art. 46

Artykuł 46 1. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego rozdziału oraz załączników IV i V do niniejszego rozporządzenia przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 75. Zasady te, w szczególności, będą obejmowały: a) w odniesieniu do punktu A, załącznik V do niniejszego rozporządzenia, środki przejściowe dotyczące win produkowanych przed 1 września 1986 r. oraz zmiany do listy win zamieszczonej w ust. 2, załącznik V do niniejszego rozporządzenia; b) w odniesieniu do załączników IV i V do niniejszego rozporządzenia, ograniczenia i określone warunki stosowania enologicznych praktyk i procesów, o których mowa w tych załącznikach, za wyjątkiem ograniczeń i warunków określonych w tych załącznikach; c) decyzje, wyjątki, uchylenia, warunki i listy, o których mowa w niniejszym rozdziale i załączniku V do niniejszego rozporządzenia; d) stosowanie punktów od C do G, załącznik V do niniejszego rozporządzenia do produktów zebranych w regionach Wspólnoty niewłączonych do stref uprawy winorośli określonych w załączniku III do niniejszego rozporządzenia; e) w odniesieniu do punktu J, załącznik V do niniejszego rozporządzenia, listy, o których mowa w ust. 2 lit. b) i 6 tego załącznika, uchylenie, o którym mowa w ust. 4 lit. b) oraz procedury odnoszące się do deklaracji i rejestracji, o których mowa w ust. 6; 2. Następujące przepisy przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 75: a) przepisy regulujące porównanie określonych praktyk i procesów enologicznych stosowanych w państwach trzecich oraz tych, o których mowa w art. 43 ust. 1 i załączniku IV do niniejszego rozporządzenia; b) przepisy regulujące mieszanie i łączenie moszczów i win; c) czystość i ustalenie spisu substancji stosowanych w praktykach enologicznych; d) przepisy administracyjne odnoszące się do usankcjonowanych praktyk i procesów enologicznych; przepisy te mogą określić, że niektóre praktyki i procesy enologiczne mogą być prowadzone pod kontrolą osoby uznanej przez Państwo Członkowskie, która posiada wystarczającą wiedzę, która zagwarantuje stosowną jakość, higienę i odżywcze działanie produktu; e) warunki zarządzające zapasami i obrotem, wykorzystaniem produktów, o których mowa w art. 45 lub w liście produktów wykluczonych z wymogów tego artykułu oraz stworzenie kryteriów, których celem będzie uniknięcie niedostatku w przypadkach indywidualnych, warunki w ramach których Państwa Członkowskie mogą usankcjonować zapasy, obrót i wykorzystanie produktów, które nie są podporządkowane przepisom niniejszego rozporządzenia innych, niż te, o których mowa w art. 45 ust. lub przepisami przyjętymi zgodnie z niniejszym rozporządzeniem; f) ogólne zasady eksperymentalnego stosowania praktyk i procesów enologicznych, inaczej niedozwolonych. 3. Metody analizy służącej do określenia składu produktów objętych niniejszym Rozporządzeniem oraz przepisy, dzięki którym będzie można ustalić, czy produkty te zostały poddane procesom, które nie są zgodne z usankcjonowanymi praktykami enologicznymi, przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 75. Przy zastosowaniu tej samej procedury przyjmuje się, jeśli zajdzie taka potrzeba, maksymalna ilość substancji, których obecność wskazuje, że określone praktyki enologiczne były stosowane oraz tabele analizy porównawczej. Jednakże w przypadku, gdy brak jest przepisów odnoszących się do metod analiz stosowanych we Wspólnocie lub do przepisów, o których mowa w pierwszym punkcie odnoszących się do wykrywania i obliczania substancji poszukiwanych w produkcie, którego to dotyczy, będą stosowane następujące metody analizy: a) te, uznane przez Zgromadzenie Ogólne Międzynarodowego Biura ds. Winorośli i Wina (IWO) publikowane przez to Biuro; lub b) jeśli odpowiednia metoda analizy nie występuje wśród tych, o których mowa w punkcie a), metoda analizy zgodna ze standardami rekomendowanymi przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO); lub c) z braku odpowiedniej metody w punktach a) i b) oraz dzięki jej dokładności, będzie brana pod uwagę powtarzalność i niezmienność; i) metoda analizy dozwolona przez Państwo Członkowskie, którego to dotyczy; lub ii) jeśli to konieczne, każda inna odpowiednia metoda analizy. Automatyczne metody analizy stosowane zamiast metod analizy Wspólnoty będą uważane za równoważne metodom analizy Wspólnoty, o których mowa w pierwszym punkcie pod warunkiem, że są one przyjęte w ramach procedury określonej w art. 75 oraz, że otrzymane wyniki są, jeśli chodzi o ich dokładność, powtarzalność i niezmienność, co najmniej równe wynikom uzyskanym poprzez stosowanie korespondującej metody analizy Wspólnoty. ROZDZIAŁ II OPIS, OZNACZENIE, PREZENTACJA I OCHRONA OKREŚLONYCH PRODUKTÓW