art. 5

Artykuł 5 1. Aby podnieść jakość zarządzania potencjałem produkcji na poziomie regionalnym i krajowym, Państwa Członkowskie stworzą krajową rezerwę i/lub regionalne rezerwy praw do sadzenia. 2. Rezerwie lub rezerwom przydziela się, co następuje: a) nowe prawa sadzenia, prawa ponownego sadzenia oraz przydzielone z rezerwy prawa sadzenia, które nie zostały wykorzystane w okresach czasu określonych w art. 3 ust. 4, art. 4 ust. 5 i ust. 6 niniejszego artykułu; b) prawa ponownego sadzenia przydzielone do rezerwy przez producentów, którzy uzyskali takie prawa, kiedy to konieczne w zamian za wypłatę z krajowych funduszów, kwota, na temat której oraz wszystkie stosowane szczegóły, które zostaną określone przez Państwa Członkowskie przy wzięciu przez nie pod uwagę prawnie uzasadnionego interesu stron; c) nowo stworzone prawa sadzenia, o czym mowa w art. 6. 3. Państwa Członkowskie mogą przyznać prawa przydzielone do rezerwy: a) bez dokonania wpłaty producentom. którzy nie przekroczyli czterdziestego roku życia, którzy posiadają stosowne umiejętności zawodowe, którzy po raz pierwszy zakładają gospodarstwo produkujące wino i którzy są głowami gospodarstwa; lub b) w zamian za wpłatę do krajowego i, jeśli to stosowne, regionalnego funduszu, producentom, którzy zamierzają wykorzystać prawo do sadzenia winorośli, a których produkcja ma zapewniony zbyt. Państwa Członkowskie określą kryteria określania kwoty wpłat, które mogą się różnić w zależności od planowanego końcowego produktu winnicy, której to dotyczy. 4. Państwa Członkowskie zagwarantują, że lokalizacja dla której przydzielane są pochodzące z rezerw prawa sadzenia oraz sadzone odmiany i technika uprawy gwarantują, że powstała w ich wyniku produkcja jest dostosowana do zapotrzebowania rynku i, że zbiory, o których mowa, są średnimi zbiorami typowymi dla regionu, któremu te prawa zostały szczególnie przyznane w przypadku, gdy prawa sadzenia biorą swój początek z regionów nienawodnionych są wykorzystywane na regionach nawodnionych. 5. Prawa sadzenia przydzielone do rezerwy mogą być przyznane z tej rezerwy nie później niż do końca piątego roku winnego, następującego po roku, w którym prawa te zostały przydzielone do rezerwy. Prawa sadzenia nieprzyznane do tego czasu będą anulowane. 6. Prawa sadzenia przyznane z rezerwy będą wykorzystane przed upływem drugiego roku winnego, następującego po roku, w którym zostały one przyznane. Prawa sadzenia przyznane z rezerwy, niewykorzystane w tym terminie, zostaną przeniesione do rezerwy w ramach ust. 2 lit. a). 7. W czasie tworzenia regionalnej rezerwy, Państwo Członkowskie może określić przepisy zezwalające na przenoszenie tych praw pomiędzy regionalnymi rezerwami. Jeśli regionalne i krajowe rezerwy współistnieją w tym samym państwie członkowskim, przeniesienia pomiędzy takimi rezerwami także mogą być dozwolone. Przeniesienia, o których mowa w niniejszym ustępie mogą stać się przedmiotem współczynnika redukcji. 8. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1–7, właściwe władze danego Państwa Członkowskiego mogą zdecydować się na niewdrażanie systemu rezerw w przypadku, gdy dane Państwo Członkowskie może udowodnić, że na jego całym terytorium działa efektywny system zarządzania prawem do sadzenia. System ten może, jeśli to konieczne uchylać odpowiednie przepisy niniejszego rozdziału. Jeśli Państwo Członkowskie posiada taki system, prawa ponownego sadzenia, o których mowa w pierwszym zdaniu art. 4 ust. 5, będą przedłużone o 5 lat winnych. Drugie zdanie art. 4 ust. 5 pozostaje w mocy.