art. 31

Artykuł 31 1. W zakresie potrzebnym do umożliwienia wywozu bez dalszego przetwarzania produktów wymienionych w art. 1 lub wywozu w formie towarów wymienionych w załączniku II, jeśli są to produkty wymienione w art. 1 lit. a), b), c), d), e) oraz g), na podstawie cen tych produktów w handlu światowym i ograniczeń, które są efektem ustaleń zgodnych z art. 300 Traktatu, różnice pomiędzy tymi cenami i cenami we Wspólnocie mogą być pokryte przez refundacje wywozowe. Refundacje wywozowe na produkty wymienione w art. 1 w formie towarów wymienionych w załączniku II nie mogą być wyższe niż te stosowane do tych produktów wywożonych bez ich dalszego przetwarzania. 2. Metoda, która będzie przyjęta do rozdziału ilości, jakie mogą być wywożone z uwzględnieniem refundacji, jest: a) najbardziej pasująca do natury produktu i sytuacji na rynku, dopuszczająca najbardziej efektywną możliwość stosowania dostępnych zasobów, przy wzięciu pod uwagę efektywności i struktury wywozu ze Wspólnoty bez dyskryminacji między dużymi czy małymi podmiotami; b) jak najmniej skomplikowana pod względem administracyjnym dla podmiotów, biorąc pod uwagę wymagania administracyjne; c) ochraniająca przed dyskryminacją podmiotów, których to dotyczy. 3. Refundacje są takie same w całej Wspólnocie. Mogą one być różne ze względu na przeznaczenie, kiedy sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania pewnych rynków tego wymagają. Refundacje są ustalane przez Komisję zgodnie z procedurą określoną w art. 42. Refundacje mogą być ustalane: a) w regularnych odstępach czasu; b) przez zaproszenie do przetargu na produkty, dla których ta procedura była ustalona w przeszłości. Z wyjątkiem ustaleń na drodze przetargu, lista produktów, na które refundacja wywozowa jest przyznana i wysokość takiej refundacji jest ustalana przynajmniej raz na cztery tygodnie. Jednakże wysokość refundacji może pozostać na tym samym poziomie dłużej niż cztery tygodnie i może, kiedy to konieczne, być ustalona w okresie interwencyjnym przez Komisję na żądanie Państwa Członkowskiego lub ze swojej inicjatywy. Jednakże, dla produktów wymienionych w art. 1 i wywożonych w formie towarów wymienionych w załączniku II do niniejszego rozporządzenia, refundacja może być ustalony zgodnie z innym harmonogramem określonym zgodnie z procedurą określoną w art. 16 rozporządzenia 3448/93 [22]. 4. Bierze się pod uwagę podczas ustalania refundacji dla produktów wymienionych w art. 1 i wywożonych bez ich dalszego przetwarzania: a) istniejącą sytuację i przyszłościowe trendy odnośnie do: - ceny i podaży mleka i przetworów mlecznych na rynku Wspólnoty, - ceny mleka i przetworów mlecznych na rynku światowym; b) najbardziej korzystne koszty wprowadzania do obrotu i koszty transportu z rynków Wspólnoty do portów Wspólnoty lub innych miejsc wywozu razem z kosztami wysyłki do kraju przeznaczenia, wykorzystując popyt na rynku Wspólnoty; c) cele wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych, które umożliwiają zrównoważoną sytuację i naturalny rozwój cen i handlu na tych rynkach; d) ograniczenia będące wynikiem uzgodnień ustalonych zgodnie z art. 300 Traktatu; e) znaczenie unikania zakłóceń na rynku Wspólnoty; f) aspekt ekonomiczny proponowanego wywozu. Bierze się pod uwagę w szczególności potrzeby zachowania równowagi pomiędzy wykorzystaniem wspólnotowych podstawowych produktów rolnych przeznaczonych na wywóz do państw trzecich w postaci towarów przetworzonych, i wykorzystaniem produktów pochodzących z tych państw sprowadzonych celem ich przetworzenia wewnętrznego. 5. Dla produktów, o których mowa w art. 1, i wywożonych jako takie: a) ceny we Wspólnocie wymienione w ust. 1 ustalane są biorąc pod uwagę obecne ceny, które mają być najkorzystniejsze w odniesieniu do wywozu; b) ceny na rynku światowym, o których mowa w ust. 1, ustalane są biorąc pod uwagę w szczególności: - ceny na rynkach państw trzecich, - najkorzystniejsze ceny w państwach trzecich docelowych dla przywozu z państwa trzeciego, - ceny producenta odnotowane w eksportujących państwach trzecich, biorąc pod uwagę, gdzie to stosowne, subsydia przyznawane przez te państwa, - ceny oferowane na bazie franco granica. 6. Refundacje przyznawane są na produkty, o których mowa w ust. 1 i wywożone tylko na podstawie wniosku i złożenia odpowiedniego zezwolenia na wywóz. 7. Refundacjami stosowanymi do wywozu produktów wymienionych w art. 1 i wywożonych jako takie są refundacje stosowane w dniu złożenia wniosku o zezwolenia i, w przypadku zróżnicowanych refundacji, stosowanych tego samego dnia dla: a) miejsca przeznaczenia wskazanego w zezwoleniu lub w odpowiednim innym miejscu; b) rzeczywistego miejsca przeznaczenia, jeśli różni się ono od wskazanego w zezwoleniu. W takim przypadku, kwota stosowana nie może przewyższać kwoty dla miejsca przeznaczenia wskazanego w zezwoleniu. Stosowne środki mogą być podjęte w celu ochrony przed nadużywaniem możliwości zapewnionych w niniejszym ustępie. 8. Ustępy 6 i 7 mogą być stosowane do produktów wymienionych w art. 1 i wywożonych w formie towarów wymienionych w załączniku II zgodnie z procedurą określoną w art. 16 rozporządzenia (WE) nr 3448/93. 9. Ustępy 6 i 7 mogą być uchylone w przypadku produktów wymienionych w art. 1, na które refundacje wypłacane są w ramach operacji pomocy żywnościowej, zgodnie z procedurą określoną w art. 42. 10. Refundacje są wypłacane pod warunkiem, że: - produkty pochodzą ze Wspólnoty, - produkty były wywożone ze Wspólnoty, i - w przypadku zróżnicowanej refundacji, produkty dotarły do miejsca przeznaczenia wskazanego w pozwoleniu lub innego miejsca przeznaczenia, dla którego refundacja została ustalona, nie naruszając ust. 7 lit. b). Mogą zaistnieć wyjątki od tej zasady, zgodnie z procedurą określoną w art. 42, zakładając, że są określone warunki, które oferują równoważne gwarancje. 11. Nie naruszając ust. 10, tiret pierwsze, z braku odstępstwa przyznanego zgodnie z procedurą określoną w art. 42, żadne refundacje wywozowe nie będą przyznane na produkty, które są przywożone z państw trzecich i powtórnie wywożone do państw trzecich. 12. W odniesieniu do produktów wymienionych w art. 1 i wywożonych w formie towarów wymienionych w załączniku II do tego rozporządzenia ust. 10 i 11 stosuje się tylko do towarów o następujących kodach CN: - 04052030 (produkty do smarowania o zawartości tłuszczu pomiędzy 60 i 75 %), - 18069060 do 18069090 (niektóre produkty zawierające kakao), - 1901 (niektóre mączne przetwory spożywcze itp.), - 21069098 (niektóre przetwory spożywcze nie sprecyzowane gdzie indziej), mające dużą zawartość produktu mlecznego. 13. Stosowanie się do ograniczeń wynikających z uzgodnień ustalonych zgodnie z art. 300 Traktatu jest zapewnione na podstawie świadectw wywozowych wydanych na referencyjne okresy i stosowanych do produktów, których to dotyczy. Odnośnie stosowania się do zobowiązań wynikających z Porozumienia WTO w sprawie Rolnictwa, koniec okresu referencyjnego nie ma wpływu na ważność pozwoleń na wywóz. 14. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu, włączając ustalenia o redystrybucji nie przydzielonych lub nie wykorzystanych ilości towarów wywożonych, są przyjęte przez Komisję zgodnie z procedurą określoną w art. 42. Jednakże, szczegółowe zasady stosowania ust. 8, 10, 11 i 12 dla produktów wymienionych w art. 1 i wywożonych w formie towarów wymienionych w załączniku II będą przyjęte zgodnie z procedurą określoną w art. 16 rozporządzenia (WE) nr 3448/93.