla zdrowia; h) zasady dotyczące dopuszczenia niektórych substancji i zgodności z wymaganiami określonymi w dyrektywie Rady 96/22/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. dotycząca zakazu stosowania w gospodarstwach hodowlanych niektórych związków o działaniu hormonalnym, tyrostatycznym i ß-agonistycznym [17] oraz w dyrektywie 96/23/WE; i) wyniki inspekcji wspólnotowych lub inspekcji krajowych; j) wyniki przeprowadzonych kontroli przywozowych; k) analiza ryzyka związanego z charakterem produktów, które mają być przywożone, z ich postacią lub rodzajem transportu. 3. Bez uszczerbku dla ust. 1, zmniejszenie częstotliwości kontroli może być również negocjowane zgodnie z umową o wzajemnej równoważności weterynaryjnej zawartą między Wspólnotą a państwem trzecim. Takie zmniejszenie częstotliwości musi być przyjęte zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 29. 4. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu przyjmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 29.