art. 2

Artykuł 2 Powództwa o wydanie nakazów o zaprzestanie szkodliwych praktyk 1. Państwa Członkowskie wyznaczają sądy lub władze administracyjne kompetentne do prowadzenia postępowań wszczętych przez upoważnione podmioty w rozumieniu art. 3, wnoszące o: a) nakaz w trybie pilnym, gdy sytuacja tego wymaga, w drodze procedury doraźnej, zaprzestania lub zakazu jakiejkolwiek szkodliwej praktyki; b) gdy sytuacja tego wymaga, podjęcie takich środków jak opublikowanie decyzji, w całości lub w części, w takiej formie, jaka okaże się właściwa lub opublikowanie oświadczenia korygującego w celu wyeliminowania długotrwałych skutków szkodliwej praktyki; c) tak dalece, jak pozwala na to system prawny danego Państwa Członkowskiego, nakazanie przegrywającemu sprawę pozwanemu wniesienia opłaty na rzecz fiskusa lub na rzecz beneficjenta wyznaczonego w ramach ustawodawstwa krajowego, w przypadku niezastosowania się do decyzji w terminie wyznaczonym przez sąd lub władze administracyjne, ustalonej kwoty za każdy dzień zwłoki lub innej kwoty określonej w ustawodawstwie krajowym dla zapewnienia przestrzegania decyzji. 2. Niniejsza dyrektywa pozostaje bez uszczerbku dla zasad prawa prywatnego międzynarodowego odnoszących się do właściwego prawa, prowadzących zazwyczaj do stosowania bądź prawa Państwa Członkowskiego, z którego pochodzi szkodliwa praktyka, bądź prawa Państwa Członkowskiego, w którym wystąpiły skutki szkodliwej praktyki.